Borneo-Maleisië 2012

29/02/2012 - Mulu National park. Verblijf: Royal Mulu resort

De gids is deze morgen stipt. Vanaf het hotel vertrekken we met de boot, en de Kaats heeft gene schrik ! De DeeeCeeeërs logeren in het Rangerspark die we daar ophalen samen met la Bella 'd Italia. Na een schitterende tocht stoppen we bij een dorp van de Penan. Weer één en al geldklopperij. Hun longhouse is afgebrand en ze wonen provisoir in hutten. Tof is te zien hoe zo'n blaaspijp wordt gemaakt. De echte meten ongeveer twee meter en met het hardhout die ze gebruiken zijn ze zo'n 9 maanden zoet. Mack wijst er ons op dat veel mensen geen snijtanden meer hebben. Dat komt door het pijlgif. Men mag de pijl nog zo voorzichtig als mogelijk inbrengen, toch vreet het op den duur de tanden weg. Als ik thuis dames zie zonder snijtanden zal ik moeten denken dat ze pijp geblazen hebben en het mondje nie goed afgekuist werd. We zetten de trip verder en bezoeken nog twee grotten maar die kunnen in geen mogelijkheid tippen aan de Dear Cave. Op een plaats aan de steiger krijgen we een lekkere pick-nick lunch en kunnen we gaan zwemmen. De DeeeCeeërs en Veronica gaan verder naar kamp 5 van waaruit ze de pinackels gaan beklimmen. We gonna move in to the real jungle ! Hebben ze dat dan niet in de States ? Enfin,we zijn blij die zeikerds kwijt te zijn en keren terug naar Mulu park. We maken een wandeling op ons eentje en gaan ook een toren op om vogels te spotten. Wegens het lawaai van de machines op de werf geven de vogels niet thuis. We gaan naar het hotel en na eten terug de doos in. Ik heb nogal wat koorts en voel me mottig.

Het is gewoon niet te geloven welke pracht van fauna en flora men aantreft in de jungle. Het is des te jammer dat de mens geldgewin van de houtkap boven het behoud van deze natuurpracht stelt.

Kaats op een Canopy walk 60 meter bovengronds. Het is ooit anders geweest.

19/03/2012 - Vlucht naar Bangkok met Air Asia FD 3678

Het is lang geleden maar vandaag komt de wekker er weer aan te pas. We hebben een afspraak om 8 u. om ons naar de luchthaven te voeren. De driver die 5 minuutjes later zou zijn komt eem half uur te laat toe. Zo kennen we de Aziaten weer!! Gelukkig geen grote files zodat we toch netjes op tijd zijn. Vlucht met een kwartiertje vertraging. Er is heel wat turbulentie maar we komen toch netjes op tijd aan in BKK. We moeten een uur terug draaien zodat het verschil nu nog zes uur is met Belgie. Voor het eerst ook geen ellenlange files aan de imigration. We besluiten om met de skytrein naar het hotel te gaan. Half uurtje later staan we op Phaya Thai, een kwartie verder zijn we aan Nana en na nog eens tien minuten in het hotel. In nog geen uur ter bestemming dus. Voor een madam alleen is deze keuze wel niet de goeie want er zijn wat trappekes te doen en met 20 kg valies en 5 kg handbagage is dat niet makkelijk. Naar de airport is wel te doen omdat dan overal roltrappen zijn voorzien. Dat weten we dus ook weer.

De belboy in Nana hotel is ruim de 70 voorbij en ik help wadde met de bagage. Ook de winterkledij die we achter lieten wordt uit de kast gehaald. Effe een douchke, een massage en een stukske lekker eten. Dat met het eten lukt niet zo best omdat we constant worden lastig gevallen door bedelaars en horlogeverkopers. Ik heb er bij eentje zelfs gedreigd om eem horloge in zijn gat te steken. Moet Vlaams verstaan hebben want we zagen dien tiest nie meer terug.

20/03/2012 - Bangkok. verblijf: Nana hotel, Sukumvit soi 4.

We genieten met volle teugen van het Nana ontbijt. De trein op en naar de shopping centers. Na de middag terug naar het hotel om ons aan het zwembad te installeren. Het is er zo heet dat we de schaduw opzoeken. Na zo een reuze onbijt hebben we pas laat in de namiddag honger en Kaats neemt een crepe suzette en ik een zeevruchtencocktail waarin ik maar liefst 14 scampis ontdek. Das omdat we hier vaste klant zijn zekers ??

We nemen de trein naar het centrum om te gaan eten. Die tjiepetjouwers gaan ons zeker niet meer lastig vallen. We komen terecht in een pseudo Amerikaans restaurant (Santa Fe) waar we een Tbone steak met frieten in ons kas slagen. Niet echt oosters natuurlijk maar wel gesmaakt. Nog wat ronddaggeren op een marktje waar ge zo moe van wordt en dan maar gaan maffen.

21/03/2012 - Bangkok

Na het massaontbijt gaan we ons (weeral) aan het zwembad installeren. Het klinkt vervelend, maar het weer is schitterend en het is onze laatste kans om te genieten van zomerse temperaturen in maart. We houden ook een paar oude Yanks in de gaten die hier de show stelen. Je zou denken dat ze het halve Gotschalk hebben laten overkomen !! In den beginne was Kaats pissig op die artiesten maar nu kan ze er ook mee lachen. Vanaf drie uur is de zon aan het zwembad verdwenen omdat de JW Marriott dan in de weg staat. Kaats gaat naar Siam Plaza om nog eens de haren te laten knippen en op wat souvenirs te jagen. Ik ga nog een massageke meepikken en op Nana corner een pint pakken en naar een voetbalmatch van het afgelopen weekend kijken (Liverpool/Stoke). Tegen zeven zijn we terug op de kamer waar we inpakken. Je kunt bij Nanahotel je laatste dag bijboeken tot 20.00u (prijs van 1/2 dag). Echt handig, want alle bagage blijft op de kamer, je kunt douchen of zelf nog een dutje doen. Kaats ziet het gesjouw met de bagage niet zitten en we nemen een taxi naar Suvarnabhumi airport. Om 20.30u zijn we er al, dus ruim vier uren te vroeg. GELUKKIG, want bij het inchecken kan de dame ons nog twee duoseats aanbieden. Achteraan in een B747/400 zijn de laatste vier rijen duozits. Je hebt er een massa plaats en je wordt niet om de haverklap lastig gevallen door passagiers die de benen willen strekken of naar het toilet gaan. Het is een vlotte vlucht en we zijn op de afgesproken tijd in Londen.

Borneo 2012

16/02/2012 - Vlucht van Brussel naar Londen BA 401 en aansluitend gaan we opnieuw met Qantas QF 2 naar Bangkok.

De Ron komt ons in de namiddag ophalen om naar het station te voeren. Treintje naar Brussel, inchecken en nog op het gemak een Duvelke gaan drinken (schol !). Tijdens de vlucht naar Londen mogen enkele beroemdheden rondom ons zitten, Katia Raisin (Retsin) en hare baardaap Jan Schepers. De anderen zijn ook beroemdheden (uit Antwerpen) maar kenne we niet.

Op Heatrow hebben we direct een busje naar de 3 en enkel de tijd om een plaske te doene (van die Duvel zeker ?) en we kunne direct boarden voor BKK.

17/02/2012 - Aankomst Bangkok in de namiddag.

Na een vlotte en rustige vlucht landen we in BKK om 16.30 l.t. Den Tony (van Connections) staat ons op te wachten en brengt ons naar de Siam Heritage in de wijk Silom. Het duurt zo'n anderhalf uur wegens den trafic Jam. Ondertussen haalt Tony een kaart van Bangkok boven en wil ons de bezienswaardigheden van BKK tonen. Na een tiental minuten komt hij tot het besef dat we BKK even goed kenne als hem (of toch ongeveer). Wel krijgen we tips over restaurants en marktplaatsen. Blijkt dat de Suan Lum market niet meer bestaat. Tijdens de rellen verleden jaar is hier alles plat gebombardeerd. Er is op een andere plaats een nieuwe in de maak maar nog niet operationeel.Ons hotel ligt vlak bij Patpong. Vroeger een beruchte hoerenbuurt en nu een avondmarkt. Na 20 meter al een horloge gekocht. Een echte Tag Heuer voor 12€ !! We laten ons nog ne keer goe inolieën, ttz een deugddoende massage. We gaan een paar van die reuze gamba's in ons botten slaan en terwijl we een terraske doen passeert er zo'n pannenkoekenbakker die Kaats nie laat lopen. Ondanks alle goeie voornemens is het toch na middernacht als we het bed induiken.

18/02/2012 - Bangkok. Verblijf: SiamHeritage Hotel, Silom Raod Bangkok.

Na een verkwikkende nachtrust en een ruim ontbijt trekken we via de skytrein naar Nana hotel. We boeken nog een halve dag bij voor de 21° maart en geven een zak winterkledij af. Die hebben we niet meer nodig, of 't is om terug naar ons koude puidenland te keren. Ondanks de slechte tijden hier in Bangkok merken we dat alles véél duurder is, zeker ook de BTS (skytrain) maar het blijft de makkelijkste manier om je in BKK te verplaatsen.

We gaan naar Siam Plaza waar Kaats naar de kapper gaat. Ik ga ondertussen wat rondhangen. Waarschijnlijk te veel want ik vond de kapperszaak (en Kaats !!) maar moeilijk terug. Dan naar MBK waar ik de verloopfiches vond om in Maleisië te gebruiken.

We gaan moe naar het hotel (waarschijnlijk door de loden hitte).Kaats vindt naast het hotel een pedicure/manicure. 't Is precies een nieuwe madam nu.

