Indonesië 2015

Dinsdag 10 februari - Vlucht naar Wenen 10.10 + korte stadsverkenning. Vlucht naar Bangkok om 23.20 EU.t

 

Traditioneel komt vriend Ronny ons thuis ophalen, enkel het uur, 05.15 is niet zo traditioneel. We treinen naar BXL Nat.luchthaven waar alles zeer vlotjes verloopt en we stipt om 12.00 in Wenen toekomen. Aangezien de vlucht naar Bangkok om 23.20u is voorzien, hebben we besloten om een mini-citytrip te maken in de stad. Er is zon, geen wind en een 6°. Mooi dus. We maken er echter een zwarte dag van. Het is wat zoeken om een treinticket naar de stad te kopen. Je hebt enkel machines. Met de CAT (centrum airport train) betaal je 19€ x 2pax, dus 38€ Wij kiezen voor een goedkopere versie met de S baan. 4,40€ enkel. Als we al op de trein zitten zie ik dat we kaartjes hebben halbpreiss.

Gelukkig geen controleurs te zien. In de stad aangekomen (13.30) gaan we eten bij Purstner. De oud Weense soep blijkt een consommé met groentjes in brunoise, rundsvlees en noedels. We vragen voor hoofdgerecht Wienershnitzel (uiteraard) maar krijgen daar een olifantenoor.

Lekker wijntje en dito bier. Het is wat onwennig om dik ingeduffeld in een resto te komen en de obers in hun korte lederhösen te zien rondbustelen. Na het eten trekken we de stad in. Mooi en waarschijnlijk een uitgebreidere citytrip waard. Wegens Kaats gepakt van de koude lopen we enkele winkels binnen. Goesting op een koffie maar de weinige koffiehuizen zitten overvol. We willen terugkeren naar het Bahnhoff maar blijken... de weg kwijt. We nemen de U bahn (overal ter wereld noemt dit metro) en nemen voor 1 halte zelfs niet de moeite een kaartje te kopen. Das dus donkerzwart gereden. In een shoppingmall gaan we dan toch een koffie drinken. Ik hou me voor om nu een correct ticket te kopen naar de luchthaven. Nu volpreiss en weer maar 4.40€ voor ons tweeën. Op de trein bekijk ik de tickets nog eens goed en blijkt dat ik maar 1 i.p.v. 2 zones heb ingegeven. Lichtzwart gereden dus. Zonder problemen op de luchthaven en tegen 19.30u zijn we reeds ingecheckt. Een zee van tijd dus om ons relaas van de dag te doen. We kunnen internetten en hebben dus geen probleem om de tijd te doden. Met de nieuwe PC en de nieuwe webeditor gaat het schrijven en het plaatsen van de foto's veel vlugger. Morgen komen we aan in Bangkok om 15.00u L.T. als alles meezit hé. Het is in ieder geval goe begonnen !

PS airport security: We kochten in de stad een flesje water (0.5l voor 0,35€). Afgeven aan de control en 100 meter verder in de skyshop een flesje water 0.5l voor 1,90€. Ik noem dat geen security maar platte comérs ! Gelukkig dat we zwart hebben gereden hé :)

 

Vrijdag 13 maart - Krabi + Phi Phi islands

 

Deze morgen vroeg ontbijt en om 08.00 afgehaald met Van om naar Krabi pier te worden gebracht en verder naar de Phi Phi islands. Ferry op en ik installeer me op dek. Zonnetje en lekker windje. De vier musketiers zitten in het vooronder. Na een goed half uur komen ze ook bovendeks vanwege de stank van mazout en warmte. Vlotte overtocht.

Eens op de Phi Phi's gaan we er enen drinken in de kantine van KVO. Zodra foto's kunnen geplaatst worden snappen jullie het wel. Ik weet nog de weg naar het strand en in de schaduw van een boom ploffen we neer en overschouwen de prachtige natuur. Ook hier weer passeert de natuur in alle vormen en kleuren. We zijn superlui maar het kwik flirt dan ook met de 40°. s' Middags eten we een kleinigheid en hebben een leuke tijd op het strand. Iets na drieën begeven we ons richting pier om de terugweg naar Krabi aan te vatten. Vlotte tocht. Eens in Krabi moeten we in een antiek busje om richting Ao Nang te worden gebracht. We worden gedropt op de hoofdweg en stellen vast dat de straat richting hotel is ingenomen door een avondmarkt. De dames blijven plakken, of wat hadde gedacht ?? We gaan nog met de shuttlebus van het hotel naar Ao Nang beach en gaan eten in de Blue Mango. Terug naar het hotel met een tuksje waar we ons met zijn vijven in gewurmd kregen.

Maandag 16 maart - Vlucht Krabi 13.35 naar Bangkok 14.50

 

We ontwaken voor de laatste maal in het Ban Sainai resort in Ao Nang. Nog voor het ontbijt gaan we effe zwemmen. Daarna de koffers pakken en tegen 11.20 naar de receptie. Hartelijk afscheid van het personeel en zeker van een aangedane Sang. Met super busje naar de airport. Nog wa rondlummelen en vertrekken met een 20 min. vertraging. Redelijke vlucht van 75 min. Zoals we hadden bekeken laten we ons voeren met een Van naar Evergreen Place waar we iets voor 17.00 aankomen. Nog een douchke en richting restaurant waar de tafel weer volgezet wordt met Thaise heerlijkheden. Ban Khun Mae serveert gerechten die voor ons Westerlingen eetbaar zijn. Wel potjes met straffe specie erbij voor de harde jongens. Ook Christa en Danny kunnen de spijzen smaken. Daarna gaan de dames de mega shoppingsmalls afschuimen. Danny en ikke gaan eens langs bij Hard Rock Café. Dure pint maar vanaf 21.00 fantastische live muziek. Zouden graag nog ne keer terug gaan. Daarna naar National Stadium waar het wereldkampioenschap Amateur Thaiboks plaats vindt. Blijkt maar vanaf morgen te zijn. Aan mijn ellebogen voel ik dat de tijd in Bangkok weer veel te kort zal wezen. We ontmoeten de lady's in de hall van het hotel en spreken af om morgen te gaan fietsen in Bangkok. Spannend ???

Dinsdag 17 maart - Bankokeren

 

Na een heerlijk ontbijt, zoals gewoonlijk in de Evergreen vertrekken we met de sky naar Ekkamai. Gewoonlijk hangen er aan de uitgang van de Sky veel tuk tuks en taxi's rond. Er was er niet één. We kijken op een ipad welke weg we op moeten. Net op dat moment komt er een taxi langs gereden. De chauffeur vindt het geen probleem dat we er ons met z'n vijven in wringen en een kwartiet later staan we aan de Wat Klong Thoei Noi op pier 7. De prijs van de overtocht is van 20thb p/p retour naar 40 thb gestegen. Aan de overzijde huren we een fiets voor 100 thb p/p. Met een plannetje vinden we ons een weg door een wirwar van straatjes en steegjes. Het is ongelofelijk zich in hartje Bangkok te bevinden. Geblinddoekt daar gedropt zou men zich in het oerwoud wanen. Je rijdt er soms bijna dwars door de bewoners hun living. Niemand die raar op kijkt, dus ze zijn wel een toeristje gewoon. Lesley, achtervolgd door een hond en in combinatie met de hitte geeft er gauw de brui aan en keert alleen terug. Wij maken de oversteek om 15.30 en nemen vanaf pier 7 een taxi en laten ons terug voeren tot aan het hotel. We spreken af om 19.00 in de lobby om de avond in te zetten. Het doel wordt restaurant Monsoon bij Nana. Mooie plaats en gezellig. Er is keuze van Europees, Mexicaans en Thai food. Ik bestel een filet van Red Snapper. Meisje vraagt spicy ? Ik vraag medium spicy. Bij de tweede hap staat mijn salle a mangé in brande. Dan pas zie ik tussen de filets welke hoop chili's er tussen zitten. Wat mot dat wezen als je dan echt spicy vraagt. Er mag direct afgeruimd worden en ik moet effe de toiletten opzoeken. Met de vlam in de smoel terug naar het hotel en avond verkloot.

Gewoonweg SUPER. Prachtinterrieur, deskundige bediening, heel erg lekker eten die tevens mooi gepresenteerd is en voor een zacht prijsje.

- Hotel lobby en pool

-Sultanpaleis en kraton

- Dierenmarkt

- Meubelfabriekske

- Weeral eten

- Pranbanan tempel

Indonesië 2015

Indonesië, officieel de Republiek Indonesië (Indonesisch: Republik Indonesia), is een land gelegen in Zuidoost-Azië. Het land bestaat uit een archipel van 17.508 eilanden en is daarmee 's werelds grootste eilandstaat. Het land grenst direct aan Papoea-Nieuw-Guinea, Oost-Timor en Maleisië. Andere landen die Indonesië omringen zijn Singapore, Brunei, de Filipijnen, Australië en de door India bestuurde Nicobaren.

 

De eilandstaat heeft een totale oppervlakte van 1.904.569 km². Met een populatie van 251.160.124 (2013)[3] is het qua inwoneraantal het op drie na grootste land ter wereld en tevens het land met de grootste moslimbevolking,[4] hoewel de islam geen staatsreligie is. Indonesië is een republiek met een gekozen parlement en een president. De hoofdstad is Jakarta.

 

De Indonesische archipel is al zeer lang een belangrijke handelsregio. Reeds in de 7e eeuw waren er handelsroutes tussen het koninkrijk Srivijaya en China. De geschiedenis van Indonesië is sterk beïnvloed door sterke machten van buitenaf die werden aangetrokken door de natuurlijke rijkdommen van Indonesië. Onder invloed van India floreerden het hindoeïsme en boeddhisme in de eerste eeuwen na Christus. Islamitische handelaren brachten de islam met zich mee en Europese machten bevochten elkaar om de handelsmonopolies in de specerijenhandel tijdens de tijd van de ontdekkingsreizigers. Uiteindelijk werd het land gedurende drieënhalve eeuw een Nederlandse kolonie. Indonesië verklaarde zich onafhankelijk na de Tweede Wereldoorlog. Sindsdien is de geschiedenis van het land turbulent geweest en wordt ze gekenmerkt door natuurrampen, corruptie, afscheidingsbewegingen, democratisering en snelle economische veranderingen.

 

De Indonesische eilanden laten een zeer gevarieerd beeld zien wat betreft etniciteit, taal en godsdienst. De Javanen zijn de grootste en politiek gezien meest dominante etnische groepering. Als land heeft Indonesië een gemeenschappelijke identiteit verworven die vooral wordt gedefinieerd door de nationale taal, een moslimmeerderheid en een geschiedenis van kolonisatie en het verzet tegen die kolonisatie. Het Indonesische motto luidt Bhinneka Tunggal Ika (vrij vertaald; “Eenheid in diversiteit”). Echter, sektarisch geweld en separatisme zijn aan de orde van de dag en hebben tot bloedige confrontaties geleid, die de economische en politieke stabiliteit hebben ondermijnd.

 

Indonesië ligt in een geologisch actieve regio. Voor de kust van Sumatra via Java tot voorbij de Molukken loopt een subductiezone van de Soenda-breuklijn waar de Australische plaat onder de Eurazische plaat schuift. Dit veroorzaakt aardbevingen met vloedgolven en vulkanisme. De Toba, de Tambora en de Krakatau behoren tot de grootste en gevaarlijkste vulkanen op Aarde. Wegens het vulkanisme is op de meeste eilanden de vruchtbaarheid van de bodem zeer hoog wat samen met de hoge temperaturen en overvloedige hoeveelheid neerslag een hoge landbouwopbrengst en een hoge bevolkingsdichtheid mogelijk maakt. Indonesië heeft grote natuurgebieden en 's werelds op een na grootste biodiversiteit. Het land is rijk aan natuurlijke rijkdommen, al blijft armoede een belangrijk kenmerk van het huidige Indonesië.

 

Mensen spreken ons aan met "gaan jullie weer naar Indonesië ?" en hebben geen besef van de omvang van het land. De afstand van het uiterste noorden Banda Aceh in Sumatra naar Jajapura in het uiterste oosten van New Guinea bedraagt in vogelvlucht 5121 km. Wil je via de eilanden rijden en varen dan heb je bijna 9000 km nodig. Men kan dus gerust jaarlijks een vakantie plannen naar Indonesië en na 30 jaren nog niet alles gezien hebben.

Woensdag 11 februari - Aankomst in Bangkok 15.00 l.t.

 

Terwijl we zitten te wachten om te boarden wordt er omgeroepen dat er wegens overboeking, twee Chinese vrijwilligers worden gevraagd om morgen te vertrekken. Beloning 600€ p/p en een nachtje hotel in Wenen. Onze buurman veert recht maar is al even vlug terug. De vlucht morgen gaat via Zurich en Hamburg. Aankomst Bangkok donderdag 06.25. Wij hebben geen goesting maar de prijsbeesten krijgen dus hun vlucht gratis.

Wegens de overboeking hadden we ook niet de gereserveerde stoelen maar het poppetje naast Kaats was een braafke. We zaten nog maar net neer en die twee trutten voor ons moesten al direct hun zetel achterover leggen. Na een snak en een snauw stond de stoel terug recht.

