Indonesië-2013

Donderdag 14 februari

Ik heb gedroomd vannacht ! Dat ik op het strand in mijn blootje achter een schoon mokke zat. Bij het wakker worden realiseer ik me mijn zwembroeken te zijn vergeten. Het ontbijt was mega zoals we gewoon zijn in Nana.

We trekken naar Siam om een zwembroekske te kopen en ook deo en aftershave. Scheermesjes van Gilette zijn hier mega goeiekoop. We vinden de brillenwinkel van Top Charoen bij Patpong. Ik bestel me een Ray Bannerke met super sterke glazen en Kaats ook een toffe leesbril.

De rest van de middag brengen we door aan het zwembad van het hotel.

Tegen de avond vertrekken we naar Asiatique Waterfront. Dit is de nieuwe versie van de vroegere Suan Lum Nightbazar, die tijdens de rellen van 2011 volledig kapot werd geschoten door het Thaise leger.

ARF ligt langs de Chao Phra River op een plaats waar tot 1912 de westerlingen hun goederen kwamen lossen. Zeer mooie site met zo’n 1400 shops(jes) en een 40 restaurants. Kaats wil terug als we uit Indonesië weer keren. Daar het vandaag Valentinsday is en de Thai nie veel nodig hebben om gek te doene zien we de zotste taferelen. De Stella Artois en de Witte van Hoegaarden vloeit rijkelijk uit de vaten van Interbrew.

Het is middernacht als we terug zijn in het hotel waar we onze welkomstdrink nuttigen, de Rogékes wa in de gaten houden en deze tekst typen.

Vrijdag 15 februari

Sorry boys & girls, maar ’t is een kort verslagsje vandage en geen foto’s. We zijn een beetje “gepakt” van de warmte. We tellen zo’n 38° (’t is dus nie alleen het geld dat slecht verdeelt zit in de wereld) en een zeer hoge luchtvochtigheid. We blijven tot na drie uur aan het zwembad liggen. Gelukkig zorgen die ouw knarren voor nog wa sensatie. Zwembroeken van na den oorlog, opgetrokken tot onder de oksels .Als ze dan uit het water komen hangt heel het klokkenspel buiten boord . Je waant je hier echt in Dad’s Army !! Dan gaat Kaats naar de kapper in Siam City. Nog een massageke en gaan eten bij de Cabbages & Condoms (weer twee rubbertjes !). Hotel rekening betalen en de winterkledij in de Storage geven . Veel moeten we niet meer slapen want wekken om 02.30 u en een uurtje later de bestelde taxi naar Don Muang Airport. Vlucht om 06.05 u.

Zaterdag 16 februari

Gelukkig hoort Kaats de wekdienst en zijn we tijdig vertrokken om 3.30 u. Van de oude vuile luchthaven zoals ik Don Muang kende blijft gelukkig niets meer over. Het is een hypermoderne en gezellige luchthaven geworden. We kunnen er zelfs boterhammen eten en koffie drinken. Vlucht netjesop tijd en een kleine 5 uurkes boekskes lezen. Net voor de middag landen we op Bali, en na de formaliteiten en geld pinnen nemen we een taxi naar het strand op Sanur. We gaan een kijkje nemen in het hotel waar we zullen verblijven na Sulawesi. We kunnen aan het zwembad mits betaling ! We gaan dan maar het stad in. Kaats koopt een SIM kaart voor hare telefoon. Ik kan niet wegens platte batterij :( We laten onze voeten verzorgen en keren terug naar de luchthaven. Kwestie van op tijd te zijn met de trafic jam.

We bestellen ons een muffin en een waterke waar we een half uur moeten op wachten. Wegens zo vroeg op en moe zijn we wat geirriteerd. Gelukkig krijgen we hulp van onze moslim broeders. We zitten te wachten in de vertrekhal net aan de prayar room. Iedereen komt de voeten wassen voor het gebad. Wie bier heeft gedronken of vieze praatjes heeft verkocht wast ook zijn mond (bijna allemaal dus). Maar de hilariteit van de dag moet nog komen. Het boarden begint hopeloos te laat. We moeten te voet op de tarmac naar de klaarstaande Boeing 737 van Lion Air. Zo'n chaos hebben we nog nooit meegemaakt. We stappen als bijna enige buitenlanders op. Broeders Mo en Slim denken dat de rijen 1,2, enz.achteraan het vliegtuig zijn en stappen daar op. De broeders Is & Lam met seats op de rijen 30 en meer stappen vooraan op. Zo kunnen ze elkaar kruisen en nog eens gedag zeggen. Iedereen heeft massa valiezen, tassen, plastiek zakken (met varkensvoeder ?) en kartonnen dozen mee. Tegen dat alles in de overhead lockers zit hebben we al een half uur vertraging. Mohamedje, Fatima en nog een twintig tal broeders kunnen niet lezen en vinden hun seats niet terug waar ondertussen andere broeders plaats hebben genomen. De Osteskes zijn radeloos en de piloot himself moet komen een telling uitvoeren. Wij lachen tranen met tuiten en filmen het hele gebeuren. Tegen dat alle broeders eindelijk zitten hebben we een uurke vertraging. We landen met maar 20' vertraging in Makassar. Piloot Joesoef had zware voet dus ! Tijdens de vlucht hebben we moeite om ons wakker te houden.