Ik blijf aan het zwembad om de site bij te werken, en een paar verfrissingen te nemen. Boekje lezen, relaxen, genieten van het zonnetje, gewoon LUI zijn dus. Nog wat eten en een deugddoende massage en vroeg maffen. Morgen is het trouwens vroeg dag voor de transfert naar Kuala Lumpur, zijne onbekende oorden voor ons.

19/02/2012 - Vlucht van Bangkok naar Kuala Lumpur met Air Asia AK 831.

Voor het eerst vroeg dag. Om 5am uit de veren en gelukkig konden we vroeg (vanaf 6 am) ontbijten. Taxi netjes geregeld door de bel-man, alle fac. op de luchthaven zéér vlot en de vlucht klokvast. Kaats zit naast een mo slimmer die buiten het slurpen aan zijn soep en een beetje rochelen heel normaal doet. De luchthaven moet nog wat aangepast worden om te lijken op die van Oostende maar ook hier verloopt alles vlot. Airport KL ligt op zo'n dikke 50 km. van het stad. We belanden er in een prachtig hotel met alles derop en deran. We smijten de bagage af en trekken de stad in. Helaas hebben we geen stadsplan en wordt het effe zoeken. In een Art Galerie krijgen we toch een map en weg zijn wij. Chinatown is niets minder dan een toeristenmarkt waar we dan ook vlug doorheen zijn. Een pint pakken (4€), en dan naar Old China Cafe waar we reserveerden vanuit Bangkok. In deze zaak kun je je makkelijk 100 jaar terug in de tijd wanen. Vlotte bediening, lekker eten en niet te prijzig.

Als we terugkomen in het hotel zijn we bekaf. Meer dan douchen en de site bijwerken zit er niet in. Morgen gene wekker !!

20/02/2012 - Kuala Lumpur. Verblijf: Maytower hotel.

Zoals gedacht waren we stroateversleten en worden pas na negen uur wakker. Direct in de kleren springen en gaan ontbijten, pas daarna een douche. We moeten ons nie haasten want het giet water. Na de douche schijnt de zon en wijle weg. We besluiten naar de Petronas towers te gaan want Kaats wil het vermaarde shoppingcenter zien. Het zijn inderdaad twee indrukwekkende torens van staal (inox) en glas. Een vijf verdiepingen tellend winkelpand met alle wereldmerken onder één dak. De torens kunnen we niet op wegens gesloten op maandag. De tickets zijn beperkt want er worden dagelijks maar een beperkt aantal mensen toegelaten. Als we terug buiten komen is er een verzengende hitte. We besluiten om een taxi te nemen en naar de botanic gardens te gaan. Een klojo van een chauffeur rijdt de hele stad met ons rond en vraagt dan doodleuk 291,20 ringit (75€). Luid protest en ik bied 20 ringit (5€) te nemen of te laten. Luid protest van de andere kant, maar we verlaten de taxi die weg rijdt. Gelukkig maar anders moest die klojo een neusoperatie ondergaan. In den hof is het danig heet en plakkerig. We willen het treintje nemen maar de chauffeur blijkt in Teetime. We krijgen genoeg van die bende gangsters en keren te voet terug richting hotel. We krijgen een flinke bui te verwerken en testen onze poncho's. Degelijk jongens en het beschermt het fotomatriaal optimaal. We bezoeken nog de centrale markt in een groot gebouw en de Mashid India waar de nep produkten huizenhoog liggen. In het hotel nemen we nog een lichte snack en kruipen onder de wol (nou ja....wol) maar niet zonder een wakeup call te vragen aan de receptie om 05.30u.

21/02/2012 - Vlucht Kuala Lumpur naar Kuching met Air Asia AK 5204.

We kunnen om 6.30u gaan ontbijten en stipt om zevenen in de taxi. Deze keer hebben we er gelukkig een serieuzen vast. De rit naar de luchthaven (ongeveer 1 uur) kost 75 RM ofte 18€ en MET taximeter. Zoals reeds de hele reis loopt alles ok en hebben nog tijd voor een starbuckske (koffie). We hebben plaatsen aan de exits en ruimte zat dus. Boekske lezen en het anderhalf uur vliegt voorbij. Net voor 2pm zijn we op onze nieuwe stek waar we drie nachten blijven. Met het stadsplan gaan we op zoek naar de reisagent waar we onze uitstappen boekten want we moeten nog een klein bedrag vereffenen. Helaas is op het aangeduide adres niets te vinden. In het hotel gebeld naar Borneo Fairyland en ze blijken inderdaad verhuisd. Het is tof wandelen langs de rivierdijk ware het niet van de loden hitte... Ruim 35° en 95% vochtigheid. Het zweet stroomt je lijf af. Daarom af en toe een winkel binnen, niet om te kopen maar om af te koelen. Op de kamer staat de airco op 25° en het is net of je een frigo binnenkomt. Het eten is zeer lekker en de prijzen zijn half van deze in KL. Morgen gaan we naar een cultureel centrum op zo'n uurtje rijden van Kuching. We vertrekken pas rond de middag want we willen eens uitslapen. Hebben ons een sim kaart aangeschaft en wie zich geroepen voelt kan contact opnemen op 0060 10/8151309. 't Is wel nie zeker dat we antwoorden als we in den busch zitten hé ! Vandaag was het rustdag voor het fototoestel. Waarschijnlijk zijn het vanaf morgen alpenritten voor dat arm ding.

22/02/2012 - Kuching. Verblijf: 360 Xpress City center.

Gelukkig hadden we een namiddagtrip geboekt want we hadden de slaap blijkbaar van doen. Waarschijnlijk de naweeën van afgepeigerd te worden op het werk (hahahaha). Blijkt dat de Borneonezen stipter zijn dan de gemiddelde Aziaat want alles gebeurd hier precies stipt.

Het culturele centrum is een beetje een opleidingskamp om naar de echte Iban te gaan (overmorgen). Er wordt getoont hoe een longhouse in elkaar steekt, er is een dans en muziekschool, het jagen met de blaaspijp wordt aangeleerd en ook een tolspel. Op het einde worden we vergast met een showtje van de dansers. Het is natuurlijk allemaal fake maar tof gebracht.

We hebben er de namiddag goe mee gevuld. Terug in Kuching dragen we voor het eerst de was binnen wat ongeveer 1€/kg kost. We willen in de Bazar nog effe rondlopen maar na 18.00 blijkt alles gesloten. Dus maar gaan eten. Ik koos voor Jiang Nam Lee. Nee, das geen filmsterre maar een taljoor gewokte groenten met eieren. De eieren worden in water met kruiden gelegd waardoor na een paar dagen het wit stolt en zo doorzichtig word als glas. De dooier is dan zwart en heeft een beetje weg van modder. Heb mijn culinaire grenzen moeten verleggen om eraan te beginnen. Nog nie goe in het hotel of de eieren ontsnapten via de uitlaat. Vies zootje hoor !!

23/02/2012 - Uitstap naar Bako National Park.

Na een ontbijt waar we lang moeten op wachten zijn we maar net op tijd om te vertrekken naar Bako National Park. Onze gids Anthony moet nog één reiziger op pikken. Blijkt een Indonesiër te zijn met de naam Godfried. Neeje nie diejen van den bouillon maar enen die al 50 jaren in NL-Alkmaar woont. We hebben dus effe wa hollands gekletst vandaag, maar het blijkt een fijne gezellige mens te zijn. Hij is drie maanden in deze contreiën omdat hij nog een huis heeft op Bali. Enfin...

Na een klein uurtje rijden komen we aan de Jetty en wurmen ons in een bootje dat veel weg heeft van een Nieuw Zeelandse mosselschelp. De eerste instructie: put your lifejackets on and beware of the crocodiles. Effe slikke en wijle weg. Er valt wat gedruppel maar dat vinden we ondertussen niet erg. Na een half uurtje bereiken we een strand waar we naar de kant waden. Het schiereiland en het Bako NP blijken heel wat accomodatie te bezitten en er verblijven heel wat gasten. Jong volk voornamelijk want een trekking in dit gebied is geen spek meer voor onze bek. We komen voornamelijk om de Probiscus (Men noemt ze hier Hollanders vanwege hun groot snuiforgaan) apen te spotten. Ge kunt het al raden zeker: juist, geen Hollanders te zien vandaag. De voormiddagtrekking moesten we een ietsepietsie inkorten vanwege de hitte. In het rangerkamp kregen we een lekkere maaltijd. Na de middag nog een korte wandeling waar de gids heel wat uit de doeken doet. Blijkt dat hij hier zelf gedurende 15 jaren een parkranger is geweest. Je kunt je nauwelijks iemand beter voorstellen om een gedegen uitleg van te krijgen. Hij toont ons een boom die momenteel zéér gegeerd is omdat het sap ervan een goed aids-bestrijdingsmiddel blijkt te zijn. We spotten er de groene Viper, de meest giftige slang van het eiland, de zilverlip apen, de mangoerapen (die ze hier Maffia noemen vanwege hun agresiviteit t.o. de mensen) een varaan en een stelletje wilde zwijnen (die ondertussen niet meer wild zijn). We zijn een beetje teleur gesteld in de aangekondigde natuurpracht. Maar wat wil je als je laatste bestemming Nieuw Zeeland was ??

Tijdens de terugtocht zegt de gids dat het regent in Kuching. Blijkt zo maar wij noemen da watergieten. Goed getimed want bij ons hotel vallen de laatste druppels. De was ophalen en nog een wandelingske langs den dijk waar we getuige zijn van een Chinese optocht. Ze spelen voortdurend Happy Birthday. Zouden Wiske en Winesister dan zo gekend zijn in dit deel van de Wereld ?

We gaan eten maar vandaag GEEN eieren zulle !! We moeten ook nog pakken voor de driedaagse headhunterstrail want de meeste bagage blijft hier in het hotel, allé de mijne toch...

O ja, en Godfried is morgen opnieuw onze reisgezel. We kijken er naar uit !