Goede vlucht en tijdig geland. In no time door de immigration, direct bagage en nog wa badders (voor de leken Thaise Bath) afgehaald.

Twee jetonnekes kopen voor de Sky naar Phayathai. Wegens problemen met het matriaal (hebben zeker les gevolgd bij De Lijn ?) is de express naar Makkasan afgeschaft. Daardoor rijden voldoende treinstellen op het normale traject. Tegen 17.00 zijn we reeds op de kamer in Evergreen Place.

Nog een douchke, een zalige massage en pikante curry vanavond en meer zal er niet op het programma staan vandaag.

Na de douche bekomen we idd één van de betere massages in Bangkok. Na wat uren in de kou en dan zo'n 10 uren in een vliegtuig hangen kun je niet weten wat een deugd da doe. We gaan eten in Ban Khun Mae ( het zegt jullie nie vele) maar je kan er verschrikkelijk lekker eten. We bestellen ons elk drie gerechtjes, waaronder de onvermijdelijke Som Tam (papayasalade) geroosterd varken ( geen héél zwijn hé) en Eend in rode curry. SUPER in het kwadraat Overgoten met wat gerstenat lagen we aan net geen 27€. 't Is niet te doen met die lage euro hé ? Op weg naar het hotel laat Kaats zich verleiden tot nog een pannenkoek banaan. Bangkok is voor ons DE STAD. Je verveelt je nooit en voor smulpapen is het het Walhalla. We gaan moe maar héél tevreden in bed. Laat de rest van de vakantie maar komen.

 

-LIggen wachten in de Weense luchthaven

-Bangkok trafic

Donderdag 12 februari - Bangkok

 

Kaats moet mij om 09.00 wakker maken. Heb geslapen als een... Het gebruikelijke reuzenontbijt wacht en is zoals steeds toppie. We gaante voet naar Siam en worden onderweg aangesproken door een kerel die in hotel Evergreen werkt en ons herkende. Op 500 meter vertelt hij de helft van zijn leven, neemt ons op sleeptouw langs de Klongs, Jim Thompson House (waar we nog steeds niet geweest zijn) naar een verkoop van Thai handicraft products. Eerste zaal is de werkplaats van goud en zilversmeden. Alles is mooi maar we zien het niet graag. Daarna de verkoopzaal om vervolgens in souvenirshop te belanden. We gaan toch maar liever naar MBK. Simkaart kopen om naar het thuisfront te bellen. Kaats gaat naar de kapper en ik naar Top Charoen, de brillenwinkel. Twee jaar geleden een bril gekocht, maar de beschermlaag pelt eraf. Geen garantie meer en terug naar af dus. Ik terug met de Sky naar Petchaburiroad waar we vanavond in Thai on 4 gaan eten. Het zou in het hotel Amari Watergate zijn maar ik heb het niet gevonden. Vanavond tweede poging.

Kaats is ondertussen ook in het hotel waar we de rest van de namiddag relaxen.

We besluiten naar Thai on 4 te gaan eten. Nazicht op de site leert dat het een restaurant is van het Amari Watergate Hotel. We komen terecht in een kast van een hotel. Op het vierde vinden we idd "Thai on 4", een kast van een restaurant. We bestellen een menu voorafgegaan door een Mai Thai (voor Kaats). Het eten is super maar de Ban Kuhn Mae moet zeker niet onderdoen. Het kader is (veel) sjieker en de bediening supervriendelijk en profesioneel. De prijs is natuurlijk navenant maar naar onze normen méér dan redelijk.

Vrijdag 13 februari- Vlucht Bangkok - Jakarta

 

We zijn nu zeker niet bijgelovig, maar reizen op een vrijdag de dertiende brengt niet veel geluk. Gene paniek, we zijn goed aangekomen, maar...

Na een rijkelijk ontbijt nemen we een taxi van Siam naar de luchthaven van Don Muang, de plaats waar Air Asia zijn basis heeft. Aangekomen zoeken we de vlucht QZ251 van 11.35. Niet op de departure schermen te vinden. Aan de pasoortcontrole staat die vlucht wel, maar om 12.15.

Zeer vlotjes door pas en andere controles. Bij Starbucks om een koffie en te internetten. Deze morgen hebben we idd een mail gekregen van A.A. dat de vlucht gedelayd is. Terwijl we wachten komt er nog een dik half uur bij. Boarden gaat zeer vlot. Onderweg nog een klein half uur vertraging erbij maar veilig en wel geland in Jakarta. Onderweg zitten filosoferen over het onlangs neergestorte toestel van A.A. Hoe moet de bemanning van ons toestel zich hebben gevoeld toen ze het nieus vernamen ? Hoe gaan zij daar nu mee om ? Hoe moeten de passagiers zich hebben gevoeld toen ze wisten dat het over en out was ? Griezelig hé ?

Op Sukarno Hatta moeten we eerst een visum kopen (35$ p/p) bij een supervriendelijke dame. Immigration en douane vlot. Raar, maar je bagage wordt gescand bij het verlaten van de luchthaven ?

Onze chauffeur, Aan noemt hij staat ondertussen ook al drie uren te wachten op ons. De twintig kilometer tussen de luchthaven en het hotel duurt iets méér dan twee uren. We hebben wel een gezellige babbel ondertussen. Lijkt ons een prima kerel.

Aan het hotel stikt het van de security. Zeker drie portiers zetten hun beste beentje (en armen) voor om de deur voor ons te openen. De derde was zelfs een portiére. Tijdens het inchecken krijgen we te horen dat de kamer betaald is maar dat er maar 1 ontbijt inbegrepen is. De tweede moet 160.000 roepies opleggen ? Mailtje naar Budi tours met de vraag of dit normaal is.

We gaan rechtover de Red Top (het hotel) eten bij Lumpia Jakarta. We nemen een loempia en kunnen zeggen één van de lekkerste die we ooit hadden. Kaats gebakken noedels met seafood en ikke een hotpot met seafood. Zéér lekker. Twee Bintangers (voor de leken een Indonesische pils) erbij en een rekening van 141.000 Idr (10€ = 145.000 Idr). We kunnen helaas niet terug gaan want morgen na de stadstoer vertrekken we naar Bogor. We gaan vroeg in de bestee (een kingseizer) wegens moe.

Later op de avond nog mail ontvangen van onze operator Budi Tours. Gittan heeft de zaak telefonisch geregeld. Het hotel zal het tweede ontbijt niet aanrekenen. Indien toch zal zij een terugbetaling regelen. Tja, tijdens onze Indonesië reis van 2013 mochten we ook al ondervinden dat hier nogal wat regelaars of beter sjoemelaars rondlopen.

Zaterdag 14 februari - Jakarta - Bogor

 

Deze morgen naar de receptie voor de ontbrekende ontbijtcoupon. Ik weiger te betalen en zeg dat ze dat moeten effen doen met de touroperator punt. Het ontbijt was even uitgebreid als lekker. AAN staat reeds te wachten om te vertrekken. We gaan eerst naar de haven en zien het laden enlossen van schepen zoals bij ons 100 jaar geleden. Moet zeggen dat ze wel al wat kranen hebben en dus niet alles stukwerk is. Halverwege gaan de hemelsluizen open voor een kwartier. Nadien begeven we ons naar de oude stad waar studenten zich voorbereiden op het laatste examen en met ons graag hun kennis Engels testen. Er lopen er wat verkleed met de bedoeling geld in te zamelen voor de klas. Op een groot plein wordt gefietst met aardig gekleurde fietsen. We gaan met AAN naar Café Bavaria en vallen op ons gat van de pracht en nostalgie die daar vertoont wordt. We nuttigen een biertje en kunnen zo'n uurtje praten met AAN. Ons vermoeden dat het een fijne kerel is wordt bevestigd.

Ne de middag een kort ritje naar Bogor maar door de file toch twee uren in beslag neemt. We kunnen deze namiddag de botanische tuin bezoeken zodat we morgen een uurtje later kunnen vertrekken naar Bandung.

Het hotel Salak Herritage blijkt een prima kast te zijn.De belboy komt met de bagage op de kamer en wil vol trots de minibar tonen maar dit blijkt een lege frigo te zijn. Zeg tegen de man "sir, this is not a mini bar but an empty bar". Er is deze avond Valentijnmenu en schrijven ons in. We lopen nog naar een supermarkt om er een Indonesische SIM kaart te kopen. Moeder zal zich afvragen waar we blijven. Terug in het hotel willen we gebruik maken van de welkomstdrink in de lounge. We kunnen kiezen tussen een cool choclat of een hot choclat. Met staart tussen de benen naar de kamer waar we zelf de empty bar hebben aangevuld.

Rond achten met mijn Valentijntje naar de Kanarielounge voor het Valentijnmenu. Het menu kon er door, maar na de culinaire driedaagse kwam deze maar bleekskes uit de verf. Alles bijeen hadden we wel een fijne dag.

-Havenarbeiders + vermoeid exemplaar

-Oude stad Jakarta met de schoolkids

-Batavia Café

-Batavia Café

-Botanische tuin in Bogor

-Valentijnsdiner in Salak Herritage Bogor

Zondag 15 februari - Bogor - Bandung

 

Deze morgen moest Kaats me wakker maken. Geslapen als een baksteen dus. Ontbijt dik in orde en iets na negen kunnen we vertrekken. De rit zal 4 tot 5 uren in beslag nemen. Volgens AAN schieten we echter goed op. In de voormiddag een stop aan een theeplantage. Als er niet geoogst wordt is er weinig aan te zien. Je moet verdomme lang kijken eer ge een blad ziet groeien.

Iets na 13.00 zijn we reeds in Bandung. AAN vraagt of we zin hebben in Sumatraans eten. Kennen we niet maar gaan er op in. In de etalage zien we van alle soorten vieze dingen liggen. Keuze is er niet, ttz. Van zodra je een tafel hebt gekozen zetten ze deze vol met diverse schaaltjes vis, kip, rund, groenten en een aantal onbekendheden. Het smaakt maar sommige schotels zijn multimo picanto. We krijgen thee en nemen nog een Sprite. Voor ons drieën betalen we de volle 6€. Wij vlug weg voor ze zich overpeinzen.

AAN stelt voor om naar een show door kinderen te gaan zien. Het blijkt om een muzikaal en dansoptreden in Udjo te gaan. Udjo is de naam van een man die een weeshuis oprichtte en alle kinderen voorzag van eten en kleding. Om hen bezig te houden was er weinig (geen) geld en Udjo besloot om muziekinstrumenten te maken in Bamboe.

Het begin van de show was te vergelijken met het Waterpoppen theater in Saigon, slaapverwekkend dus.

Na een kwartier begon de show met de kids. We hebben twee uren begeesterend zitten kijken en luisteren. FANTASTISCH !! We kwamen ogen en oren te kort. Klein half uurtje laten kwamen we aan in het hotel. Opnieuw ogen te kort. Poepsjiek jongens, waw.

Dineren kunnen we op de roftopbar, compleet met zwembad en ligweide. Da Sumatraans van vandenoene ligt nog op onze maag en we nemen gewoon een Nasi met een biertje.

Verhaaltje schrijven en foto's plaatsen zullen zowat de laatste wapenfeiten worden van een alweer schitterende dag. We hadden vandaag een 35° maar op de rooftop in het hotel begon het te regenen. Als da morgen over is, is da dik in orde zeker ?

- Sumatraanse restaurant

- Show in Udjo

- AAN doet enthousiast mee

Maandag 16 februari - Bandung

 

We smijten de gordijnen open en zien de zon. Het is net geen negen als we met AAN vertrekken om de Kawah Putih te gaan bezoeken. Het is natuurlijk nog spits (is er hier ooit geen ?) en na een rit van 2 uren over 35km komen we aan. Beneden 30° maar in de bergen nog nauwelijks 17°. Voor de toegang tot de krater betalen we 250.000 IDR. Na Rotorua in New Zealand zijn we uiteraard flink verwent geweest en vinden deze krater niet spectaculair. Er hangt wel een zwavelluchtje. De plaatselijke jeugd wil graag met ons op de foto ? Net voor we terug bij de auto zijn begint het te spetteren. Tijdens de afdaling weer de zon. We stoppen in Strawberry village en Kaats kan meteen aan de pluk. Bijverdienste om nog een paar weekskes langer te kunnen blijven ? In alle geval, kanjers van aardbeien, zoet en lekker. In de village maken ze met de helft van onze vangst een lekkere shake. Op deze hoogte en jaar in, jaar uit met 23° is het geen kunst om prachtige groenten enfruit te telen. Als lunch neem ik een inheems slaatje en Kaats een ossestraatsoep.

We rijden weer richting Bandung en stoppen nog op een plaats waar bamboe matten/meubels worden gemaakt. Niet te geloven met welk primitief matriaal zij die bamboe kunnen in dunne stroken trekken.

We brengen vandaag weer veel tijd door in de auto want ook in de terugrit zijn de files gigantisch. Ik bekijk effe de treintickets voor morgen en zie dat we niet om 07.00 in het hotel moeten vertrekken maar dat dit het vertrekuur van de trein is. Op uitzondering van de dagrugzak neemt AAN de bagage mee en vertrekt reeds vanavond naar Yogyakarta. Hij heeft een rit van minstens 10 uren voor de boeg. We spreken af om 06.00 in de lobby waar een chauffeur van het hotel ons naar het station zal brengen. Ook ontbijt wordt meegeleverd.

Rechtover het hotel ligt het Parys van Indonesië. Het is een betrekkelijk grote en supermoderne shoppingmall. Bij Pizza en Beer bestellen we natuurlijk een pizza en wegens maandag de Bintangers 33cl tegen 0,65€ per pint. Geen aziatisch maar het smaakt toch.

Wegens morgen om 05.00 opstaan gaan we naar de Java hotel om nog dit relaas te schrijven en dan te maffen.

- De vulkaankrater Kawah Putih

- Kaats aan de go in fraisendorp

- Bamboe fijnschiller

Dinsdag 17 februari - treinreis van Bandung naar Yogjakarta

 

Om 05.00 reveille. We verlaten Bandung. Om 06.00 worden we met de auto van het hotel naar het station gebracht. Kaats zegt: doe maar een vest mee want de airco kan hard staan. Ik zal het al fijn vinden als er ramen en deuren inzitten. Ook dat we IN de trein kunnen zitten en niet erop of eraan moeten hangen. Mooi stationnetje. Na een koffie worden we aan boord gebracht en onze seat toegewezen. We blijken te reizen in eksekutif class 1. Goede seats en veel beenruimte. Onder tussen computeren, foto's en video's inladen en al even piepen naar de opnames. Boekske lezen en effe indommelen. De trein glijdt al toeterend door een overwegend vlak landschap met rijstvelden, bananenplantages en kleine dorpjes. Dan moet ik kakken. Ge moet da ne keer proberen om op een waggelende trein, boven een frans toilet met uwen broek halfstok in da gat te mikken !! Ge moet dan ook nog zien da alles redelijk droog blijft ook hé ?

Met slechts enkele minuutjes vertraging komen we aan in Yogyakarta. Locals zeggen kort Yogya (djogdja).

Aan staat ons op te wachten in het station en brengt ons naar het hotel. Weer zo'n sjiek spel en een vree zwembad. Ook weeral vriendelijk ontvangen en een schitterende kamer. Het eerste wat we doen is de was wegbrengen. Het is de enige plaats waar we drie nachten logeren tot we op Bali zijn, dus...

Het is nu al sinds het vertrek dat ik probeer te bellen naar moeder maar alle pogingen mislukten. Thaise sim kaart moest roamen de Belgische daarna ook. Met de Indonesische kaart geen verbinding. In alle hotels werd geen aansluiting meer gegeven naar Europa en Amerika. Dan staat ge daar met uw zweters, drie tillefongs en evenveel sim kaarten. Net krijg ik toch verbinding. Bij deze weet ze dat het niet makkelijk zal zijn om te bellen.

We doen nog een terraske en blijven er plakken om te eten. We zullen vroeg gaan slapen want morgen beloofd weer een drukke dag te worden. We hebben alleszins een massageke besteld voor morgen.

- Hotel lobby

- De loc staat klaar

- het hosteske ook

- en Kaats ook

Woensdag 18 februari - Yogjakarta

 

Om acht uur vertrekken we voor wat een drukke dag lijkt te worden. Eerst doen we een stadstoer en beginnen bij een beroemd (vooral in Indonesie) oorlogsmonument. Wegens onderhoudswerken kunnen we een foto maken van buiten de afsluiting. Daarna volgen het sultanaat en het waterkasteel. (ingang 26.000 Idr). Let wel, voor die prijs mag je zelfs foto's nemen ! Het is zo'n beetje allemaal niet meer van deze tijd en het lijkt meer een museum. Er hangt zelfs een oorkonde van wijlen Boudewijn dat de Sultan gekroond is in één of andere orde. Tja toen hadden we daar nog geld voor zeker ?

Het waterkasteel (ook 26.000 Idr) bezoeken we met een gids. Diene mens doet erg zijn best en we krijgen een perfecte beschrijving van hoe het er allemaal heeft uitgezien. Het waterkasteel zelf is wegens gezonken niet meer te bezoeken. In het dorp rond het kasteel kopen we een batikwerkje. Het vergt engelengeduld om zo iets te maken. Vandaar rijden we naar een batik fabriek. Daar krijgen we net hetzelfde te zien maar de showroom is giga groot. Na het nodige afdingen kopen we nog een werkje. We plagen AAN, de chauffeur een beetje. Hij heeft zijn T shirt vuilgemaakt en zeg hem niet met zo'n viespeuk te willen rondrijden. Gelukkig kent hij ons al een beetje. Hij laat weten dat Gittan ons heeft uitgenodigd op de koffie. In hun bureel is net de Engelse les ten einde voor de kandidaat chauffeurs. We zien ook Beti terug en maken kennis met Budi himself. We hebben een aangenaam gesprek en we kunnen niets anders dan kandidaat Indonesië reizigers deze operator aan te bevelen. Voldende bezoek is een verzoeknummer van mezelf, n.l. een meubelfabriek. De eigenaar is een symphatieke Fransman die ons onmiddellijk zijn bedrijf laat zien. Er werken zo'n 50 locals. Ze zijn voornamelijk bezig met het maken van (oude) meubels. Het is crazy om te zien hoe ze een nieuw meubel bewerken zodat het er 200 jaar oud uitziet. De meiden hebben alle lol als we foto's van hen nemen. Het is ondertussenl half twee als we gaan lunchen. Het restaurant oogt prachtig maar ook het eten is toppie. Na de maaltijd vertrekken we naar Pasar Burung. Dat is een markt waar vooral vogels worden verhandelt (bijna, iedere Indonesische family heeft zo'n fluitbeest in huis) maar ook konijnen, kippen, uilen, muizen, eekhoorns, katten en honden worden er te koop aangeboden.

Laatste bezoek van de dag wordt de Hindoe tempel Pranbanan.

-- Prambanan is het grootste Hindoe-Javaanse tempelcomplex in Indonesië. Prambanan betekent: "veel priesters". In de reliëfs worden ze afgebeeld met een lange baard. De Prambanan ligt op Centraal-Java, ongeveer 18 km ten oosten van Jogjakarta, aan de weg naar Solo. De belangrijkste van deze tempels is de Lara Jonggrang, vaak ten onrechte aangeduid als "de Prambanan".

De tempels zijn ongeveer 850 n.Chr. gebouwd door onder andere Rakai Pikatan, een Shivaïtische koning uit de tweede Mataram-dynastie. Korte tijd nadat het complex was voltooid, werd het verlaten en begon het te vervallen.

Het complex staat op de Werelderfgoed-lijst van de UNESCO.

Pas vanaf 1893 werd het plateau van het middencomplex weer uitgegraven. De reconstructie van het complex begon in 1918 en is nog steeds niet gereed. De renovatie van het hoofdgebouw werd pas in 1953 voltooid, omdat het bijna onmogelijk is de originele stenen terug te vinden: vaak zijn ze ontvreemd en hergebruikt op verafgelegen plaatsen. Een tempel zal slechts worden herbouwd als 75% van het originele steenwerk beschikbaar is. Mede daardoor is van de meeste kleinere tempeltjes nog steeds niet meer te zien dan de muurtjes van de fundering.

Bij de aardbeving op Midden-Java in 2006 is het herbouwde Prambanan-complex opnieuw ernstig beschadigd geraakt. Na deze aardbeving is het complex een tijd gedeeltelijk gesloten geweest voor het publiek. Inmiddels is het grootste gedeelte van het tempelcomplex weer hersteld en opengesteld voor publiek.

We wandelen en klimmen er een twee uren rond. Prachtig en indrukwekkend bouwsel. Je vraagt je af hoe ze het klaarspeelden in die tijd.

Aan staat ons op te wachten en brengt ons in volle vaart terug naar het hotel. We zijn nauwelijks aangekomen of de muezzin(en) beginnen aan hun gejank voor het gebed. Dus daar moest AAN heen ! Wij gaan de was ophalen, een boterhammetje eten en tegen acht uur naar de massage. Deugd gedaan zulle !! Na het schrijven dezer vlug onder zeil want morgen vertrekken we naar de Boedistische tempel Borobudur.

We kunnen terug blikken op een fantastische dag.

Donderdag 19 februari - Yogjakarta + bezoek Borodudur

 

Leve de vakantie, maar om 03.30 opstaan roept echter geen vakantiegevoel op maar het gevoel een vroege dienst te hebben. Pas enkele minuten na vier laat de receptie weten dat de chauffeur al staat te wachten. In een rotvaart vertrekken we richting Borobudur. Van zodra de auto geparkeerd aan de voet van Sembutu Hill wordt er flink de pas in gezet naar boven. Daar zouden we een zicht hebben op de zonsopgang boven de tempel. De weergoden beslisten echter anders. Het is warm, drukkend zelfs maar bij het dagen zien we niets anders dan wolken. Slechts op één moment is er een streepje zon te zien. Na een uur te staan koekeloeren gaan we terug naar af.

Het is nog geen zeven als we aankomen aan de tempel entrance.

De Borobudur (Javaans: Barabudhur) is een boeddhistisch heiligdom op 40 km ten noordwesten van Jogjakarta in de provincie Midden-Java, in het centrum van het Indonesische eiland Java. Het is naast de Prambanan en de Kraton in Jogjakarta één van de toeristische trekpleisters van Centraal-Java.

De Borobudur is gelegen bij de Merapi, de meest actieve vulkaan van Indonesië, en is gebouwd in de periode 750 - 850. De naam stamt mogelijk van het Sanskriet "Vihara Buddha Ur", dit betekent vrij vertaald "boeddhistische tempel op de berg".

De Borobudur is opgebouwd als een grote stoepa. De basis van deze stoepa is 123 bij 123 meter. De stoepa heeft negen etages; de onderste zes zijn vierkant, de bovenste drie rond. De etages vertegenwoordigen de boeddhistische kosmos. Op de bovenste etages bevinden zich 72 kleine stoepa's, die gebouwd zijn rondom één grote centrale stoepa. De grote stoepa staat symbool voor het Nirwana.

De kleine stoepa's vertegenwoordigen van onder naar boven de weg die een boeddhist moet afleggen om uiteindelijk in het Nirvana te worden opgenomen. De open gaten in de onderste stoepa's staan op hun punt (de weg is nog onzeker) en in de bovenste stoepa's vlak, horizontaal (de weg is duidelijk, het geloof stevig).

's Ochtends dient de Borobudur nog steeds als gebedsoord. Een pelgrim loopt iedere etage zeven maal rond met de klok mee. In de stoepa's bevinden zich beelden van Boeddha ; wie door de gaten in de stoepa's deze beelden aan kan raken ontvangt, volgens het lokale bijgeloof (niet volgens het boeddhisme), het eeuwige geluk.

De bouw van de Borobudur, althans het voltooien er van - vermoedelijk op wens van een der vorsten uit de boeddhistische Sailendra-dynastie - is alleen al uit het oogpunt van fysieke mankracht een enorme prestatie geweest. In de tempel is niet minder dan 56640 kubieke meter steen verwerkt. De bouw moet minstens 80 jaar hebben geduurd en de kosten moeten overweldigend zijn geweest; misschien wel overeenkomstig het Birmaanse gezegde: "de grote Pagode is voltooid, het land is geruïneerd..."

Dat van het geruÏneerde land zijn ze anders dik aan het inhalen hoor. Toegangsprijs voor westerlingen. 250.000 Idr. Je mag wel gratis foto's nemen EN filmen ! We hebben de pech dat de tempel vandaag net een mierenhoop is. Er is deze week geen school wegens de Chinese nieuwjaar van 18 tot 23 februari, en ALLE scholen hebben besloten de tempel te bezoeken. Locals betalen 25.000 Idr ingang.

Het is een heksentoer om foto's te nemen zonder een bende van die bakvissen rond je te hebben die steevast komen vragen of we met hen op de foto willen. Het is wel een indrukwekkende tempel maar van alle die we in Z.O.Azië mochten aanschouwen vinden we Angkor Wat in Cambodja toch nog het mooist en meest tot de verbeelding sprekend.

We wandelen naar de uitgang door een bos, wa zeggek: een oerwoud van souvenirkoten. Gelukkig hebben ze gauw door dat ze hun rommel niet aan ons kwijtkunnen. AAN was al op zoek naar ons.

De volgende stop zou de vulkaan Merapi worden. Vanop de tempel hebben we echter gezien dat de Merapi "in de wolken is". Het is dus zinloos om ook daar een uur met ons hoofd in de wolken te staan.

We rijden naar het hotel langs een binnenwegske en maken nog halt aan een bamboefabriek en een plantage waar dragonfruit wordt gekweekt. Bij ons kennen we dit als een weinig smaakvolle vrucht (binnenkant wit met zwarte spikkels) maar er blijkt ook een gele en rode variant te bestaan. Wij proeven de rode en deze is idd stukken lekkerder.

We besluiten om de rest van de dag als rustpauze in te lassen en installeren ons aan de swimming pool van het hotel.