24/02/2012 - Driedaagse Iban longhouse safari.

Het is inderdaad stipt O9.00 als de gids die zich voorstelt als Amin (niet dada) ons komt ophalen. Eerst Godfried ophalen en wijle weg. De route richting Indonesische grens is wat eentonig. Anderhalf uur later stoppen we aan een lokale markt. Als enige blanken hebben we steun aan Godfried die de taal spreekt en kennis heeft van de Maleise fruitsoorten. We kunnen proeven dat het een lust is en kopen ook wat voor onderweg. Rond de middag lunchen. We krijgen de smakelijkste schotels voorgezet tot nu toe. Na de middag zien we het stilletjes aan bergachtig worden. We maken nog een koffiestop en worden erop gewezen dat de vreselijke headhunters een geschenk verwachtten in de vorm van koffie of zout. Met knikkende knieën kopen we 24 pakjes koffie. Godfried koopt snoep voor de kids.Tegen vieren zijn we aan de Lemanak river en stappen van het busje in de boot. Groot is onze verwondering als Amin zegt dat hij verder rijdt met de bus. Wij dachten dat deze stammen enkel met de boot te bereiken waren. Het is een prachtige tocht in een Iban prauw (die ondertussen ook met een motor is uitgerust). Groot is onze verwondering als we aankomen. We wisten dat er afzonderlijke slaapgelegenheid was voor toeristen maar niet dat dit in een gigantische longhouse was waar zeker 60 man kan gelogeerd worden. Het zijn geen kamers maar hokken waar we in slapen. Amin heeft op de markt alles gekocht om eten te maken tijdens ons verblijf. Toiletten en wasfaciliteiten zijn uiterst primitief alsook de keuken. We krijgen een rondleiding in de eigenlijke longhouse. Longhouse mag je letterlijk nemen want er wonen 24 gezinnen naast elkaar. We krijgen echter geen blik in hun privé. Enkel de gemeenschappelijke ruimten zijn te bekijken. We zien veel rijst en peper (zie extra info onderaan **). We hadden een primitief en oorlogszuchtig volk verwacht maar we krijgen lieve, vriendelijke mensen te zien in T shirt, short en teensluffers. Als je verder kijkt dan de longhouse zie je ook apparte huisjes (zelfs in steen) met schotelantenne en auto voor de deur. We zijn weer een illusie armer ! Amin laat weten dat het diner geserveerd is. Tijdens de maaltijd maken we kennis met een vriend van hem en hun vuurwater. Nat en straf, zeker STRAF !! Tegen 20.3Ou worden we verwacht in de longhouse voor de verwelkomings ceremonie. Ook die ontgoocheld wat maar de toost met ruak maakt wat goed. Daarna moeten wij met de geschenken over de brug komen. Alle snoep en koffie wordt in 24 hoopjes gelegd. Ieder gezin zijn deel dus. We tonen de teddyberen en andere knuffels en vragen of de kids die komen halen. Blijkt dat al velen onder de wol liggen. De eerste paar minuten gaat alles ok maar plots stort het jonge volkje zich op de zak van de Sint en weg is alles. Enkel de Uil hebben we kunnen redden om aan het stamhoofd te geven. We hebben ons super populair gemaakt en de ruak vloeit rijkelijk. Het zal nodig zijn, want slapen in die hitte zal niet meevallen.

Om 22.00u worden de lichten gedooft en kunnen naar ons logiest trekken. Het dondert en bliksemt dat het niet schoon is. Naar het schijnt heeft het die nacht watergegoten, maar den dezen heeft alles doorgeslapen.

25/02/2012 - Lemanak river safari.

Als we wakker worden moeten we ons reppen voor de douche (heerlijk onder dat koude water) want het ontbijt komt eraan. Gebakken eieren,bonen, worstjes, gebakken banaan, toast met koffie of thee in ruime hoeveelheden. Het eerste wat we te zien krijgen is de blaaspijp. Zo'n ding is om en bij de twee meter lang. Op het uiteinde is een piek gemonteerd zodat hij ook als speer dienst kan doen. Het is vervaardigd uit hardhout en het duurt effentjes negen maanden om zo'n ding te maken. De loop waarin het pijltje past moet loodrecht zijn. De pijltjes worden in vergif gedrenkt en moeten zéér voorzichtig in de schacht worden gebracht, anders ben je zelf als dood voor je een prooi vindt. Een vrucht wordt het doelwit en zelfs vanop 10 meter tref ik raak (de training, weet je nog ?). Daarna worden de hanen bovengehaald. Iedere morgen om 6.00 worden deze getraind. De Hanengevechten zijn illegaal in Maleisië maar worden zeer regelmatig georganiseerd.

Daarna maken we een wandeling in de omgeving en komen te weten wanneer het verboden is het dorp te betreden, hoe je vallen moet zetten om dieren van klein tot groot te vangen, welke bladeren eetbaar zijn en welke planten shampoo opleveren. We komen ook op de begraafplaats. Een kruik op ieder graf met daarin de spullen die de overleden wil meenemen. Op verschillende graven staat zelfs een radio. Amin vertelde dat onlangs bij een stam een nieuwe 43inch flatscreen televisie werd geplaatst. De geesten worden goed bedient dezer dagen !!

Via junglepaadjes komen we aan de rivier. Op een rivierbank is een Iban bezig een bamboe maaltijd aan het klaarmaken. Rijst, groenten en vlees worden in verse bamboestelen gestoken en in een vuur gezet. Het is driekwart uur wachten maar als apero wordt weer de ruak opgedist. De zon geeft van jetje maar de koele wind maakt het aangenaam. Het eten is zéér lekker en in zo'n omgeving is het echt genieten. De kids van de bootsman doen de afwas en we varen terug naar het dorp.

Met het busje komen we na een half uurtje bij een prachtig stuwmeer waar het heerlijk zwemmen en zonnen is. Terug in het dorp blijken twee Aussi's de longhouse te hebben vervoegd. De dag wordt afgesloten met nog maar eens een schitterende maaltijd. We (deze keer ook Kaats) vallen als een blok in slaap onder het ritme van het gesnurk van de zatte Amin (te veel aan de ruak gezeten).

Het verblijf bij de Iban is zéér basic om niet te zeggen smerig. Het is een 100% commerciële troep. De opgevoerde showtjes zijn ingestudeerde toeristennummers. Het is niet gemakkelijk om met deze mensen een gesprek aan te knopen. Achter de Longhouse waar zij (luxueus) wonen staan de huizen van de kinderen met schotelantennes op het dak en robuuste 4 x 4 wagens voor de deur. Die mensen moeten uiteraard niet verstoken blijven van een moderne wereld en dito comfort. Het is dus belachelijk dat men ons wijsmaakt geschenken in de vorm van koffie, suiker of snoep te moeten aanbieden. Wij voelden ons daardoor "genaaid".

26/02/2012 - Lemanak river safari en terug Kuching.

We ontwaken onder het trommelend ritme van de regen. Gelukkig hadden we gisteren schitterend weer. We nemen afscheid van de Aussies die morgen terug naar Melbourne vertrekken. Amin stopt reeds om 10:30 om te lunchen. Das eigenlijk meer om nog eens bij zijn mokke te zijn. We nemen genoegen met takeway food. Rond de middag een lunchstop. Net op dat moment komen twee trouwers (mo slims) af voor een fotoshoot. Das daar nog een grotere show dan bij ons. De terugreis is eerder saai ook al vanwege de aanhoudende regen. Pas na de middag komt de zon.

Wat eigenlijk niet voorzien was in de trip was een stop in Semmengoh Urang Utan sanctuary nabij Kuching en HET moment van de dag. Onwaarschijnlijk deze mensapen in actie te zien in volle vrijheid. Hun territorium is niet groot genoeg om voldoende voedsel te vinden en worden daarom twee maal daags van extra eten voorzien. Ze komen als uit het niets uit de bomen gevallen. INDRUKWEKKEND PRACHTIG !!! De foto's spreken voor zich.

We komen terug in Kuching en na een hartelijk afscheid van Godfried en gids Amin komen we terug in het hotel. Wegens zondag is de Laundry gesloten maar er is een wasserette in het hotel. Kaats vliegt er direct in want alles stinkt naar het zweet en de jungle. Zo heb ik effe tijd de site bij te werken.

27/02/2012 - Vlucht naar Miri met Air Asia AK 6546. Verblijf: Grand palace.

Daar we vandaag maar een vlucht om 12.00u hebben hoeven we niet vroeg op te staan. Op het gemak naar de luchthaven, beetje winkeltjes in en uit en zoals steeds met Air Asia de vlucht keurig op tijd. Op het vliegtuig komt een serveuze mijn paspoort vragen. Direct denken we dat er iets mis is, maar de maatschappij bied mij vanwege mijn verjaardag een gratis maaltijd aan. Tof, maar Kaats zat daar wel te zitten. Enfin, toch een mooie geste. Jammer dat die serveuzen nie kwamen totten. Ze kennen dat hier niet zeker?

De taxichauffeur blijkt een spraakwaterval te zijn. Hij heeft 3 kids en 5 1/2 kleinkinderen. Bleek er eentje nog in de factory te zitten. Hij maakt direct afspraak om ons morgen om 8.00u terug naar de airport te brengen.

In Miri komen we in een kast van een hotel tercht en sjiek jongens !! Kaats direct heimwee naar de longhouses... hahahahaha.

We maken een afspraak in een spa voor een aroma therapie om 18.30u. Daarna nog eens lekker eten zoals gewoonlijk eigenlijk.

Rustdag voor de foto en filmtoestellen. Morgen gaan we dus opnieuw de bush in en zijn voor drie dagen uit de ether. Hasta la vista amigos.

28/02/2012 - Vlucht naar Mulu met MASWings MH3630.