Op tripadvisor zien we dat een toprestaurant, Via Via, gelegen is in een nabije straat. We maken geen reservatie en gaan opgoed geluk. Geluk hebben we want we kunnen nog net een tafeltje meepikken. Het is in feite een backpakkers resto die enorm lekker eten aanbied aan lage prijs. Ik hoef er geen tekeningske bij te maken zeker ? LEKKER in het kwadraat en voor een zacht prijsje.

Nog de valies maken voor morgen en onder zeil. Wat een fijne dag weer !!

- Borobudur zonop zoals het moet en zoals het was

- Borubudur

- Dragonfruitplantage

- en nog een keer eten

Vrijdag 20 februari - Yogjakarta - Solo

 

Vandaag vertrekken we op een menselijk uur, 09.00. We zitten twee uren in de auto richting Solo waar we afspraak hebben met een gids die met ons een fietstocht zal maken. De fietsen zijn helaas ontzien van alle onderhoud. Remmen werken nauwelijks of niet, banden moeten nog geblazen en alles is een beetje scheef en krom. We rijden langs landelijke wegen, rijstvelden en piepkleine dorpjes. Het eerste bezoek is bij een dakpannenbakker. Hij heeft één moule en moet daarmee tussen de drie en vijfhonderd pannen per dag maken. Eens aan zevenduizend kan hij den oven in gang zetten. Er wordt gestookt met gedroogde rijsthalmen en hout.

Tweede bezoekje maken we bij een familie die rijstcrackers produceren. Eén soort wordt zongedroogd de andere gebakken in kokosolie. Twee jonge snaken zijn aan het bakken, precies een frietkot maar dan wel een héél ouderwetse ! Als je ziet hoe deze mensen gehuisvest zijn, amaai. Had der daar enen een karreke voor zijn deur staan met opschrift "Ese Pak Porno". Ik zeg tegen de gids dat ge daar in België voor in den bak kunt vliegen. Sssst zegt de gids, das diene mens zijn naam. Ferm gelachen, allé binnensmonds dan !!

Op de volgende stop zijn ze gongs aan het maken. In de smederij is lekker warm, zeker als je de buitentemperatuur van 35° meetelt. We zien de afgewerkte produkten en die gaan bijna allemaal naar Bali waar ze als muziekinstrumenten worden gebruikt.

De laatste stop is bij een gezin die alcohol produceert van rietsuiker. Je wordt al zat van de reuk alleen. Een eerste distilaat heeft 30° en wordt gedronken bij feesten, maar ook bij geen feesten. Na drie distilaten bekomt men 80°. Deze specie gaat naar de ziekenhuizen als ontsmettingsmiddel.

Terug bij de gids thuis worden we gevraagd op de koffie en gebakken bananen. Hij legt uit dat hij vanaf komende zomer deze toer wil professionaliseren. Ik geef hem de gratis tip om dan toch betere kwaliteit fietsen te voorzien.

We rijden verder naar ons hotel voor deze nacht. De bagage gaat op uitzondering van een dagrugtas mee met de chauffeur. Vanuit het hotel worden we morgen naar het station gebracht waar we onze tweede treinrit zullen maken. Er staan drie uren trein en drie uren auto te wachten naar Malang. Eten zullen we hier in het hotel doen want we zitten 8 km. van het centrum. Meestal valt het eten in de hotels wat tegen maar dat kunnen we hier niet zeggen, integendeel. Ik heb hier de lekkerste Nasi ooit gegeten, met lamsvlees.

Op ons conto kunnen we weer een fijne vakantiedag noteren.

Dakpannenfebriekske

Porno zot

Superfrietenbakker

Gong smederij

Kaats in de superprestige

Zaterdag 21 februari Solo naar Malang met de trein

 

Het zal een kort verslagske worden vandage. Na een super lekker en uitgebreid ontbijt worden we naar de statie gebracht door een chauffeur van het hotel. We zijn gewoon te sporen en daarom verrast. 07.50 stipt vertrekt de trein. Seats met een massa beenruimte, kussentje, regelmatig de steward die komt vragen of we iets nodig hebben, zelfs een TV (film met Jackie Chan). NMBS ?????

In Jombang staat AAN op ons te wachten. We rijden de bergen in en de prachtige natuur glijdt aan ons voorbij. Na een lunchstop komen we aan in het hotel. Eén woord: WAW !! Ik denk een volledige fotoreportage te kunnen maken van dit hotel alleen. Wat een lobby, wat een kamer, wat een restaurant, wijnbar, sigarenafdeling enz... We zijn net op tijd voor de afternoon thee. We nemen dus koffie en een vriendelijk homootje legt ons uit welke snoepjes er bij horen. De afternoon manager Budi legt ons uit dat het zaterdagavond is en wegens de Chineese nieuwjaar nogal druk kan zijn. We bestellen een table for two. Voor de rest foto's nemen en... foto's nemen.

Voor het eten ga ik nog effe zwemmen. Doet deugd mens.

Het restaurant zit afgeladen vol. De pianist en zijn zangeres gaan er vol voor. Gelijk gisteren was het hotel niet top maar het restaurant wel. Vandaag is het hotel top maar het reastaurant net niet. Bediening top, presentatie top maar de kern van de zaak was iets minder.

Niettemin hebben we een aangename avond kunnen beleven.

- Op weg naar Malang - Lobby hotel Tugu - Room 216

- Room 216 inside

- Afternoon thee (koffie) - The pool

- Restaurant Tugu - DE vinotheek

Zondag 22 februari - Malang en omgeving

 

Voor het eerst hebben we 's morgens geen ontbijtbuffet. Ruim voldoende gekregen hoor, maar een buffet met massa keuze is toch leuker. Deze morgen is er een stadstour gepland. AAN heeft als verrassing dat we gezien het prachtige weer met een betsjak kunnen gaan. Eerst effe smeren want de zon geeft van jetje. De chauffeur die mij moet rondvoeren begint al te zweten zonder een stamp te hebben gegeven.

Het is duidelijk zondag en de jeugd heeft dan ook ALLE brommers van stal gehaald en verzamelen in alle parken van de stad. We stoppen ook aan een katholieke kerk en AAN vraagt of we naar binnen willen. Wij willen de dienst echter niet storen :)

Weer krijgen we verzoeken om gefotografeerd te worden. Die hebben zeker nog geen twee dikke witte gezien zeker ? We maken ook kennis met één van de vriendinnen van AAN. Schone mokke MET hoofddoek. Tegen elf gaan we in de "OEN" een pot pakken wegens de dorst. Morgen gaan we er lunchen.

We zouden een Busbouwbedrijf bezoeken maar wegens zondag niet mogelijk. Dit zou wel morgenvroeg kunnen gebeuren.

De betsjakkers voeren ons door een residentiële wijk waar vroeger Ollanders woonden maarwaar de huizen nu in bezit zijn van zakenlui en politiekers. Overal in de wereld hetzelfde zeker ?

Na de middag bezoeken we een oorlogsmuseum. Twee onderwerpen: de tweede WO tegen de Nippers en de onafhankelijkheidstrijd vlak er na. Opvallend is dat schoolklassen dit op zondag bezoeken.

Normaal zouden we nog een tempel bezoeken maar wegens trafic jam annuleren we deze. We zoeken de straat waar een restaurant is waar we deze avond willen gaan eten. Het is ambetant wandelen wegens het veelvuldig ontbreken van voetpaden. We lopen verder en plots gaan de hemelsluizen open. Juuste voor een cafe !! Een pot gaan drinken en na een klein half uur kunnen we verder. Na een vogelmarkt te hebben bezocht gaan we terug naar het hotel voor de T time. Koffie met zoetigheden verzorgd door het homootje. Hij noemt ons miss en mister België. Die moet dringend een bril gaan kopen denk ik.

We installeren ons op het terras en werken de site bij en bekijken wat nieuws er in de wereld is.

 

- Betsjaks en brommers

- Rijkeluizenwijk - Aan en z'n mokke

- Stoat ier één op de koarte dank kennen

- KVO veugel ?

- Inggil, topresto in Malang

Maandag 23 februari - Bromo National park

 

Uitchecken in een vree sjiek hotel, en we krijgen nog een zakje met broodjes mee. AAN zegt dat hij een afspraak heeft geregeld bij busbouwer ADIPUTRO. We moeten ons wel voordoen als Europese investeerders die hier een toerisme maatschappij willen starten en bussen kopen. Aan het enthousiasme zal het niet liggen want we vragen honderd uit. In de assemblage afdeling mogen we helaas niet filmen maar in de afwerking wel. Ik kijkt de ogen uit want het busbouwen hier moet niet onderdoen voor de Belgische busbouwer Van Hool.

Er zijn zelfs bussen met achteraan een rokersruimte ! Ook de afwerking en de kleuren zijn mooi. Daar we ons voordoen als... gaan we als grote in het bureel van de marketing manager koffie zuipen en de busprijzen bekijken. We zullen het bod in overweging nemen :)

Het gaat verder richting Bromo. Onderweg wisselen we van karos. We moeten overstappen in een jeep (Toyota landcruiser) om de weg verder te zetten. AAN rijdt rond het Bromo National Park maar heeft 6 uren rijden voor de boeg. Wij malen het af in drie uren tegen een snelheid van 10 km/u en soms zelfs stapvoets. In de savanne wanen we ons bij momenten op een Paris Dakar piste. Chauffeur Izzy lacht en zegt "De Paris Bromo". Aangekomen in de Lava Vieuw Lodge kijken we maar sip. Van een tophotel komen we precies aan op een duiventil, maar ja, 't is maar voor 1 nacht :(

We verkennen het dorpje die bilkt van de homestays. Het is echter laagseizoen zodat er geen bezet zijn. Terug in de vieuw wachten we op AAN die er net voor zes uur doorkomt. Verhaaltje schrijven (foto's zetten zal wegens de zwakke verbinding niet mogelijk zijn) nog gaan eten en onder de wol want morgen vertrekken we met de Jeep voor de zonsopgang (hopelijk lukt het deze keer) en dan naar de vulkaan om er de heerlijke dampen op te snuiven.

Het eten is lekker, alhoewel geen culinaire hoogvlieger. We maken er kennis met twee Amerikaanse zussen die bereidt zijn om morgen de jeep te delen. OK dus.

- De VIP karre sta klaar om busbouwer Adriputro te bezoeken

- Bus met rookruimte achteraan ?

- De Bromo beeste staat klaar

- Plant azomor eké je patatten !

- Soms goaje eké van de zetel mé je bééte tegen tplafong

- De Bromo savanne

- De Bromo woestiene

 

Dinsdag 24 februari - Cemore Lawang naar Kalibaru

 

Zoals gezegd is het gisteren niet gelukt om foto's te publiceren. Nu blijkt dat dit ook met de tekst niet is gelukt.

02.45 reveille, en dat tijdens het verlof ! Gekke luiden hé die Belgen ?

Rap een kattewaske en een kop koffie. Stipt 03.30 verschijnt onze chauffeur Izzy en de twee Amerikaanse deernen waar we gisteren een deal mee maakten. Zij gaan mee in de jeep zodat we de prijs van 550.000 Idr kunnen splitten. Na drie kwartier eerst zwarte woestijn en dan soms zéér steil klimmen zet de jeep ons af op Vieuw Point. Der staan der daar al een paar honderd verzameld en de tip van Danny indachtig wippen we direct op het muurtje om in Pole te staan om te fotograferen. Van zonsopgang krijgen we heel weinig te zien en we staan daar te verkoukleumen. We kunnen toch enkele mooie foto's nemen van het Bromo plateau. Terug de jeep in en naar beneden. De jeeps verzamelen op een plaats vanwaar we te voet naar de Bromo trekken. Je kan dit ook te paard regelen tot aan de voet van de trappen die naar de krater leiden. Twee stoere West Vloamiegen gon te voete. Amaai me voeten, lastig !

Na een poos vinden we ons ritme en lopen daar waar paarden het lavazand niet hebben omgewoeld. Dan nog een kleine 200 trappen en we staan op de rand van de krater. Ik heb altijd gedacht dat de hel beneden lag ? Mis poes dus. De sulferstank van Satan stijgt uit de dampende kratermuil en beneemt je soms de adem. Na een paar foto's begeven we ons terug naar af. Het is net of de twee Amerikaanse zussen tegen elkaar niet spreken. Swat, ze betalen de helft van de jeep, dus... En ook nog, wij zijn “vergeten” het ingangsgeld van de Nationale park te betalen. 2 X 217.000 Idr. Spijtig hé :)

Den Izzy brengt ons terug naar het hotel waar we nog douchen en ontbijten. Uitchecken en richting volgende locatie. We stoppen een paar keren om de prachtige natuur op foto vast te leggen. In Jembang gaan we geld tanken. Pas bij de vierde ATM vinden we wat we nodig hebben. We gaan ergens lunchen waar de serveersters véél te korte rokken dragen en rondlopen alsof het hun allemaal niet interesseert. Het eten was ook geen hoogvlieger.

Nog een uurtje rijden en we komen op de volgende verblijfplaats: Rumah Senang in Kalibaru. Kga der niets over zeggen maar de foto's laten spreken.

Om 18.00 dineren we en een uurtje later komt AAN ons ophalen voor een massage.

-Bromo National Park

-Trappen naar de Bromo krater

- Kratermond - Kaats en plein forme

-Bromo

- Rumah senang in Kalibaru

Woensdag 25 februari - Kalibaru

 

Deze morgen het ontbijt pas tegen negen uur besteld. Het is uiteraard geen buffet want we zijn de enige gasten.Heerlijk onrbijten bij een temperatuur van een 25° met zicht op de tuin en de achterliggende bergen. Tegen 10u. komt AAN ons ophalen om een plantage te bezoeken. Dit blijkt in feite geen plantage te zijn maar privétuin. De eigenares leidt ons rond met kennis van zaken. Bij iedere plantensoort of fruitsoort geeft zij een uitleg. We lopen eigenlijk door een natuurlijke apotheek. Dit is een nooit geziene bloemenpracht. Overal loop ik hopeloos achter want camera en fototoestel moeten overuren draaien. Op het einde krijgen we koffie (arabico uit de tuin) en mangoestin, een zeer lekkere fruitsoort. Er wordt dan gezongen en gedanst voor ons, maar dat is een beetje overtoeristisch.We schaffen ons ook placematjes aan voor thuis. We hebben zeer genoten van dit bezoek en nemen hartelijk afscheid. Met AAN gaan we lunchen. Hij vroeg of we intersse hadden om na de middag een fabriek van voeding te bezoeken. We laten ons echter terug naar het hotel brengen. Site bijwerken en ook onszelf een beetje bijwerken want we zijn moe. Uiteraard willen we ook eens genieten van de prachtige tuin en zwembad in het hotel. Rusten geblazen dus en doen alsof we met verlof zijn :)

- Zicht vanop de ontbijttafel

- Vers gebrande koffie fijn stampen

- Sap vanuit de palmboom halen om suiker te maken

- Prachtig Oost Javaans landschap

- Rumah Senang guesthouse

Donderdag 26 februari - Kalibaru naar Ijen

 

Na het ontbijt nemen we afscheid van onze gastheer in Rumah Senang en rijden in twee uren door een mooi decor richting Ijen. De laatste drie kilometers gaan via een verschrikkelijk slechte weg, als je dit al een weg kan noemen. De eigenaar van het hotel (Ijen resort and villa's) wil hier niets aan doen omdat hij vreest dat dan kapers op de kust komen. Ik zou er met eigen wagen zeker nooit heen rijden.

Het ligt op een heuvel en biedt een geweldig mooi uitzicht op de omgeving en de omliggende rijstvelden.

Volgens AAN is het er duur om te eten en drinken. Het dorpje waar we zijn noemt Banyuwanghi en 300 meter van het hotel ligt Warung Makan Bu Widi. We gaan er lunchen en het blijkt een ware voltreffer. Gezeten op een simpel bankske, aan een simpele tafel maar met zicht op een schitterende omgeving wordt de tafel in een oogwenk volgezet met heerlijkheden door een heel lieve en vriendelijke serveerster. Na het eten gaan we wat aan het zeveren tegen haar en zitten een oogwenk later in de keuken. Nog nooit gezien: een kookvuur in klei. Ter demonstratie wordt direct het vuur aangemaakt. Ondertussen is het oude wijven gaan regenen. Terug naar het hotel om alles te prepareren voor de komende nacht. Tegen de avond nog effe terug naar Bu Widi waar weer een heerlijke diner wacht.

Vrijdag 27 februari - 0100. am nachtbeklimming van de Ijen vulkaan (bluefire) en afdaling in Sulfermijn + boot Java naar Bal

 

Vrijdag 27 februari 00.30, de wekker loopt af, en vree tegen men goeste uit de kribbe. Na een kattewaske richting receptie waar mijne onbijtbox klaar staat. Om 01.00 vertrek met de jeep en dik een uur later komen we aan op de parking waar een tiental andere jeeps hun lading uitspuwen. Het rangersoffice is dicht en we moeten wachten tot 03.00u (kon uurtje langer geslapen hebben). Bij weer een kleistoof wordt koffie gezet en rijst gekookt. Dan krijgen we groen licht en kunnen vertrekken. Stikkedonker maar gelukkig heb ik mijn 4000 Lumen sterke lamp op mijn gledder. Gelukkig kan ik dan (nog) niet het ravijn naast de weg zien. Het is idd supersteil en soms heb je de indruk dat je achterover gaat vallen. Met hartslag +180 en een paar drinkstops bereik ik de top. Gelukkig is AAN mee die het fotomatriaal draagt. We dalen terug af en jumpen van rots naar rots. Weer een geluk dat het donker is want anders was ik waarschijnlijk NIET afgedaald in de krater. Tegen 04.30 staan we in de hel.

Gloeiend heet, een doek voor de mond om de meeste zwaveldampen niet in te ademen en stinkend naar de zwavel. We zien mensen met breekijzers de gestolde zwavel los hakken en in manden plaatsen. Deze staan met maskers in de dampen te werken. Zal ietske zwaarder beroep zijn dan chauffeur denk ik.

De manden hangen aan een bamboestok en wegen tussen de 70 en 100 kilo.

Net voor dagen zien we het blauwvuur. Onwaarschijnlijk ! Na een paar minuten wordt het licht en zien we in welke geel rode hel we staan. De gestolde sulfer is geel, de rode in kokend en rood als bloed. Het borrelt, pruttelt sist en stinkt dat het niet mooi is. Dan zien we door de dampen het kratermeer liggen. Zeker een uur blijven we beneden en nemen honderden foto's en video shots.

Nu pas zien we langs welk pad we terug naar boven moeten. Ik neem me voor om de sulferdragers te volgen. Het is niet te geloven, maar ik moet alle zeilen bijzetten om die gasten met hun zware last bij te benen. Ik met trekking schoenen, zij op plastieken teenslippers !! We ontmoeten drie Nederlandse mokkes waar AAN direct apezot van is. Welke zou ik kiezen vraagt hij. Je bent 24 AAN, neem ze alle drie ? Zouden die dat zien zitten zegt AAN,wat mij een brede lach ontlokt. Net voor acht uur bereiken we de parking. De kleistoof draait nog volle bak en we drinken koffie bij de ontbijtbox. Terug in het hotel neem ik eerst een douche om de stank van de sulfer kwijt te raken wat maar deels lukt. De prikkels in de keel zijn ook nog niet verdwenen. AAN heeft om 12.00 afgesproken om te vertrekken. Ik laat de benen nog wat rusten in het zwembad. Net voor we vertrekken krijgen we een tropische bui over ons heen. In no time zijn we mestnat. Inladen en vertrekken dus. We maken nog een stop om te lunchen voor we de ferry naar Bali nemen. Het uurtje op de boot wordt verkloot door Indonesische rockmuziek die loeihard staat. Aan de politiepost op Bali moet AAN direct smeergeld betalen. Het begint weer met die bastebeiers van flikken. Anderhalf uur later (18.00 LT) komen we aan in hotel Rambutan in Lovina. Prachtige tuin, mooie kamer en dito zwembad.

Eerst de was naar een laundry brengen en niet te vergeten een Balinese massage laten zetten. Daarna een heerlijk stukske gegrilde vis met FRIETJES en een paar bierpullen. Het is na 22.00 u als ik me te slapen leg. Je kan dus stellen dat dit mijn zwaarste en langste verjaardag ooit was.

Zaterdag 28 februari - Lovina/Bali - rustdag na een superzware verjaardag

 

Zoals gezegd ook gedaan. Gene wekker en de hele dag lui wezen.

Het ontbijt hier behoort tot de zwakste in de hele reeks. Twee eitjes, een uitgeruttelde schelle hespe en twee toasts die zo hard waren als beton. Lekkere koffie a volonté. We kregen ook een glas gekleurd water die ze fruitsap noemden en zes stukjes fruit.

Iets na de middag volgen we Tripadvisor en gaan eten in Warung Apple op een scheet van het hotel. Lekker en vriendelijk. Langs het strand ondervinden we dat de vendors peerdelastig zijn. Er is bijna geen volk en iedere witten die passeert wordt aangeklampt om de winkel leeg te kopen, uitstappen te doen of taxi te nemen. Der zit zelfs geen geld in de ATM's. We gaan vanavond terug voor massage, pedicure en manicure. Daarna eten en dooke doen.

Het was grandioos weer vandaag, 35° en na de middag een paar wolken die dienst deden als parasol voor de brandende zon.

Schoone zwempoele -uus paleis --gaan eten in den appel

 

Zondag 1 maart - Lovina dolfijnen gaan spotten. Na de middag naar Ubud

 

Het was dus de bedoeling om deze morgen naar de dolfijntjes te gaan kijken. Wegens accute vermoeidheidsverschijnselen en in feite geen goeste zijn we om 09.00 vertrokken richting Ubud. Onze chauffeur, ook Budi genaamd geeft ons een paar mogelijkheden om onderweg te bezoeken. Daar het niet ons eerste verblijf op Bali is hebben we enkel interesse om een tempel aan een meer te bezoeken. Het is bewolkt maar lekker van temperatuur. Budi legt uit dat dit het tweede grootste meer op Bali is. De tempel is gebouwd ter ere van de boeren die er ieder jaar een ceremonie houden. De opzichters hebben mutskes aan in blauw en zwart. Heeft dat soms iets te maken met die boeren ???

Mooie tempel en omgeving waar we wel een uurtje rondlopen.

Tegen één uur worden we afgezet in hotel pertiwi 1 maar de kamer blijkt niet klaar. We maken gebruik om effe het domein te verkennen. Mooi, héél mooi. Na half uurtje kunnen we de kamer betrekken. We begeven ons direct naar het centrum. We moeten tanken bij ATM en hebben honger. We gaan eten bij Pastis waar we over vier jaar ook waren. Het is tof om in een stadje te komen waar ge een beetje uwe weg weet. Het eten is nog steeds heerlijk maar de porties zijn precies gesmolten. We lopen nog effe de winkelstraat af en maken een afspraak voor een massage om 18.00 Deze is voor Kaats genen vetten. Het was nie goe en ze blonk van de olie. Als ik haar vast pakte gleed ze als een paling uit mijn armen. Tripadvisor gevolgd en gaan dineren bij de Melting Wok. Het eten is er SUPER. Geen menukaart, maar de SUPER vriendelijke serveersters zeulen rond met borden waar alles met krijt was opgeschreven. De bazinne, een overdreven vriendelijke Francoise die wel 5 keren aan tafel kwam om gedag te zeggen en te vragen of we goed zaten en of het lekker was, en of het gesmaakt had …

Ze wilde dan ook weten of het de eerste keer Bali was en hoe lang we op reis waren.... Het was lekker maar we gaan nie wére.

Om te bekomen van de lekkernijen gaan we op het gemak te voet naar het hotel om dooke te doene.

 

- De boerentempel

- Opzitten en pootje geven

- Das nen Belg zekers ???

- Hotel pertiwi 1

- De zwempoelen

Maandag 2 maart Ubud/Bali

 

Na een super lekker ontbijt gaan we via het apenbos richting cenetrum. Wat in Ubud niet is veranderd is dat om de vijf meter er enen staat te memmen “Taxi sir, tomorrow sir”. Wat wel veranderd is is de prijs. In 2011 kostte een ritje binnen Ubud 20.000 Idr maar das ter nu 50.000. Maakt ons niets uit, we wandelen toch. In Biah Biah een biertje en reserveren voor vanavond. Via Kaats haar tablet maken we een geleide stadswandeling. Alles gaat goed maar we komen niet terug op start. De wandeling mond uit in een stevige stapbeurt van 10 kilometer. Niet zo gek ware het niet dat de thermometer flirt met de 40°. Na een tip van een flik (zonder te betalen) komen we terecht. We gaan bij de three monkeys wat eten en drinken om te bekomen. De rest van de namiddag luieren aan het zwembad. Tegen de avond nemen we de hotel shuttle naar het centrum. De gereserveerde plaats bij Biah Biah blijkt bezet. Ze willen ons ergens achterin stouwen maar we vertrekken. Vijf minuten later ontdekken we Benuté. Gezellige plaats, lekker eten en een kerel die op zijn gitaar liedjes uit de 60 en 70ties speelt en zingt. Formidabele avond gehad.

Dinsdag 3 maart Ubud/Bali

 

We hebben weer een fijne dag achter de rug, of wat hadde gedacht ?? Gene wekker, tegen negenen gaan ontbijten en tot de noen aan het zwembad liggen mijmeren, genietend van de prachtige natuur rondom ons en in gedachten vol van De Lijn en Delhaize :) 't is nie woar wi :)

Na de noen gaan we de stad in. Lekker gaan eten in de Garasi. Dit is een warungsje waar de barstoelen de zit van een vespa zijn. Geweldige plaats en lekker eten voor een prikje (7€ voor ons twee incluis twee cola's en twee large bintangs).

We slenteren verder de straten af en zien de domste dingen eerst.

Tegen zes gaan we terug naar het hotel. Niet ver daar vandaan zien we een Warungsje waar we om 19.00 afspreken. Het zal wel weer goe zijn zekers ?