Het ontbijt was af. We hebben tijd zat maar den Albert van gisteren komt niet opdagen. Om 8.00u dan maar een ander teksi die voor het hotel staat. Hebben we toch weeral zone kwiet zeker die er zijn tip al bij rekende. Effe kwaad in zijn spiegel geloerd en gezegd 26 Myr, no more. Zijn oren in z'n nekke en gaze geven. Het is de eerste vlucht met een andere maatschappij dan Air Asia. Ook geen problemen, stipt en super vriendelijk. We zijn nog maar net opgesteven of we dalen alweer. De gids (Mack)staat ons op te wachten en brengt ons naar het Royal Mulu Resort. Een hele mond vol voor een versleten kot zeg maar. Het moet wel toppie zijn geweest en we brengen er toch aangename nachten door.Er zijn werken aan de gang om dat de keten Marriott heeft overgenomen. Jammer genoeg is het zwembad ook onder de sloophamer verdwenen. We spreken af om 13.00 in de lounge. Een half uur later nog geen Mack. Blijkt dat hij gasten moest ophalen op de luchthaven en dat de vlucht delayed was. Bob en Sarah uit Washington Deee Ceee en de knappe Italiaanse Veronica maken de groep compleet. Net weg merk ik de batterij niet in de camera te hebben gedaan. Dus foto's trekken met de camcorder, maar die kunnen we niet op het verslag plaatsen.We vertrekken voor een stevige tocht naar Dear Cave, een supergroot hol waar effe 3 miljoen vleermuizen wonen. Indrukwekkend maar het stinkt wel een beetje. Natuurlijk hebben de Deee Ceeërs same at home but bigger. Waarom blijven die hufters dan verdomme in hun kot niet ? We zien nog een tweede maar veel minder spectaculaire grot. Tegen 17.00 begeven we ons naar een soort theater waar we de uittocht van de vleermuizen kunnen bekijken in dikke zwermen gaan ze op zoek naar eten. Die kastaars eten dagelijks 15 ton insecten. De Deee Ceeërs zijn stil, want zoveel insecten zitten er daar niet. Na een half uurtje wordt de uittocht afgeblazen want het begint te regenen. Dju en der waren der nog maar 1,2 miljoen weg. De regen wordt watergieten en we gebruiken de poncho's om weer naar het resort te gaan. Ik voel me mottig (toepasselijk hé) en kruip na het eten onder de wol. Het eten was fantastisch maar het optreden van de zogezegde Penan (Koppensnellers) maar matig. Ze hebben blijven zagen tot ik effe wilde blaaspijpen. Dus rap een showtje gegeven en de kast induiken.

01/03/2012 - Vlucht van Mulu naar Kota Kinabalu met MASWings MH3254.

We hadden ons voor deze voormiddag een canopy walk besteld. Met zijn 480 meter lengte en 55 meter hoog tussen de bomen, een der langste ter wereld. Ik voel me nog steeds pips en besluit in het resort te blijven. Iets na de middag worden we opgepikt en naar de luchthaven gevoerd. Blijkt dat de vlucht naar Kota Kinabalu (K.K.) weer via Miri gaat. Bij aankomst daar moeten we het vliegtuig verlaten want er word getankt. Het giet water maar iedereen krijgt een paraplu (normaal zijn dit de valschermen !). Crazy people die Borneonezen, want we krijgen nieuwe boardingpassen en moeten weer via de Imigresen passeren. Daardoor is het halfzes als we in K.K. aankomen maar het hotel is niet ver. De teksi driver vraagt waar we heen moeten. Awel jong Beverly hotel, het staat zo op het documentje. Ter verduidelijking: bij aankomst in een luchthaven moet je eerst naar een taxicounter. Daar geef je aan waar je heen wilt en betaal je. Dan krijg je een documentje die je afgeeft aan de teksi driver. Hij pruttelt wat Borneonees en zet ons af bij het Sabah Oriental Hotel. We denken weer aan zo,n tovertruk van die gast maar nee, tussen de bestelling en vandaag heeft het hotel new boss and new name sir. Ik zegde te hopen dat de prijzen niet new waren. Dont worry sir ! Het is een kast van een hotel die wel dringend een opknapbeurt kan gebruiken. Een folder op de kamer toont aan dat de werken bezig zijn en ze zich verontschuldigen voor de hinder (die we niet hebben) Het restaurant van het hotel is poepchic en van de beste en goedkoopste die we al hadden.

02/03/2012 - Uitstap naar Kota National Park. Verblijf: Beverly hotel.

We hadden de uitstap van vandaag reeds thuis via het net bestelt. We hadden deze morgen aan de receptie gevraagd of het travel ag. de naamsverandering van het hotel kende. Geen probleem en 8.15 zijn we weg. In het busje nog een Koreaans koppel en een paar Hong Kongers. Zijn naam was Kwok, die van haar niet te begrijpen maar wij hebben er direct Kwak van gemaakt. De eerste stop is aan een benzinestation. Daardoor komen we de olieprijs aan de pomp te weten: 46 eurocent voor benzine en een paar centen minder voor de diesel. Iemand legde ons uit dat enkel Maleisieërs aan die prijs kunnen tanken. Een Indonesiër of een Bruneiër zal dus méér betalen. We hebben een trip van anderhalf uur voor de boeg. Op een heuvel, nou ja, op 1800 meter zien we de Gunung Kinabalu, met zijn 4095 meter de hoogste van Maleisië. Een paar foto's en hop weer weg. De volgende stop is aan een botanische tuin. Er is echter geen fluit te zien omdat alles hier pas in augustus in bloei staat. Is het hier dan nog heter ? Ik begin te vermoeden dat we een blunder hebben gemaakt. Weer een uurtje bus en dan stoppen voor de lunch. Een massa eten jongens en LEKKER !! Tijdens de lunch krijgen we een tropisch onweertje. Wij halen de poncho's boven en de anderen kunnen er een kopen naast het restaurant. We gaan te voet naar de Poring Hot Springs. Ik noem het de poor hot spring. Het water van een hot spring wordt afgeleid naar stenen kuipen waar een hoop volk zich met kleren en al laat in zakken. Moet je die moslimas zien jong, ondergedompelt en enkel het koppeke met de hoofddoek die boven steekt. Een moslim broeder in kostuum ook in de poel. Die gaat wel niet zitten maar moet je dan maar zien rondlopen in een broek die vanaf de knieën zeiknat is. De jonge gasten drinken Danish Royal stout en lopen ladderzat. Wij gaan de schade van gisteren een beetje inhalen want hier kun je ook Canopy walkeren. We zijn pompaf als we het bergje boven zijn. Je hebt een mooi zicht, maar vogels zijn niet te spotten. Beneden wij ook pootje baden in den hot spring en dan terug naar het busje om anderhalf uur naar K.K. terug te rijden en daar nog een uurtje in de file te staan. Geen geslaagde trip dus. Beter is ter plaatse een auto met chauffeur huren en zeggen waar die heen moet. Onderweg hadden we prachtige natuur, maar ja het busje stopt daar niet voor.

03/03/2012 - Uitstap naar Tunku abdul rahman Marinepark.

Het is een mooie zonnige dag en we besluiten om niet naar het Marine park te gaan. In het hotel hebben we alles wat we kunnen wensen en bouwen een rustdag in. Het voordeel van deze reiswijze ! We kunnen een lunch nemen aan 15 Myr, zeg maar 3,75 € : dagsoepje, keuze uit steak, lamsribbetjes, kip of gegrilde vis met frietjes en groensels, dessert van de dag en koffie of thee. Als je deze prijzen en deze van de nafte bekijkt dan zou je al eens overwegen... maar nee, de hitte is te erg. veel valt er vandaag dus niet te lullen. We kunnen nog wel meegeven dat het hotelpersoneel van A tot Z van het beste is wat we ooit hadden. Gene zever of neerbuigend doen maar gewoon supervriendelijk, behulpzaam en heel attent. Morgen vliegen we naar Sandakan en verblijven in een resort langs de Kinabantangan rivier. Daar gaan we vanop het water wildlife spotten (De befaamde hornbill vogels, pygmee olifanten, en deze keer hopelijk ook de probiscus apen, jaja die Hollanders weet je nog wel). We gaan er ook weer onze vrienden de Urangutangs tegenkomen. Weet je dat zij voor 96% de genen hebben van een mens ? Allé bij sommigen zal da wel de volle 100% wezen zeker ????

We weten niet of we in dat gebied kunnen internetten. Het is dus goe meugelijk dajje us een poar dagen nie goat horen.

04/03/2012 - Vlucht naar Sandakan met Air Asia AK6096.

Heylaba doare, tegen alle verwachtingen in hebben we toch internetaansluiting in onze resoor, dus hier gaan we.