Woensdag 4 maart na de middag Ubud naar Sanur

 

Wreed op t'gemakske wakker worden, gaan ontbijten en de bagage samen rapen. Tegen 11.00 komt de chauffeur ons afhalen en ruilen we Ubud voor Sanur. Het is vreemd. Het is de vierde keer Sanur en toch heb ik net als in Ubud niet het gevoel van het zegt me nieks, ik ben hier al geweest. Graag terug komen zeker.

We hadden van La Taverna, onze stay in Sanur een berg kritiek gelezen. Terecht en onterecht blijkt. Terecht: het is het oudste van de beach resorts in Sanur. Je merkt het overal, ook op de kamer. Hard bed. Onfrisse geur. Onvoldoende verlichting in de kamer. Is gezellig maar je kunt er geen boek lezen.

Onterecht: Schoon buiten livingske met thee en koffie faciliteiten.

Mini bar en kluisje. Ruime kamer en badkamer. Regendouche werkte niet maar direct hersteld. Goede service en vriendelijke bediening. Schoon zwembad. Privé strand met lounge zetels en ligbedden. Lekker ontbijt en voldoende.

Het is dus geen tophotel, maar het valt best te pruimen hoor.

We zijn dus in Sanur. Eerste maaltijd: Little Bird. Zelfde patron, zelfde personeel, dito food en bediening. Veel, goed en goedkoop dus. Er is in die paar jaren weinig veranderd. Om de vijf meter de vraag of je een taxi mot. 's Avonds besluiten we te gaan eten bij Mona Lisa. Nie de deze vanop die schilderieje natuurlijk maar op een steenworp van het Hotel. VOLTREFFER ! Heerlijke scampi's op de grill en dito ribbetjes. Héél erg gezellige plek en vriendelijke serveersters. Gaan zeker terug.

Na buikske vol passeren we nog een kroeg waar live muziek uit onzen tijd weerklinkt. Naar binnen dus. Kaats “laat zich gaan” en zit aan de witte wijn. Ikke hou het bij Bintangers. Enkele “witte” gaan uit de bol tot groot jolijt van de aanwezige locals. Het is er een leuke boel en we hebben dolle pret. Weet niet hoe laat we het hotel opzoeken...

Donderdag 5 maart Sanur/Bali

 

We worden wakker en horen de regen met bakken uit de lucht vallen. Wat langer blijven liggen en seffens klaart het wel uit (had je maar gedacht!). Het verminderd maar stopt niet. De hoofd jalan aflopen en warenhuis Hardy's binnen. Tegen de noen naar Warung Little bird gaan lunchen en daarna weer de avenue afdweilen. Tegen den avond een massageke laten zetten en fantastisch genieten van het diner bij “Warung Little Bird”, een zaak die we kennen van twee jaar geleden. Geweldig eten, dito bediening.

Het blijft oude wijven regenen en op ons kamer kijken we naar “Thuis”. De pc opladen en maffen.

Vrijdag 6 maart - Sanur/Bal

 

Wakker worden en de oude wijven blijven maar op ons dak vallen. Consternatie als blijkt dat ik de pc niet meer opgestart krijg. Mail naar Gobin met vraag wat te doen. Ook mail met Kaats haar tablet naar het thuisfront om te laten weten dat er geen life story's meer volgen. Na de middag stopt de regen en gaan we op de dijk wandelen. Gelukkig hebben we weer de hoofdstraat opgezocht want boven draaien ze alle kranen weer open. We kunnen net schuilen in een crémerie. Lekker ijsje maar het blijft gieten. Naast de deur is er een massage kot dus daar dan maar binnen. Einde massage is ook einde hevige regen. Onderweg naar het hotel gaan we dineren in de Mona Lisa. Kaats is een beetje verkouden en we kruipen onder de wol.

 

Zaterdag 7 maart - Sanur/Bali

 

Deze morgen krijgen we een vies mailtje van Air Asia

Dear Mr/Ms. Rudi Geryl,

Thank you for choosing AirAsia Indonesia. 

Please be informed that your reservation under booking code no. CFWG7H for flight departure on Monday, March 09, 2015 from Denpasar to Bangkok has an outstanding balance of IDR 400,000.00 . Please settle the payment before 8-Mar-15 at 23:59 hrs (GMT+7).

To make payment, please contact AirAsia call center at 021-29270999 or 08041333333. You may also make payment through www.airasia.comusing 'Manage My Booking' feature, or AirAsia sales offices.

Thank you for your cooperation. We look forward to welcoming you on board.

Wijle direct een taxi in en naar de luchthaven, Infodesk Air Asia.

Blijkt om het volgende te gaan? Bij het verlaten van Indonesië moet er een luchthaventaks van 300.000 Idr worden voldaan. Vanaf 1 maart is deze taks die ondertussen 400.000 Idr bedraagt inbegrepen in het ticket. Al wie voor 1 maart het ticket kocht moet deze via AA voldoen. We moesten daarvoor niet sêciaal naar de luchthaven komen, we konden dit ook doen bij het inchecken. Konden die hufters dat dan niet vertellen in die mail ? Klachtje zal volgen.

Na de noen blijft het watergieten en er zit nie anders op dan in het hotel te blijven. Nog een Little Thaike gedaan en maffen.

 

 

Zondag 8 maart - Sanur/Bali

 

We worden wakker en horen de vogels fluiten. Zou het een betere dag worden ? Het is nog bewolkt. Na het ontbijt blijven we wat zeveren tegen Poetoe, één van de serveersters in de ontbijtzaal. Het is warm maar er waait een deug doend windje. We wandelen den dijk af en besluiten vlug te gaan eten bij Little Bird, want de strange boys leggen alles klaar. Uurtje later is de zon daar en de helen achternoen liggen we ons te wentelen in de zonnestralen waar we zo naar gesmacht hebben.

Bij het verlaten van de kamer had ik de pc aangeschakeld met het idee de batterij volledig leeg te maken. De truc werkte !! Met lege batterij de lader aangelegd en hoplaaaaa we zijn weer in de ether.

Voor vanavond hebben we gereserveerd bij “Mona Lisa” wat ons afscheidsdiner op Bali wordt. Morgen om 09.00 pick up naar de luchthaven en om 11.55 als alles meezit de vlucht naar Bangkok.

Maandag 9 maart - Vlucht van Bali 11.55 naar Bangkok 14.45 en aansluitende vlucht van Bangkok 18.05 naar Krabi 19.25

 

Voila, koffer pakken en ontbijten. Met taxi naar Ngurah Rai airport op Bali, een volledig nieuwe en prachtige luchthaven. Geen volk aan de check in, en ook geen aan de immigration. Tja, de zon geeft van jetje dus geen mens die wil vertrekken van het godeneiland. Geen nood echter we verhuizen naar Thailand naar een nieuwe zonnige (hopelijk toch) plaats.

Ruim op tijd vertrokken voor een vlucht van 04.20u.We krijgen een ereplaats op de eerste rij en arriveren ook netjes op tijd in Bangkok. We proberen nog mee te geraken met de vlucht van 15.50 (één uur terugdraaien in Bangkok) maar das niet mogelijk. Dan maar een crispy duck met noodles gaan eten en wachten op de vlucht van 18.05.

Ook hier alles op tijd (je zou bekanst peinzen dat je bij De Lijn zit) en een prima vlucht van 1.20u.

Taxi van de luchthaven naar Ao Nang voor 600 Badders. We komen hier wel in een poepsjiek spel terechte. We worden zelfs met een golfkarre naar de bungalow gevoerd. Waw, wat een verschil met ons strooien kot op Bali. Nog vlug naar de seven eleven en effe polshoogte nemen van de omgeving. Ziet er ok uit maar zullen een brommer van doen hebben. Prijs gevraagd: 200 badders/dag.

Dat zal het dan zijn geweest voor vandage.

Dinsdag 10 maart - Krabi

 

De eerste Krabi, eigenlijk Ao Nang beach is een meevaller. Zon van bij het ochtendgloren. Ontbijtbuffet + diversen te bestellen aan de kaart. We worden hier zeker sliekevet :) Daarna installeren we ons aan het zwembad. Om het half uur moeten we het sop in want de thermometer flirt met de 40°. Gelukkig af en toe een (klein) wolkje en wat wind. Na de middag trekken we richting strand. Na een half uurtje en gekookt van de hitte ploffen we neer in een beach bar. Ik aanschouw de prachtige natuur, voornamelijk deze in bikini :)

Wegens happy hour drinken we der nog enen en eten een seafood pizza. Kaats schaft zich een nieuwe zonnehoed aan. Ze is nu helemaal de star van de beach. We bekijken ook de mogelijkheden om dagtochten naar de Phi-Phi's, James Bond eiland of koh Lanta te maken. Berichtje van de Catteeuwkes dat ze morgen om 13.15 landen in Krabi. Uurtje later dus in het hotel te Ao Nang.

We doen ook wat boodschappen om morgen een welkomstdrink te fabriceren. Na een cooldown op de kamer vertrekken we om te gaan proeven van het nr. one restaurant in Ao Nang (volgens tripadvisor). Sang aan de receptie zegt dat dit een onbegonnen zaak is. Hij belt en maakt een afspraak voor 20.30. Ondertussen laat ik me effe masseren en Kaats de nagels bijwerken.

Dan naar Ton Ma Yom resto. Er zijn met moeite tien tafels. Allemaal buiten want binnen is geen plaats. Alles volzet dus maar gezien de reservatie kunnen we plaats nemen. Ik eet één van de lekkerste maar ook pikantste papaya salades. Lekkere springrolletjes voor Kaats. Daarna een seafood in gele curry en in kokosnoot. Yammie yammie it's give fire in my tommy. Met een stel Changs kunnen doorspoelen en met een zalig gevoel naar de Ban Sainai. Tot morgen folks.

Woensdag 11 maart - Krabi - Reünie met de Catteeuwtjes

 

Opnieuw volle bak zon van 's morgens vroeg. Ontbijten en ons installeren aan het zwembad, super ingesmeerd natuurlijk. Tegen de noen is het niet meer te doen, we moeten schaduw opzoeken. De Catteeuwtjes hebben laten weten dat hun vlucht van Koh Samui om 13.15 zal landen in Krabi. Iets na tweeën kunnen we hen dus verwachten, en idd alles is zeer vlot gegaan en op het verwachtte tijdstip belt de receptie hun aankomst door. Na intrek in hun kamer zitten we de rest van de namiddag gezellig ons relaas te doen van wat reeds voorbij is deze reis. We besluiten om weer bij Tom Ma Yum te gaan eten en vragen aan de receptie om een plaats te bestellen. Tegen 19.00u komen we aan. Eten is lekker maar in feite niet speciaal. Enige uren uren, veel verhalen en wat Chang's later zijn we terug in Ban Sainai en maken een einde aan een leuke dag.

Donderdag 12 maart - Krabi

 

Door te veel te vertellen loopt het ontbijt uit tot ruim na 10.00. Daarna installeren we ons aan het zwembad en genieten van zon en water. Het is ruim na de middag als we iets te eten bestellen in het hotel. Om vijf uur nemen we de hotelshuttle naar Ao Nang strand. Bij één van de sleunsekoptjes (moslima's) kopen we tickets om morgen met de ferry naar de Phi Phi islands te gaan. Lesley legt alle talent (en dat is nogal wat) om de laagste prijs te bedingen. De dames nemen ruim de tijd om de laatste Thaise badmode te keuren, te betasten, te passen en... niet te kopen.

Bij één van die binnenroepers laten we ons verleiden om te gaan aperitieven. Blijkt dat de cocktails niet van een hoog niveau zijn. Iets verderop besluiten we te gaan dineren in de Blue Mango. De ribbetjes met wedges patatten en een kolve maïs staan in aanbieding. Lekker en zeker voldoende. We reppen ons om de shuttle van 20.45 terug naar het hotel te nemen. Tot bijna middernacht leert Lesley ons van alle soorten spelletjes en hebben een super gezellige avond.

- Vol bootje naar de Phi Phi's

- Kantine van KVO op Phi Phi Don

- Van prachtige heuveltjes

- en... ruige rotsen

- Busje toeristen

Zaterdag 14 maart - Krabi

 

In de voormiddag installeren we ons aan het zwembad en genieten van het zonnetje en af en toe een frisse duik. Tegen de middag worden we bij de Catteeuwtjes uitgenodigd voor het aperitief. Danny heeft via de receptie een tafel voor vijf besteld bij Lae Ley Grill. Na de middag gaan Christa en Lesley naar de kapper en wij blijven op het domein van Ban Sainai. Tegen zessen worden we afgehaald door het busje van het restaurant. Dit is gelegen op een heuvel van waar we een prachtig zicht hebben op de omgeving en de zee. Om half zeven gaat de zon onder en er komt serieus wat foto en camerawerk aan te pas. Na het genieten van de sunset kunnen we genieten van de Thai food. Starten doen we met een toepasselijke Mai Tai. We nemen een set menu waarbij de tafel wordt vol gezet met een tiental gerechten, de ene al lekkerder dan de andere. Na te hebben genoten van spijs en drank voert het busje ons terug naar het hotel. Danny en ik stappen eerder af en laten nog een massage zetten. Het is een beetje koeler geworden en we gaan te voet maar onderweg doen we nog een terrasje en geven onze ogen de kost aan de voorbijgangers. Weer een schitterende dag geweest.

- Ban Sainai Ao nang Krabi

- Ao nang sunset

- Lae Lay Grill

- een duukoandee de luxe

Zondag 15 maart - Krabi

 

Er valt vandaag weinig te vertellen wegens echt weinig gedaan te hebben. Na het ontbijt lui zijn aan het zwembad. Kaats wil nog wat bruinen maar we moeten achteruit de schaduw in. Het is bloedheet en langer dan 10' in de zon is niet vol te houden. Geregeld het zwembad induiken dus. Op de middag maken we gebruik van de coupons voor een gratis fruitshake die wordt aangelengd met de rest van de rhum. Nog een fruitplato, een pizza, een bord frieten en de rest van de worstjes vormen het middagmaal. De rest van de dag blijven we lui en tegen de avond gaan we weer eten bij Lae Lay maar geen sunset deze keer. Op de terugweg naar het hotel gaan we nog een slaapmutse nemen in een café waar een bandje speelt.

Woensdag 18 maart - Bangkokkeren

 

Deze morgen vertrekken we naar MBK (Meer Brol Kopen ?). Ik hou het rap voor gezien en Kaats gaat naar de coiffeur. In het hotel begeef ik me richting zwembad en heb alle zon voor mij alleen. Zonnen dus, boeksje lezen, tuksje doen. In de namiddag de boardingpassen downloaden want morgen staat de terugkeer naar den Belgiek op het programma. Jammer, maar 't is mooi, heel mooi geweest en we geven niet op hé. Deze morgen zijn we aan de weet gekomen dat er gisteren enkel de openingsceremonie van de World Cup Amateur Thai box plaatshad. Vanavond vanaf 18.00 de eerste kampen. Danny en ikke benne der bij. We kunnen zo'n 12 kampen bekijken voor we een afspraak hebben met de lady's. Kaats en ikke begeven ons naar de Ban Khun Mae en laten ons verwennen met phrawn spring rolls, Tom yam kung (scampi soep), eend in rode curry en gestoomde zeevruchten in een jonge kokosnoot. Gewoon overheerlijk.

Na dit heerlijke diner trekken we naar Hard Rock Café. Dezelfde band van eergisteren is aan het werk. SCHITTEREND !!!

Heb bijna twee uren film van hun optreden. We hebben echt genoten van een geweldige performance. Het is bijna middernacht als we ons langs tuk tuk en taxi drivers heen laveren en hun smile breed beantwoorden om naar het hotel te lopen. Nog niet moe probeer ik deze story nog op de site te plaatsen. Foto's zullen waarschijnlijk moeten wachten. Wat een heerlijke dag weer !!

- World cup Muai thai voor universiteiren

- Avondje Hard Rock Café in Bangkok

Donderdag 19 maart - Bangkokkeren

 

De laatste, allerlaatste dag in Bangkok. Na het ontbijt de koffers pakken want we moeten voor 12.00 de kamer af. Bagage afgeven bij de Bellman en een laatste péle bruin leggen voor we vertrekken. We lunchen in het hotel en gaan na 14.00 met Danny en Christa naar het Jim Thompson house.

Jim Thompson (zakenman)

James Harrison Wilson (Jim) Thompson (Greenville (Delaware), 21 maart 1906 – (verdwenen) Cameron Highlands, Maleisië, 26 maart 1967) was een Amerikaanse majoor en zakenman.

Jim Thompson was de zoon van Henry en Mary Thompson. Zijn vader was een rijke textielfabrikant en zijn moeder was de dochter van James Harrison Wilson, een generaal uit de Amerikaanse Burgeroorlog, naar wie hij vernoemd werd. Thompson zag zijn vader alleen tijdens de weekends, want zijn vader werkte in New York terwijl het gezin in Delaware woonde.

Thompson ging naar een openbare school en studeerde aan de Princeton University tot 1928. Daarna vervolgde hij zijn studie aan de University of Pennsylvania om architect te worden. Zijn wiskunde was te slecht, hij studeerde niet af en ging bij Holden, McLaughlin & Associates werken. Daar ontwierp hij huizen tot 1940. Thompson was bestuurslid van het Ballet Russe de Monte Carlo.

In 1941 ging hij bij de Delaware National Guard

Na de Japanse overgave, hetgeen ook het einde van de Tweede Wereldoorlog inhield, werd Thompson naar Thailand gestuurd als majoor van het Amerikaanse bezettingsleger. Hij verliet het leger in 1946.

Om het toerisme naar Bangkok te bevorderen besloot hij eerst het Oriental Hotel op te knappen, het enige hotel dat hiervoor in aanmerking kwam. Het beviel hem daar zo goed dat hij besloot in Thailand te blijven wonen. Hij begon zich in te spannen om de zijdeproductie in Thailand weer op gang te krijgen. De zijdeproductie had zwaar te lijden gehad van de concurrentie met het Westen, waar door de industrialisatie veel goedkoper geproduceerd werd. Het weven en kleuren van zijde gebeurde handmatig en daardoor was het moeilijk om steeds hetzelfde te maken. Thompson verbeterde de productie zodat klanten erop konden rekenen dat ze producten bij konden bestellen. Ook de kwaliteit verbeterde.

In 1948 richtte hij met George Barrie de Thai Silk Company op. Ze openden een winkel in Bangkok waar hij producten verkocht die van Thaise zijde werden gemaakt. Hij reisde naar Noordoost-Thailand, waar de meeste zijde werd geproduceerd, om de wevers te stimuleren hun vaardigheden ook aan anderen te leren. Hij adviseerde hen ook welke kleuren en patronen goed verkochten.

Er kwamen meer winkels en meer productielijnen. Er werden lifestyleproducten op de markt gebracht zoals kussens, kleren, behangen en tassen. Ook werden in Bangkok en in het buitenland enkele cafés geopend.

Met pasen 1967 reisde hij met Connie Mangskau naar de Cameron Hooglanden waar ze logeerden bij Dr & Mrs Ling. Op 27 maart zou hij met zijn reisgenote en Dr & Mrs Ling naar Singapore gaan.

Op 26 maart ging hij om 13.30 uur wandelen; om 16 uur werd hij voor het laatst gezien bij de Lutherse Missie. Hij kwam niet terug. 's Avonds werd de politie gealarmeerd. Zoektochten leverden niets op. De Thai Silk Company loofde 10.000 dollar uit voor aanwijzingen, de Maleisische politie 3.000 dollar en zijn reisgenote een onbekend bedrag.

Jim Thompson werd nooit meer gezien en het is nooit duidelijk geworden of hij ontvoerd werd (er werd geen losgeld geëist). Men is ervan overtuigd dat hij niet in het oerwoud verdwaalde.

Zijn voormalige woonhuis, het Jim Thompson Thai House, is nu een toeristenattractie.

Voila, nu weet ge alles. Het is heel mooi maar we zagen niet graag.

Kaats gaat nog een laatste verkenning maken in de shops en den dezen gaat schele van de dorst een pint pakken. Tegen 18.00 zak ik terug af naar het Muai Thai bokskampioenschap en zie samen met een Thaise kenner enkele formidabele kampen.

Tegen 20.00 terug naar het hotel waar we met een taxi naar de luchthaven gaan. Vlucht om 23.55.

Vrijdag 20 maart - Bangkok 00.00 Brussel 09.00 EU.t.

 

Iets na middernacht vertrekken we vanuit vanuit Bangkok naar Wenen. Geschatte aankomsttijd 05.15u europese tijd. Het eten wordt in recordtempo opgediend en tegen 01.30 lig ik torre. We hebben op de rij 25 plaatsen G & F. Niemand achter ons zitten en plaats zat om de stoelen achteruit te leggen. Er is ook meer beenruimte. Onthouden voor de volgende keer dus. Eén nadeel(tje) de seats zijn aan de toiletten en om 03.00 ET word ik wakker geduwd door toiletgangers(sters). Nog filmpje bekeken en ontbijten. Volgens schema in Wenen waar ik nog een klein uurtje heb om de site bij te werken. Vlucht naar Brussel van 07.00 vertrekt met 15' vertraging maar toch komen we op tijd aan. Geen probleem om de trein van 09.59 te halen en om 11.53 zijn we in Oostende. Vriend Ron staat ons op te wachten. Carine heeft ons uitgenodigd om te komen eten en na een maand rijst en noedels smaken de frietjes met stovers dubbel zo lekker. Bedankt moatjes.

Rest nog de koffers uit te pakken en de reis 2015 zit er volledig op.

Het was weer fijn en we hopen dat we jullie hebben kunnen boeien met ons nieuw reisavontuur.

 

Groeten van Kaats en Rudi

Hotels

 

Red Top - Jakarta

 

Indrukwekkend hotel bij aankomst. Veel security die de auto grondig inspecteren. De lobby oogt ook indrukwekkend. Bij het inchecken krijgen we rare melding dat er slechts 1 ontbijt is inbegrepen, de tweede dienst extra betaald ? Mailtje naar Budi tours lost dit vlug op. De kamer is minder indrukwekkend. Tapijt, en daar houden we niet zo van. De siliconelijnen in de badkamer hangen deels los en vertonen zwarte schimmelplekken.

Het bed was prima en het personeel op en top vriendelijk. Het ontbijt is als de lobby, indrukwekkend. Hotel is aan te bevelen. Gratis wifi.

 

Salak Herritage – Bogor

 

Zeer aangenaam hotel. Mooie lobby. Inchecken verloopt vlot. Een welkomstdrink is incluis maar blijkt een ice of hot choco te zijn. Hebben daarvoor bedankt. Op de kamer opnieuw tapijt. Badkamer ok en weer een heel goed bed. Het personeel supervriendelijk. Daar we 14 februari hebben en Valentijn, besluiten we in te schrijven op de menu. Blijkt jammer genoeg geen voltreffer te zijn. Bediening zoals steeds ok. Orkestje ook in orde maar plooiden al om 21,00 hun instrumenten op. Hotel zeker aan te bevelen. Gratis Wifi,

 

De Java – Bandung

 

Voor het eerst verblijven we twee nachten op dezelfde plaats. Ook dit hotel oogt en is indrukwekkend. Geweldige lobby. Inchecken vlot en vriendelijk personeel. Super moderne lift. Je hoeft geen toetsen te bedienen, enkel kamerchip voor scanner houden en je gaat automatisch naar jou verdiep. Uitstappen op ander verdiep is niet mogelijk. Kamer absoluut top. Geen tapijt, zéér ruim, kluisje, empty bar en heel goed king Size bed. Het ontbijt is minder overdadig maar wel voldoende. De eerste avond eten we in de roof top bar. Matige keuken. Zwembad op de rooftop en ligweide zijn schitterend. Tweede morgen dienen we om 06,00 te vertrekken en krijgen ontbijt in take away mee. Zonder meer het beste hotel tot nu toe. Gratis Wifi.

 

Galleria Prawirotaman – Yogjakarta

 

Ik zal dat niet veel meer mogen zeggen van het beste hotel want we zijn weer in een vree sjiek spel gelogeerd. Super goed bed, nette badkamer met regendouche. Geen tapijt in de kamer. Minibar en kluisje. We zouden een massageke kunnen gebruiken en boeken voor de tweede dag. Een mega zwembad waar we wegens regen in de late namiddag geen gebruik van maken. De keuken in het hotel is te doen, maar niet super. Het personeel is zoals we reeds overal mochten ervaren supervriendelijk en gedienstig. Voor de vroege uitstap naar Borobudur krijgen we een uitgebreide lunchbox mee. Warm aan te bevelen hotel. Gratis Wifi,

 

Lorin – Solo

 

Een kast van een hotel die zoals de commentaren op Tripadvisor idd wat verouderd is. Het neemt niet weg dat we er een prettig verblijf hadden. Kamer ok maar bed ietsje te zacht ( wat zijn we toch verwende zakken hé ?) De badkamer vertoont enkele gebreken, water koud warm moeilijk te regelen, ophanging douche stuk en schimmel op de siliconestroken. Weeral vriendelijk en gedienstig personeel. Wegens 8 km van het centrum eten we in het hotel. Hoeven we niet te beklagen want ik eet er de beste nasi ooit. Het is ietsje duurder dan doorsnee.

Giga zwembad en dito tuin en vijver. Het is er super gezellig.

Mits de badkamer gebreken, zeker aan te bevelen. Gratis wifi.

 

Tugu – Malang

 

In de late namiddag komen we aan in hotel Tugu. Volgens gegevens zou de eigenaar een verwoed verzamelaar zijn van antiek. Na de check in is dat ook het eerste wat opvalt. Het hele hotel is een museum, maar dan wel een heel mooi museum. Je kan makkelijk een fotoreportage maken van dit hotel alleen.

Door het personeel worden we gevraagd om zeker tussen 16.00 en 17.00 aanwezig te zijn op de theetime. Een homo die we later Black Beauty gaan noemen dirigeert het gebeuren. Koffie, thee en allerhande zoetigheden zijn gratis te verkrijgen. We eten 's avonds in het hotel. Duur naar plaatselijke maatstaven. Het zwembad is prachtig en 's avonds met kaarsen heel gezellig gemaakt. Een tweede verrassing is de kamer. Poepsjiek.