De morgen brengen we door met pakken en lui zijn en een chic diner te bestellen op de KLCC Tower op 7 dezer. Tegen de noene met de teksi naar K.K. airport. Chauffeur vraagt zelfs de correcte prijs. Zouden die mannen telefoneren naar elkaar en zeggen "j'is doar were". Vlucht netjes op tijd. Bij het instappen op de tarmac wil ik een filmpje doen maar de Mo Slims kunnen daar nie goe tegen. Ze denken dat die vlieger go smelten zekers ? Enfin, wijle in de bak en vooruit met de geit. Onderweg filmen gaat ook niet wegens de wolkjes. Goed half uur later landen we op Sandakan Airport. Staat er daar weer enen te zwaaien met een papier en onze naam erop. We geraken hier stilaan bekend zeker ? Deze zeer vriendelijke mens stelt zich voor als Jake (neeje nie diejen van de Fatman). Ik schiet meteen de hoofdvogel af als ik Jake vraag effe te willen stoppen aan een 7UP winkel. Ikke krijg een elleboog in de rug en commentaar: Kieken, die winkels noemen 7/11 !!! Van nie moeilijk dat Jake me aankeek met een paar ogen als cocosnoten. Mijn genen zullen stilaan ook die 96% overschrijden zekers ?Enfin geen 7UP winkels in Sandakan maar onderweg moet hij ook zijn bazin oppikken aan een shopping Mall. Niet gesukkeld dus. De bazin, een madammeke van rond de 70, peinzek, en nog een karre winkelgerief in de bas en wijle weg. Na een goed half uur komen we aan in onze nieuwe slaapplaats. Naar junglenormen een paradijs, maar vergeleken met deze van de voorbije dagen... Nou ja Kaats overleeft het wel in hare slaapzak. De tuinen en vijvers zijn echter schitterend. Foto's morgen. We hebben nog niet geluncht en nemen een snack. Het is dan ondertussen tegen vijven en we gaan met de teksi naar het stad. Stad zeg je ? Zoiets vies hebben we in Borneo nog nie gehad. Helaas is de markt aan het sluiten maar we kunnen toch nog een ananas bemachtigen. Ik mag zelfs effe de nieuwe rugzak dragen (deuter) .Winkels zijn op een paar uitzonderingen niet te na gesloten. Eén treffelijk restaurant was niet te vinden dus wij met de teksi terug naar de resoor. Wegens de kleine honger stellen we ons tevreden met de ananas die ik met mijn sabel te lijf ga. Tekstje schrijven en pitten.

Morgen staat het Rainforest en het Sepilok hulpcenter voor de Urang Utang op het programma. Maf ze hé !

O ja teksi en bas zijn Borneonees voor taxi en bus, maar da adde al geraaie ?

05/03/2012 - Sepilok Jungle resort

We worden wakker en horen duidelijk de regen. Met een metalen dak boven uw hoofd klinkt het alsof alle U.U. tegelijk met bamboestokken aan het trommelen zijn. Effe de omgeving verkennen. Het domein van de resoor is heel groot. Veel gebouwtjes, tuinmeubelen, brugleuningen, zelfs de lantaarnpalen zijn gemaakt zoals in Crazy House (Dalat/Vietnam). Dit is beton met een houtstructuur en dan een laagje verf. Oogt mooi en zal bij het jonge legioen in het topseizoen bijval kennen, zeker ook de verschillende gelagzalen disco en BBQ ruimten.

Het aangekondigde American breakfeast blijkt er ver naast te zitten. Twee hele toasten, 1 ei, en vier bonen in tomatensaus. Blijft dan nog een miniem potje jungleconfituur maar wel geen toast meer om op te smeren. Een bakje lauwe koffie moet de spoeling geven. De ober, een ollegat van het zuiverste water komt rond voor een tweede kop koffie maar staat zo met zijn gat te schudden dat er meer naast of in de tas is. Enfin, emme nie vele gegeten, men toch vele gelachen.

Het blijft maar regenen. We hebben het weerbericht nagekeken en dat zou zo de hele week zijn in Sabah. We hebben ook de mogelijkheid van een riviercruise bekeken. De prijs ligt tegen de 200€, maar als het regent gaat het circus niet door en krijg je geen refund. Helemaal zot zijn we nog nie zulle.

We gaan een half uurtje wandelen naar het Rainforest Discovery Center. Ik had me daar nie zo veel van voorgesteld maar heeft ons paf doen staan. Echt prachtig. Voor 10MYR kon je er de hele dag in rondwandelen. Een bloemen en plantenverzameling die we nog nergens gezien hadden. Iets na de noen komen we in het café waar lunch lekker ruikt. Kaats kiest voor de vis, ikke het kieken met een schep groeten, een poot rijst en twee frisdranken en voor 5€ zijn we der vanaf. We zien een drietal mannen met kanjers van camera's op mega statieven, verrekijkers en gevogelteboeken bezig. Wij denken dat zij opnamen maken voor National Geografic of zo ? We raken aan de klap en blijkt dat het gewoon drie vogelaars zijn die een dagje vogeltjes komen spotten. Ze sjorden daar samen voor makkelijk 30.000€ uitrusting mee. En ik die dacht dat alleen vissers rare vogels waren ??

De canopywalk die ze hier hebben aangelegd is ter enen om uw klak voor af te doen. Geen zo'n wiggel waggel ding van waarop je nauwelijks een foto kunt nemen maar een degelijk metalen constructie met vier torens die een uniek zicht bieden op de jungle. Het blijft maar regenen, maar de torens zijn overdekt dus is filmen mogelijk. Tegen vier uur besluiten we te terug te keren want ondanks de poncho's zijn we kleddernat. Aan de uitgang ontmoeten we Mart, de teksi chauffeur van gisteren. We maken een afspraak om morgen na de middag naar een sanctuary te gaan waar Probiscus apen zitten. Hij vraagt 100 MYR en tickets kosten 120 MYR voor twee personen. Hier in de resoor vragen ze er 420 MYR voor, de gekken. We gaan nog effe langs het Sepilok U.U. center om eventueel al tickets te kopen voor morgen voormiddag. Kan pas morgen vanaf negenen. We zullen der zijn.

06/03/2012 - Sepilok jungle resort

We hadden de wekker gezet maar dat bleek niet nodig. Na ons karig ontbijt gaan we naar Sepilok U.U. reservation. 30 Myr p/p entree en 10 voor de camera. Iets na tienen zien we twee oppassers met een mand eten naar het platform trekken. Na nog een tien minuten komt er eindelijk een urang utangske af. Veel honger heeft dem blijkbaar niet. Ook de anderen niet want na een uur geen kat te zien. Wel ene langour die op vinkeslag komt zitten. De oppassers houden het voor bekeken en dat is voor de langour het sein om mee aan tafel te gaan zitten. Plots komt er een horde Pig Tail Makaken het voederplatform bestormen. Ze zitten overal die gasten en ost voe nieks kommen ze me velen. Wieder noemen ze makakken, een zwienesteert gon ze ook wel emmen mo wieder zeggen zwieneschoes doartegen. De vrede duurt niet lang maar de zwienesteerten moeten toch wijken voor de langour. Hier kennen ze hun wereld zou je zeggen !!!

Na het bezoek gaan we in de cafetaria een teusje gaan kopen en een cocosboterkoek die heel erg smaakt. Op de terugweg zien we een Nederlands iets kopen in een stalletje langs de weg. Ze hebben een zak gebakken banaan gekocht voor 4 Myr maar het is veel te veel. We verdelen de zak en geven 2 Myr. Zij gaan deze namiddag terug kijken want dat mag met hetzelfde ticket. Morgengaan zij naar de Proboscis gaan kijken en we geven hen graag de info om met Matt naar Lubay te gaan. Is de helft goedkoper dan met operator.

Tegen 13.30 staat Matt ons op te wachten. Via gigantische Oliepalmvelden rijden we naar Lubay. Matt vertelde honderd uit over het palmolie winning gebied. Helaas was dat vroeger Mangrovebos die moest wijken voor het grote geld. Gelukkig heeft men tijdig ontdekt hoeveel van die apen hier leefden en is er een beschermd gebied van 1000 hectaren gekomen. De Proboscis (de Maleisiërs noemen ze Hollanders) is enkel op Borneo terug te vinden. Als we aan de eerste voederplaats komen giet het water, maar das voor nen Hollander nog nooit een bezwaar geweest op een gratis maaltijd zeker ? Enfin, ze komen zelfs met drie families tegelijk opdagen, naar schatting tussen de 60 en 70 stuks. Een beschrijving geven is zinloos maar de foto's onthullen alles.

Zo folks, dat was dan Borneo. Een algemene indruk kan je een dezer dagen hieronder lezen. Morgen ruilen we Borneo voor Kuala Lumpur met morgenavond een dineetje op de KLCC tower, toch nog goed voor een toptien van de hoogste torens ter wereld.

 

07/03/2012 - Vlucht naar Kuala Lumpur met AirAsia AK 5169.

De ochtend begint overtrokken en gelukkig daardoor niet te heet. Een chauffeur van de resort brengt ons naar de luchthaven. We zijn ruim op tijd en hebben wat te lezen in de bordingroom. Vlucht met een kleine vertraging en rond 13.30u. in K.L. We hebben tijd zat en besluiten eens te bassen. Een heer aan de bagageclaim wijst ons een busbedrijf aan: Star. Voor 18Myr/pers zitten we met de bagage aan boord. Bij het binnenrijden van de stad stopt de bas en moeten we overstappen in een minivan. 5 Minuten later worden we afgezet aan de deur van het hotel.Een absolute aanrader dus.

Inchecken in de Maytower waar we de gang van zaken nu kennen. We nemen een break tot we naar de Menara Tower gaan.

We blijken te worden verwacht en na de speedlift worden we door een charmante dame naar onze tafel gebracht. Het restaurant, 360 Atmosfhere, bestaat uit drie ringen. De binnenste en buitenste ring staan vast. De middelste, waar de gasten zittten draait rond. Om de haverklap een ander zicht dus. Das gelukkig maar een detail want het buffet is dat niet. Als je van alles eens wil proeven ontplof je voorwaar. Ik start met ne whisky on the rocks. Dan een oestertje of zesse, bordje rauwe vis met Japanse mosterd en een stelletje Gamba's waarvoor ge twee duimen nodig hebt om te meten.

We proeven een vijftal visgerechtjes en een vijftal vleesgerechten. De zure mangosalade met van die nijdige rode pepertjes smaakt geweldig. Doorspoelen met een lekker wijntje en dan nog effe het desertbuffet aanvallen. Na nog een koffie voelt ne mens zich helemaal anders. Het was weerzinwekkend lekker EN mooi gepresenteerd !

Tijdens het eten konden we de city by night aanschouwen, ttz, tot het begon te onweren. Het regende zodanig dat je beneden GEEN LICHTEN meer zag. Het water dat van het dak liep vormde aan de hoeken heuse watervallen.