Als we pietluttig zijn vinden we enkele negatieve zaken. De gordijnen opentrekken en je staart op een blinde muur. Diezelfde gordijnen verduisteren niet zodat je wakker bent bij daglicht. Er is geen ontbijtbuffet maar er is meer dan voldoende. Ondanks deze kunnen we nu wel stellen dat dit het tophotel van de reis zal zijn. De prachtige potjes met shampoo en zo krijgen we er gratis bij en bij uitchecken een zakje boterkoeken. Aan iedereen aan te bevelen. Gratis wifi.

 

Lava Vieuw – Cemore Lawang

 

Na het beste, ongetwijfeld het minste hotel in de reeks. Van top naar (flop). Het is een basic hotel waar de gasten 1 nacht verblijven om de Bromo te bezoeken. Er is wel warm water. Het restaurant biedt wel lekker eten tegen goedkope prijs. Ook het ontbijt is lekker en voldoende. Goed bed maar vochtig wegens geen verwarming op deze hoogte. Het is zowat het beste (enige) in de omgeving. Gratis wifi in Lobby en restaurant.

 

Rumah - Senang

 

Het enige guesthouse tijdens de reis, maar eentje die er mag zijn. Het is kleinschalig (slechts 3 kamers) maar de kamers zijn ruim en luchtig. Mooi terrasje, klein maar proper zwembad. Heel goed bed. Functionele badkamer met beperkt warm water. Het personeel is super vriendelijk en gedienstig. Ontbijt wordt opgediend en is ruim voldoende. 'S morgens bestel je het avondeten. Dit wordt dan vers gehaald naar de markt. Mooie tuin en omgeving. Super is de rust. Na alle drukte kom je in een oase van stilte. Heerlijk en zeker aan te raden. Gratis wifi,

 

Resort & Villa's – Ijen

 

De weg erheen gaat door een prachtig landschap maar de laatste drie kilometers zijn erbarmelijk slecht. We krijgen een bungalow die zeer ruim is maar er meerdere jaartjes heeft opzitten. Goed bed. De badkamer en toilet zijn buiten. De eerste keer op Flores gaf dit een vreemd gevoel maar is nu ok. Het voelt wel vreemd aan. De buitendouche is toppie. Het restaurant is duur, maar op 300 meter ligt een uitstekende Warung. Wanneer je Ijen bezoekt krijg je een zeer uitgebreide ontbijtbox mee. Ter plaatse is er geen ontbijtbuffet maar het gebodene is wel ruim voldoende. Personeel een beetje afstandelijk. Gratis Wifi,

 

Resort Rambutan – Lovina – Bali

 

Grote resort waar we een ruime en nette bungalow kregen. Badkamer in bleu stone uit Flores. Heel mooi zwembad en voldoende ligruimte. Grote frigo met veel drank maar duur. Eten kun je overal in de omgeving. Dicht bij het strand en faciliteiten.

Goed bed. Terrasje voor de deur. Kluisje en een ware dressing.

Vriendelijk personeel. Ontbijt is een triestige bedoening. Glaasje gekleurd water die zij fruitsap noemen. Hoe ze de toast zo hard krijgen is me een raadsel. Lekkere koffie. Tweede dag echt fruitsap en Indonesisch ontbijt = geen betontoast. Het is er aangenaam toeven. Gratis wifi,

 

Pertiwi 1 – Ubud – Bali

 

Heel mooie resort en prachtige omgeving. Twee super zwempoelen. Nette en ruime kamers, kluisje en mini-bar. Vriendelijk personeel en een heel goed ontbijt (geen buffet),

Gezien de ligging wordt 5 maal daags een shuttle naar het centrum ingelegd. Echter, via Pertiwi 2 of het apenbos ben je sloebers hier.ook zo in het centrum. Het is er heel rustig. Gordijnen verduisteren niet. Gratis wifi die echter niet altijd werkt. Zeer prettig verblijf. Restaurant en andere zaken zeer duur. Ik vroeg een motorfiets te huren waar ze 700.000 Idr voor vroegen. 50 meter verder in de straat was de prijs 50.000 Idr. Effe uitkijken dus met die sloebers

 

 

La Taverna – Sanur – Bali

 

Hier hebben we wel wat vertellen. We hadden via trip advisor een hoop commentaar gelezen waarvan sommige terecht en andere dan weer onterecht.

We willen zeggen dat het van de vier dagen die we er verbleven, drie ervan heeft geregend. Das zeker niet leuk en dan ben je wel op het hotel aangewezen.

Er is een privé strand waar het bij een lekker zonnetje heerlijk toeven is. Geen last van vendors en masseuses allerhande. Het personeel brengt graag uw lunch of drank tot op het strand.

 

De bungalows zijn oud en dringend aan een update toe. Sommigen noemen dit echter romantisch. Daar het dak aan de binnenkant uit palmbladeren bestaat hangt er een onfrisse geur. In het donker eens een (meegebrachte) lamp richten op het dak toont de hoeveelheid stof die naar beneden dwarrelt. De verlichting is absoluut onvoldoende om een boek te lezen overdag. Dit alles zou verholpen kunnen worden met een plafond en daarin voldoende verlichting. Weg geur, weg stof, weg donker kot. Het zou aan de romantiek zeker geen afbreuk doen. We vernamen dat de eigenaar een 84 jaar jonge Italiaan is. Het is dus weinig waarschijnlijk dat hij nog in andere zaken dan poen scheppen interesse heeft.

Het bed. Een oude stofbak met onder de matras een houten plaat. We zijn gewoon om hard te slapen maar deze is wel superhard.

Ter verontschuldiging bood men ons een andere kamer aan, met plafond. De verlichting was men echter vergeten en daar de kamer kleiner en dus nog meer bevangen was hebben we niet gewisseld.

Er werd een leeslamp geïnstalleerd en een fruitmand aangeboden wat echter een doekje voor het bloeden was.

 

Wat WEL ok was, is het personeel die het vuur uit de sloffen loopt om aan iedere wens te voldoen. Het ontbijt is niet in buffetvorm maar het gebodene is o.i. ruim voldoende en met smaak bereidt.

De ligging is perfect. Aan de ene kant van het hotel het strand zoals reeds beschreven, en aan de andere zijde pal in het centrum.

 

We mogen dus besluiten dat deze plaats mits wat aanpassingen, zeg maar renovatie, een top plaats zou kunnen zijn.

 

 

Ban Sainai – Ao Nang beach – Krabi/Thailand

 

We gaan zéér ver moeten zoeken om hier een negatief punt te kunnen geven. De bungalows (met palmbladeren dak maar ook met plafond) zijn zeer ruim en hebben een ruime en mooie badkamer. Minibar, kluisje en goed bed. Eén klein minpunt is dat er niet veelplaats is om kleren op te bergen. Schoon terraske voor iedere unit.

Super groot en leuk zwembad met een pool Sala. Néje gene sla, maar een huisje waar permanent staff aanwezig was. Je kon er (alcohol free) drankjes en eten bestellen. Leuke plaats in de schaduw om te lunchen of dineren.

Het geheel ligt in een prachtig onderhouden tuin.

Het personeel is gewoon TOP.

Het ontbijt bestaat deels uit een buffet, aangevuld met een kaart die aan de wensen van de meest kritische klant moet kunnen voldoen.

De plaats ligt op een 25' wandelen van het strand. Er is echter een shutlle die je naar het strand en terug voert.

We hadden er een uitstekend verblijf.

Reken wel op 100€ per nacht per bungalow, wat voor Thailand toch al een stevige prijs is. Het is echter iedere euro waard.

 

 

Indrukken

 

Over Bangkok zullen we geen comment meer geven. Jullie weten onderhand dat we er zot van zijn. Wel kunnen we benadrukken dat we ons deze keer super culinair laten verwennen.

Vlucht naar Jakarta met Air Asia zoals altijd ok maar voor de eerste keer met twee uren vertraging. Op de hele duur van de reis niet erg natuurlijk maar het blijft onprettig.

Op het moment dat ik deze schrijf kan ik nog niet oordelen over alle hotels, maar op een kleine uitzondering te na hebben we de ganse tocht in prachtige en comfortabele hotels mogen overnachten. Wat ook de reis MAAKT is het eten en dat is op de meeste plaatsen absolute top.

Reeds nu kunnen we ons een oordeel vellen over de touroperator Budi Tours die zowel het Java als Bali gedeelte organiseerden. Het zijn niet alleen vriendelijke mensen maar weten waar ze mee bezig zijn. De chauffeur, AAN, is nog student maar tijdens de vakantieperioden heeft hij een job als chauffeur bij Budi en Gittan.

Een kwiek en verstandig kereltje die van aanpakken weet. Hoe hij het bezoek bij een bus bouwer wist te versieren spreekt van pure klasse. Is ook een aangename jonge man die onderweg tal van voorstellen doet om uw reis zo aangenaam en leerrijk mogelijk te maken. Hij is tevens een aangename gesprekspartner die ondanks zijn jonge leeftijd verrassend veel weet.

De auto waarmee we reisden was een twee maanden jonge Chevrolet die voldoende ruimte en comfort bood.

Ook de treinritten van Bandung naar Yogja en van Solo naar Jambong in eksecutive class is een belevenis.

West Java met de hoofdstad Jakarta is een buiseness streek met enorm druk verkeer, vuil en niet verzorgd.

Midden Java biedt enorm veel voor de cultuur freaks. Wij als cultuurbarbaren pikten daar maar de hoogtepunten van mee. De paleizen in Yogja, de Pranbanan en Borobudur zijn uiteraard must does tijdens een Java bezoek. Ook hier is het verkeer razend druk en verlies je een hoop tijd in de trafic jams.

De topper voor ons is vooral Oost Java. Het verkeer is stukken minder druk, de file's zijn weg en het landschap is awsome.

Komende vanuit de drukte is Oost Java een verademing.

Wat zeker opvalt is de vriendelijkheid en gedienstigheid van de Javanen. Soms zelfs TE onderdanig wat dan ook weer een wrang gevoel geeft, maar liever zo dan anders.

Toppers hier zijn dan de vulkanen. De Bromo en omliggende borrelaars zijn een bezoekje waard. Met wat geluk kan je er de zonsopgang meemaken.

Bali.

Het is voor de vierde keer dat we op het (goden) eiland landen. Voor het eerst komen we aan met de boot in Lovina. Leuk stadje en dito restaurantjes. Het verschilt niet zo veel van de andere plaatsen op Bali, zij het iets rustiger. Geen hagelwit zandstrand.

Ubud vereren we met ons tweede bezoek. Het eerste in 2011 na de reis op Borneo viel erg mee, alhoewel... wegens moe hebben we dan nauwelijks het hotel verlaten. Ons hotel ligt nu centraler als we via de Pertiwi spa (zusje van Pertiwi 1 waar we verbleven) gaan.

We stellen vast dat Ubud is gebleven zoals het was, met uitzondering van een stel goede resto's die er bij gekomen zijn. We verkennen ook een groter deel van de stad. Een dag of vier vijf zal men zich niet vervelen en zeker niet omkomen van de honger.

Sanur

Dat is een ander verhaal. In wezen ook hetzelfde gebleven maar …

Onze ondervinding is dat de Ozzie's (Australiërs) ook Sanur aan het overspoelen zijn. Geen probleem maar de plaatselijke horeca ziet er brood in en in tal van café's en bars spelen bandjes waar de Ozzies luidkeels mee schreeuwen. Vroeg en rustig slapen is er niet meer bij dus. Persoonlijk hadden we er weinig last van. Indien deze trent zich verder zet zullen velen noordelijker oorden opzoeken. Niettemin hebben we er een fijne tijd gehad. Mits goed weer verveelt Bali nooit.

Opmerkelijk is de nieuwe internationale luchthaven. Gewoonweg indrukwekkend, zeker als je gewoon was aan het aftandse luchthaventje die ook een opfrisbeurt kreeg en nu dienst doet als domestic airport.

Krabi

Dit was ons eerste bezoek aan deze kustplaats (Ao Nang Beach). Als je gaat voor brede witte zandstranden ben je aan het foute adres. Je moet je er als een zeehond een plaatsje knokken. Gelukkig hadden we een prima hotel met dito zwembad. Winkeltjes, resto's en massagekoten bij de vleet. Niets nieuw onder de zon dus. Volgende strandvakantie zoeken we wel een ander oord op.

 

Conclusie voor de hele reis : GESLAAGD

We ondervinden echter dat we in de regio Z.O. Azië nog weinig nieuwe, en zeker geen Waw dingen meer ontdekken. Pas op, geen twijfel want we zijn er ontzettend graag. Nog steeds vinden we de natuur, de mensen en hun culinaire zaken geweldig.

Toch vinden we dat het tijd is om eens andere oorden op te zoeken.

We zullen dus eens goed moeten nadenken over wat en waar voor de komende jaren.

 

Met vriendelijke groeten

van de nog steeds lovers of Asia.

 

Kaats & Rudi

Copyright © All Rights Reserved