Toen we toren verlieten en naar het hotel teksiden, zagen we dat de trappen die de boven en benedenstad verbonden echte watervallen waren. De rivier de Klang stroomde zeer sterkt en had bijna het straatpeil bereikt. De tekse rijdt zich hopeloos en gelukkig kunnen we de laatste 100 meternaar het hotel te voet overbruggen. Vanaf het hotel staan auto's en bussen tot aan de assen in het water. Mensen waden op kniehoogte door het water en het blijft maar regenen. Hoe we morgen uit hotel zullen geraken is nog maar de vraag.

08/03/2012 - Kuala Lumpur. verblijf: Maytower hotel.

So folks, vandaag beginnen we aan de laatste dag Maleisië. De reis begint dus aardig op te schieten. Geen nood, we hebben nog twee weken speelvakantie !!

Met spanning de gordijnen weggetrokken deze morgen. Goed is dat het water is weggetrokken en we dus het hotel kunnen verlaten. Minder goed is de regen, maar daar trekken we ons niets van aan. Teksi ! to central market please, en wijle weg. Aan C.M. zien we een winkel van Nikon waar ik effe ga neuzen. Vind ik me daar een Nikon VR lens 55/300 voor 300 €. Met een beetje twijfelen doen ze er nog 25€ af en krijg ik een UV filter twv 40 € er gratis bij. Ons Kaats doet een duwtje bij voor de verjaardag. We komen buiten en het regent zelfs niet meer. We nemen de Hop on Hop off bas en verkennen zo de hele stad. Aan het paleis inspecteren we de wacht. Een lacher hebben ze er bij die gasten vergeten in te steken. De hele bas sti(n)kt van de moffen. Ze zijn precies weer al tegelijk gekomen. Ze hebben wel allemaal een nummer op de borst kleven (Neeje nie zoals inDachau) maar van een touroperator. Zouden ze bang zijn er enen te vergeten deze keer ?

Enfin, we stappen uit in Little India die niet geeft wat we verwachten. Teksi terug naar C.M. waar we souvenirshoppen. We gaan ook nog eens China town binnen maar die gasten zijn superlastig om te verkopen en dat vinden we niet fijn. Naar het hotel dan maar. Op de kaart in het restaurant zien we fish and chips staan met sla en tartaar. Hebben direct goesting om eens lekker vettig te doen.

O ja, we hebben vandaag voor het eerst sinds ons verblijf in Maleisië een bedelaar tegen gekomen. Een zeldzaam iets in Z.O.Azië, maar daar lees je meer van in de samenvatting.

We merken dat we een kleur van de zon hebben gekregen op het open dek van de bas. Tomatterood is mijn gledder en Kaats haar facade. Ze zullen ons daar zien komen morgen in Indonesië !!

09/03/2012 - Vlucht naar Denpasar/Bali met Air Asia AK 1362

We vertrekken met teksi naar de internationale luchthaven van K.L. want we vliegen weer naar een ander land hé ! Weer zone schudder van een teksi chauffeur die 90 Myr vraagt ipv de 70 die de meter aangeeft. Ik geef 70 Myr en zeg dat em kan verekken. Hij staat naar het geld te kijken als een hond die een schop in zijn kl... heeft gekregen. Maar de verrassing is: we zien onze vlucht niet op de borden verschijnen !! Na goed checken van de papieren blijkt dat we op de LCCT terminal moeten zijn. Dus were een teksi in en naar de andere terminal. Wakker zijn is zomer en winter goed hé ?? Gelukkig zijn we ruim op tijd.

Tijdens de vluchten met A.A. hadden we in een magazine gelezen dat A.A. in januari zijn 100ste vliegtuig in gebruik heeft genomen. Deze vlieger werd gespoten in een draak. Net deze machine staat te wachten om ons naar Bali te vliegen. Gelukkig mag fotograferen nu wel.

Drie en een half uur later komen we aan in Denpassar. Chauffeur staat te wachten en de tocht naar Ubud duurt bijna twee uur vanwege de enorme drukte. Vanwege de massa brommers zou je je in Vietnam wanen. We betrekken onze kamer met prachtig terras en zwembaden. Na een opfrissingske gaan we met de shuttle naar het dorp. Al gauw zitten we op terras met een frisse Bintang pint onder de neus. We hebben al min of meer een afspraak om ons te laten masseren (10$/uur) wat we dan ook laten doen. FANTASTISCH jongens !! Daarna nog een stukske eten en in de koffer want we zijn moe.

Het honderdste toestel van A.A. Daar 2012 het jaar van de draak is ... en veel geluk en voorspoed zou moeten brengen ? A.A. bestaat ook 10 jaar en de vloot is in die tijd van twee toestellen naar honderd gegaan.

10/03/2012 -

 

Na het ontbijt werk ik de site bij en check even de mails. Daar verneem ik dat Christa, de vrouw van Danny Catteeuw die morgen zouden vertrekken naar Vietnam, gevallen is en haar been heeft gebroken. Als je spreekt van pech hebben !! Veel sterkte in ieder geval en een vlug herstel gewenst.

Wij van onze kant doen geen klop vandaag. Het is een grijze bewolkte dag maar toch wijkt de temperatuur geen graad. Boekje lezen, tukje doen (en snurken zegt Kaats) zwemmen, een lichte lunch en daarna gewoon LUI ZIJN.

Tegen vijven trekken we te voet naar het dorp. Terasje doen, pintje drinken, diner bij het getingtangel van Balinese muziek die je eigenlijk al na drie minuten kotsbeu bent en een pedicure met voetmassage. We maken meteen een afspraak voor een bodymassage morgen tegen zessen want het salon lijkt druk bezet. Teksi terug naar 'd Omah Bali gaat weer gepaard met een prijsdiscussie.Het komt erop neer dat we toch maar 20.000 roepies betalen.

Alles in de kamer, ook het bed is klam vanwege de grote humiditeit. Niet zo prettig maar ja...

 

11/03/2012 -

Is in feite een kopie van gisteren met dien verstande dat nu het zonnetje schijnt. We moeten ons wel eens méér in het zwembad laten rollen. Tegen de middag een lunch in het hotelrestaurant. Spagetti met Gamba's. Mensen wat was dat lekker zeg !! We besluiten tegen 15.30 naar het dorp te gaan en uit te kijken om morgen een dagje naar Sanur te gaan. In het dorp gaan we traditiegetrouw eerst gaan terrassen en een Bintang bier achterover kappen. Dan naar de massage. Het is opnieuw niet te geloven wat die mokkes met je doen. De theorie van steeds in de richting van het hart te masseren telt hier niet. Ze wrijft duwt en trekt in alle richtingen dajje op den duur nie mere weet wa boven of oender is. Je houdt er op z'n minst een paar blauwe plekken aan over. We gaan eten op hetzelfde adres waar we een pint dronken en het blijkt geweldig mee te vallen. De dag kan niet meer stuk.

12/03/2012 -

We hebben een afspraak gemaakt omwat rond te toeren op Bali, dus niet naar Sanur. Den teksidriver komt ons om 09.00 afhalen. Eerste stop is aan de rijstterrassen. Lopen daar een bende tjiepetjouwers rond die direct 10.000 roepies moeten hebben omdat we daar stoppen. De chauffeur grijnst en doet teken "Balinese maffia". We zijn nog maar weg en 'k ben al in mijn gat gebeten. Enfin, de terrassen zijn mooi en blijken ook een vernuftig irrigatie systeem te bevatten die al die rijstkorrels nat houdt.

Tweede stop is aan een plantage waar ze naast fruit en kruiden ook koffie en cacao telen. We mogen proeven van de hele rits. Ze hebben ook de duurste koffie ter wereld. Een civetkat (meerdere natuurlijk) spelen de rijpe koffieboenen in hun kas. Na een tijdje poept het er weer uit en dan pas pellen ze de koffiebonen en branden ze. Wa da ze nie uutvienden om een toerist bij z'n kloten te hebben hé ? We kopen wat kruiden en een zak vanillestokken die hier maar een prikje kosten van bij ons.

We rijden verder richting Batur lake en de bijbehorende vulkaan. De chauffeur verwittigd dat we nu zelfs de politie zullen moeten betalen. Een ticket kost 25.000 roepies maar als je geen ticket wenst kom je er met 10.000 vanaf. Als we passeren staat die flik net in z'n ogen te wrijven en heeft ons niet gezien. Het is er prachtig maar de chauffeur moet weer 10.000 dokken omdat we gestopt hebben. Mijnbloed begint een beetje koken.

Op de plaats waar we stoppen voor de lunch is ook de maffia aan het werk. We hebben wel zicht op de vulkaan, maar betalen voor een waardeloos buffet 242.000 roepies. Ik vertel de serveuze dat ze een bendje bandidos zijn en ze gaat plat van het lachen. Op de terugweg is er grote opstopping van toeristen die niet willen betalen aan de flikken. OOnze driver heeft binnenpretjes. We stoppen nog aan een fabrikske van houtsnijwerk en zilverwerk, maar ze zijn daar zo peerdelastig dat we zonder kopen vertrekken. We laten ons terug voeren naar het hotel en genieten verder van de zon. Bali wordt een paradijs genoemd, maar ik weet niet of het een paradijs is voor de toerist of één voor de maffia en flikken ?

13/03/2012 -

Valt vandaag geen bal te vertellen folks. Zonnekloppen, eten, massage en een hevig onweer op de avond. Heerlijk toch die rust ??

14/03/2012 -

Vandaag willen we minder lui zijn. De chauffeur die ons naar Ubud center brengt zegt dat er een begrafenis plaats heeft. We gaan kijken en verwachten een massa treurnis. Niks van aan jongens, een bonte stoet van opgesmurkte dorpsgenoten begeleiden de overledene naar zijn laatste rustplaats, in het apenbos !! Het lijkt wel een kermis.

Op de middag hebben we voor de verandering nog eens een heerlijke maaltijd. We slenteren de winkels plat en pas tegen vijven zijn we terug in het hotel. Was ophalen en rustig wezen, want het was verschrikkelijk heet vandaag.

15/03/2012 -

We houden het andermaal rustig vandaag. Er staat een sterke wind en gelukkig maar met de azuurblauwe hemel en de zon die van jetje geeft. Op de noen gaan we in het hotel een Balinese spaghetti eten en ik vraag een kijkje te mogen nemen in de keuken. Geen probleem, ware het niet dat de saus portioneel ingevroren is. Weer niets wijzer dus ?

Tegen vijven trekken we naar het centrum. We gaan naar dez zaak die een DUVEL op de kaart zouden hebben staan. Weer mis poes, Stella, Hoegaarden en Leffe, dat wel maar aan 125.000 roepies (10€) !! Hebben dan maar een Bintanger gedronken.

We laten ons terug voeren naar d'Omah hotel en bereiken geen overeenkomst met den driver om morgen naar Sanur te gaan. We zien wel.

Oja, wie de figuur op de foto van gisteren niet herkende: das BO COOLSEAT, een Antweirpse sexuoloog die in het artiestendorp Ubud uiteraard ook nen Villa heeft.

16/03/2012 -

Iets na negen verlaten we het hotel en vlak naast de deur bereiken we wel een overeenkomst om naar Sanur te gaan. Het blijkt een hippe plaats te zijn met leuke stranden. We hebben er een fijne dag. Het is warm maar de zon steekt zich geregeld weg. Eten en drinken weer in overvloed. Enkel de eigenaressen van de sops zijn peerde lastig. We laten de foto's vandaag meer aan het woord.

17/03/2012 -

We besluiten naar het stadscentrum van Ubud te gaan en de winkelstraten naar en van het apenbos af te slenteren. De zon geeft van jetje en tegen de middag is het verschrikkelijk heet. We duiken een cafeetje binnen om eem verfrissing, maar het zweet blijft je van het lijf stromen. We staan verstelt van het feit dat hier zoveel toffe hippe winkeltjes zijn. In een ervan vinden we de beeldjes waar Kaats al een tijd naar uit keek. We kopen nog een paar spullen en gaan lunchen in hetzelfde restaurantje van de voorbije dagen. Een lichte lunch want voor vanavond hebben we in het hotel een Indonesische specialiteit laten klaar maken, BEBEK, mooi woord voor gewoon eend. We zijn nogal geladen en nemen een teksi naar het hotel. Moe van het ronddaggeren kappen we ons af.

We zijn deze avond de enige gasten in het hotelrestaurant wat niet zo gezellig is. Wat met veel poeha werd aangekondigd blijkt een gekookte eend te zijn met long beans en gele rijst. Het is wel heel lekker en de kruiding is speciaal. Een van die gasten aan de receptie die ons de eend had aangepraat zou zijn best doen om een paar Duvels (zijn favoriete bier ?????) op de kop te tikken. Helaas is het bij deze loze belofte gebleven en hebben we Kadek niet meer terug gezien. Als slaapmutsje dan maar een Bintang biertje en we zijn weer rijp voor het bed.

18/03/2012 - Verblijf op Bali hotel d'Omah Bali.

We willen niet opnieuw niksen en besluiten nog eens naar Sanur te gaan. Na een ritje van drie kwartier worden we afgezet aan het strand waar we eergisteren ook al waren. We huren ons een zetel met parasol voor de hele dag. De zon zit meestal halvelings achter de wolken, maar als die effe wijken is het bloedheet. Het is ook heerlijk zwemmen in een super zoute zee. Voor noeneten een slaatje en wat heerlijk gerstenat op het strand zijn heerlijke momenten. De dames die hun inkomen halen uit massages, pedicure en manicure zijn super bedrijvig en geven niet af tot we hun diensten aan nemen. Kaats laat manicure doen op zijn Frans ?? en pedicure op zijn Balinees. Das met bloemetjes op de teennagel. Ikke ook een Balineesje. Hopelijk zijn die bloemen eraf thuis anders denken ze dak een janette ben. De dames hadden nog graag een massage gegeven maar het is bijna zes uur en we hebben een afspraak met de teksidriver om terug naar Ubud te gaan. Tijdens de terugrit weet de chauffeur te vertellen dat er in de loop van de dag een terreuraanslag was in Sanur door mo slims (wie anders natuurlijk) en dat er vijf doden zijn. Het Engels van die man was niet van die aard om nog veel vragen te kunnen stellen. Verder hebben we daar niets meer van gehoord. In het hotel wat opfrissen en terug naar het Hai Pastis restaurant voor een andermaal heerlijk diner. De patatjes (wedget potatoes) zijn aardappelen in de schil, in kwartjes gesneden, gestoomd en overgoten met lookboter en peterselie. Voeg daar een stikske vis of vlees bij of ribbetjes en het kan niet meer stuk. Doorspoelen met het plaatselijke biertje Bali-Hai hoort erbij.In feite hebben we de laatste dagen niets anders gedaan dan eten, drinken, winkels afschuimen en lui zijn. Het is een manier waarop we van Bali, en Ubud in het bijzonder zijn gaan houden.

22/03/2012 - Vlucht Bangkok Londen met Qantas en Londen Brussel met BA.

We komen aan in Londen en worden zoals steeds gecheckt als we VAN het vliegtuig komen. Flesje weter afgeven dus en 100 meter verder kun je in de taxfree een nieuw kopen ! Das voe je commersche zorgen zeg ik. We kopen ook nog een flesje parfum. De vlucht is met een half uurtje vertraagd maar ook onze laatste vlucht ( de twaalfde) van deze reis verloopt heel rustig. Tegen de middag landen we op Brussels airport. Aan de immegration staan we met een paar andere Belgen tussen een nest Maroksjes en andere nieuwe Belgen. Het spreekwoord "Sire er zijn geen Belgen meer" vind ik hier zeker op zijn plaats. In het Noordstation van Brussel moeten we een half uurtje wachten op de trein die ons naar Oostende zal brengen. Kaats neemt een dagsoep en ik laat de eerste Duvel in vijf weken tussen de lippen zakken.

In de vroege namiddag komen we thuis en beseffen dat de vakantie 2012 er definitief opzit.

We hopen dat we de thuiszitters hebben kunnen animeren en laten meegenieten van onze belevenissen.

Groeten van de Asianlovers Kaats & Rudi.

HOTELS

Siam Heritage in Bangkok

Voor de eerste keer verbleven in de wijk Silom. Mooi hotel in teakhout. Vriendelijk personeel en behulpzaam. Heel goed ontbijtbuffet. Kamers kraaknetjes en geen geluiden van buitenaf (ligt pal naast Patpong market). Fantastische bedden. Daar het hotel inbegrepen was bij de vlucht (starterspakket vlucht + 2 nachten hotel + airport transfert voor 711€) is het ok, anders ongeveer 75€/nacht/kamer wat naar BKK normen vrij hoog is. Zwembad(je) jaccuzi en zonneterras waar het aangenaam toeven is. Gratis welkomst cocktail maar voor een Singha biertje (680cc) ben je wel 6€ kwijt. Je komt er niet bedrogen uit.

Maytower in Kuala Lumpur

Kast van een hotel. Zeer vriendelijk en behulpzaam personeel. Liften soms druk bezet. Met je sleutel (pincard) kun je enkel naar het verdiep waar je zijn moet (veiligheid). Nette kamers en op het 24ste uiteraard geen enkel geluid. Bed was zeker ok. Verzorgd en volledig ontbijtbuffet. Centraal gelegen zodat alles op wandelafstand was. Internet aansluiting op de kamer tegen 7,5€/24u. Prijs 60€/nacht/kamer. Het zwembad bezoeken we in het terugkomen. Prijs-kwaliteit ok.

360 X press city center

Een backpackersplaats maar dan wel een hele verzorgde. Er is geen ontbijt incluis maar in de hoteltaverne heb je voor 3€ een smakelijk ontbijtbord met koffie en een vers fruitsapje. Het personeel is vriendelijk en behulpzaam. Kamers netjes en goede bedden. No noise op uitzondering van de airco. Gratis WIFI. Centraal gelegen. Voor 22€/nacht/kamer ben je er onder dak.

Grand Palace Miri

Een kast van een hotel en een poepsjieke kamer en ideaal bed. Ontbijtbuffet van grote orde. Vlak naast een groot shoppingcenter met veel restaurants en spa's. Internet gratis in de lobby. Mooi zwembad, jacuzzi, sauna en stoombad. De prijs is net boven de 50€. Zeer vriendelijk en gedienstig personeel. Je kunt er overal van de vloer eten.

Royal Mulu resort

Een verzameling van chalets die 25 jaren geleden ongetwijfeld toppie waren maar nu een versleten indruk laten. Laat duidelijk wezen dat we er géén klachten hadden. Het ontbijtbuffet was ruim en goed verzorgd zoals ook de avondmaaltijden. De prijs kennen we niet omdat dit in het pakket van uitstappen zat. Gezien de veranderingen en de overname van de Mariott-keten zal de prijs vanaf volgend jaar niet mals zijn. Geen nood echter het rangerpark bied ook bungalows aan treffelijke prijzen. De bedden waren top. Het personeel deed wat moest maar dat was het dan.

Sabah Oriental hotel

Weer een kast van een hotel die bijna overal aan een opknapbeurt toe is. Niettemin een gezellige kamer, goede bedden en personeel zoals we nog NOOIT meemaakten. Niets gemaakt of zo maar zeer vriendelijk en correct. Restaurant met geweldige en zelfs goedkope kaart. Kamerprijs rond de 40€. wat een zeer gunstige prijs is.

Sepilok jungle Resort

Kwa prijs zitten we op de golflengte van het hotel in K.K. Kwa infrastructuur net ietsje beter dan de longhouses. De bazin die bij onze aankomst aan de luchthaven mee moest met het busje blijkt een tang en een bemoeial te zijn. Ze wil ons precies de uitstappen verkopen van haar buro. Doen we dus niet. De bedden zijn ok. Het badkamertje is minimaal en ook het ontbijt. Luxe is dat je erg dicht bij het Rainforest Discovery center en het Sepilok U.U. center zit. Ook de plaats waar we Probiscus apen spotten ligt op nog geen halff uurtje rijden. Voor een tocht op de rivier moet je wel rekenen op een twee uurs verplaatsing. Het resort is wel gelegen ten midden van een schitterende tuin en het personeel is zeer vriendelijk. Kamerprijs 50€. Duur voor het gebodene.

Maytower hotel

Ons tweede verblijf is een kopie van het eerste zij het dat we nu een standaard kamer betrekken die een kleine 10 € goedkoper is. De kamer is iets kleiner maar bied dezelfde faciliteiten. Probleem blijft de lift, waar je soms meer dan 5 minuten moet op wachten. Correcte prijs.

'd Omah Bali

Ligt op een 15' te voet van het dorp. Er is een gratis shuttle die je om het uur gratis naar Ubud center brengt. Terug keren is te voet of met teksi (2$). Een nette kamer met een open air zithoek anex vijvertje. Ruime badkamer met gigantisch bad en douche. Helaas is alles klam van de vochtigheid, ook het bed. We laten het deksel eraf en laten de ventilator constant draaien. Het ontbijt is geen buffetvorm maar wel voldoende. Iedere morgen een groot bord met fruit.

Personeel is zeer vriendelijk en behulpzaam. Een twintigmeter zwembad voor alle gasten.Voor gasten die een kamer zoals de onze betrekken is er een tweede zwembad. Kleiner maar ook gezelliger. Kamerprijs + 60€. Nogal prijzig voor Indonesië maar de moeite waard.

Nana Hotel

De mensen die ons al jaren volgen weten waarom wij steevast voor Nana kiezen. Toch nog effe opsommen.Het is weliswaar een verouderd hotel maar je hebt een propere kamer,goed bed en een gigantisch ontbijt tegen de prijs van 37€/kamer. Je zit centraal en op wandelafstand van de BTS Skytrain en op 1 halte van de metro Asok. Je kunt met diezelfde trein heen en terug naar de airport tegen de prijs van iets meer dan 1€. Er is een zwembad (waar je kunt zwemmen !), een jacuzzi zelfs de ligzetels hebben een matraske en de handdoeken zijn onbeperkt.

Je kunt op de dag van outchecken een halve dag bijnemen wat handig en bijzonder aangenaam is.

INDRUKKEN

Eén van de doelen van het naar Borneo komen was zeker de Urang Utang !!

In het Semmengog center vangen ze deze dieren op die jarenlang mishandeld werden. Bij het rooien van bossen werden de ouderen afgeschoten en de kleintjes als huisdier gehouden. Maar zoals overal beseffen velen niet dat dieren ook groot worden, en de Urang Utang wordt groot, zéér groot en ijzersterk Na het voederen en het klikken van Camera's en vele ooo's en aaa's bleven we met een aantal mensen een praatje maken met één van de rangers. Schrijnende verhalen jongens. Het dier dat we van zo kortbij konden filmen is sinds 3 jaar in het center. De eerste maanden moesten ze hem iedere avondopsluiten in een enge kooi (waar hij reeds jaren in zat). Hij was vrijheid niet gewoon en huilde zich te pletter van de schrik. Beetje bij beetje werd hij gewoon aan vrijheid. Het dier moesten ze eerst leren klimmen. Toen dat lukte durfde hij niet naar beneden te komen en moesten ze hem uit de boomtoppen gaan halen. Andere opgaven waren leren nest maken, gewoon worden aan soortgenoten, leren swingen van de ene boom naar de andere, leren voedsel te vinden en hoe te eten. Kortom ze moesten van een wrakske weer een Urang Utang maken. Het center bestaat nu 37 jaar. Als je ziet met hoeveel liefde en geduld de rangers deze beesten verzorgen krijg je een kropje in de keel hoor !!

De ranger vertelde ook een verhaal von eine deutsche toeriste. Ondanks alle waarschuwingen dat men de dieren niet mag aanraken en ook geen langdurig oogcontact mag hebben vond deze freule het nodig om schaarsgekleed uitdagend voor de Urang Utang te gaan staan. Ze werd op haar wenken bedient, het beest besprong haar en rukte haar de kleren van het lijf. Het koste de rangers alle moeite van de wereld om haar te bevrijden. Toppie: het wijf eiste ogenblikkelijk nieuwe kleren. De rangers stuurden haar wandelen met... een handdoek. De ranger die de story vertelde genoot duidelijk nog na !!

We wensten de ranger een prettige dag en hoopten dat hij en zijn collega's nog lang mogen doorgaan met hun job, nl. de Urang Utang van uitsterven behoeden.

De reis

Om een indruk te kunnen geven van de reis heb ik wel een stukje moeten nadenken. Voor het eerst hebben Kaats en ikke niet het gevoel dat we hier anders hebben, niet het vakantiegevoel.

We zijn gewoon om in Z.O.Azië steeds bij mensen te komen die geen verhaal ophangen maar gewoon zichzelf zijn. Dit is in Maleisië in het algemeen en op Borneo in het bijzonder compleet anders. Reeds in K.L. kregen we te maken met mensen die geen andere bedoeling hebben dan de toerist bij het 17° te zetten.

Onze verwachtingen over Borneo lagen wel wat uiteen. Kaats had schrik over de verhalen van de dieren en reuzegrote insecten en giant vleermuizen, ik daarentegen was dol om de plaatselijke cultuur en het leven van de mensen (koppensnellers, Iban, Penan) te leren kennen.

We zijn terecht gekomen in een show wereld. Van hun cultuur blijft niets meer overeind. De vooruitgang heeft hier hard toegeslagen wat voor die mensen een goede zaak is uiteraard.

Als toerist kom je in een fake wereld terecht. Alles is erop gericht om je het geld uit de zakken te kloppen. Je logeert bij de Iban in een toeristen longhouse waar je niet de wrede en oorlogszuchtige stammen bezoekt, maar te maken krijgt met gewone mensen in jeans en T-shirt die zich 's avonds effe omkleden om een showtje op te voeren. De geschenken die je meebrengt doen niets ter zake want die mensen behoren tot de best behoeden van dit werelddeel.

De natuur is er prachtig, ttz. het gedeelte van de Nationale parken. Daarbuiten is het een race om de oerwouden plat te branden (kappen duurt te lang) en de gronden vol te zetten met oliepalmen. Iedereen wil op die kar springen en mee grabbelen in de geldton. In de kranten lazen we dat de regering er prat op gaat dat nog 60% van het land regenwoud is. Ik bekijk het zo als dat er reeds 40% verdwenen is en dat de ontbossing niets in de weg wordt gelegd. Het grote geld primeert. JAMMER !!

Je ziet reportages op Vlaanderen Vakantieland over Borneo. Schitterend, en zeker de beelden betreffende Sepilok en de U.U. Ook voor de toerist is dit fake, Baantje op, 1 of soms geen U.U. te zien, ander baantje terug af en end of story.. Je kan natuurlijk wel zo'n aap adopteren tegen de prijs van 50€, maar je krijgt er geen fluit meer voor te zien.

In Sepilok jungle resort probeert men lucht te verkopen. Een uitstap naar Sepilok (op amper 500 meter van het resort) en het proboscis sanctuary kost 670 MYR voor twee. Te voet naar Sepilok en met taxi naar de proboscis 280 MYR entrees inbegrepen. Klein beetje serieus blijven hé ?

Al dat gesjoemel raak je kotsbeu. We hebben er ons niet veel van aan getrokken en het beste eruit gehaald, maar het blijft hangen. We hebben Borneo gezien en beleefd en het nodigt niet uit voor herhaling !!

Komen we dan in Bali, door velen het paradijs op aarde genoemd. Toegeven, het is een mooi eiland, en het is er fantastisch toeven als je een prima accomodatie hebt. Het eten is er super lekker en de zon heet. Maar weeral overal corruptie. Je stopt ergens met een driver en direct komen daar van die tjiepetjouwers die 10.000 roepies moeten hebben. Op bepaalde plaatsen vragen zelfs de flikken geld om er door te komen, en veroorzaken ellenlange files van toeristen die niet willen betalen. Het paradijs Bali is op die momenten ver weg hoor. Overal moet je dealen over een prijs. In het begin is het spelletje leuk maar op den duur hangt het je kloten uit.

Al deze praktijken krijg je niet te zien in reportages van Vlaanderen Vakantieland. Daar rijden ze op het eiland rustig met een motorfietsje rond. De werkelijkheid is een heksenketel en wordt sterk afgeraden door de vele dodelijke ongevallen jaarlijks. Thuis gekomen zal ik eens een mailtje sturen naar V.V. Zal wel niets uithalen, maar toch...

Ook die reportage gezien over de Gilli eilanden? Mot een paradijs wezen !! Helaas zijn de drie eilanden volgestouwd met hotels, en overstromen van de Ozzies. Ze worden de partyeilanden genoemd. In de namiddag inderdaad rustig omdat de fuifnummers plat liggen, maar dan ...

Versta ons niet mis, we hebben een schitterende tijd gehad op Bali, maar die kun je ook hebben op heel veel eilanden in Z.O.Azië.

Besluit:

We hebben een fijne vakantie gehad, veel gezien maar soms met een wrang nasmaakje.

Nog steeds de Asianlovers

Kaats & Rudi