In de mooie luchthaven van Sultan Hassan wachten we op de bagage. Wat komt er op de band denkt ge ? Massa's kartonnen dozen, plastiek zakken enz... De broeders wandelen druk pratend en met stjokvolle trolley's de aankomsthal uit waar iedereen streng gecontroleerd wordt om te kijken of ieder wel zijn eigen bagage bij heeft (in god we trust !!).

We worden opgewacht door de vertegenwoordiger van Tari travel die nog in Nederland en Belgie heeft GEWERKT. Hier en daar dus een mondje Vloms. Hartelijke ontvangst. Onze chauffeur voor de rest van de week noemt Pandoe (ring). Inmiddels is het na negenen als we in het hotel komen. We eten nog een geroosterde steak, met jawel... frietjes.

Dan vlug de koffer in want we hebben slaap in te halen en om negen uur morgen vertrekken we voor de eerste rit op Sulawesi.

Zondag 17 februari

Het lijkt alsof we nog maar net in slaap zijn gevallen en wekker al afloopt. We zien ons logement in daglicht. Het blijken bungalows op palen te zijn op het water. Ontbijt is dik in orde. We moeten ons haasten om tegen negenen bij Pandoe te zijn. Eerst nog even pinnen want dit blijkt moeilijk, zoniet onmogelijk te zijn de komende dagen. Blijkt dat we voor de volledige trip de beschikking hebben over een mini van. Luxe en plaats zat.

Eerst bezoeken we fort Rotterdam. Dit blijkt een zeer goed onderhouden plaats te zijn waar ookeen antal musea in gevestigd zijn.Helaas ontbreekt de tijd voor museum bezoeken. We betalen een vrijwillige donatie van 10.000 RP. Je kunie zeggen damme gierig zien hé ! (tis mo 0,82 cent wi). Het hoeft niet gezegd dat de Ollanders het fort bouwden tijdens de colonisatie. Algauw zijn we omringd door studenten die hun Engels wille repeteren. Die kijken raar op als ze merken dat ze beter Engels kunnen dan ikke. Ook een nest bakvissen met Barca shirt willen graag op de foto.

We rijdenverder naarde haven waar we een verplichte donatie van 6000 RP betalen. We kijken er naar de dokkers die de schepen nog handmatig laden en lossen. Ik zou uren kunnen kijken naar al da werk !! We zien ook scheepstimmerlui aan het werk.

We verlaten de stad Makassar (een stad met twee miljoen inwoners) rijden naar Malino. We hebben twee uren van doen om de 75 km te overbruggen. De wegen liggen erbarmelijk slecht. Gelukkig is Pandoe een goede en voorzichtige chauffeur. We trekken langzaam de bergen in en daardoor is het gelukkig niet meer zo heet.

Net voor Malino stoppen we voor de lunch.. Een Nasi en een Bami dus. Hier gaan ook de eerste knuffelberen van de hand. Iets na de middag bereiken we onze bestemming. Een splinternieuwe Villa, te midden van de rijstterrassen.

Het is ZO MOOIIIIIIIIIIIIIIII dat we gerust kunnen zeggen dat het met voorsprong het mooiste logement is die we ooit hadden. Het is om nooit genoeg van te krijgen, alleen jammer dat de eerste regendruppels beginnen vallen.

Onze gastheer is Danny en die stelt ons direct voor aan John, onze gids voor deze namiddag. Kaats ziet het niet direct zitten om mee te gaan wandelen, maar gaat finaal toch mee.

Het water komt met bakken naar beneden en toont hoe goed een poncho alles droog houdt in dergelijk weer. Enkel de voeten niet, want de weggetjes tussen de rijstterrassen zijn kleine rivieren geworden. Desondanks hebben we een toffe namiddag. Droomzichten, watervallen, rijstplanters die met hun koeien een race houden, kids die bedelen om op de foto te kunnen en een aangename gids. Onderweg komt Pandoe ons ophalen en thuis staat de koffie klaar.

Poncho's drogen, schoenen een eerste poetsbeurt geven en op terras genieten van een waanzinnig mooie omgeving.

Danny serveert ons nog een lekkere maaltijd, en gewiegd hoeven we ook al niet te worden.

Na een tweede rustige nacht vertrekken we richting Sengkang. Na enkele kilometers slaan we opnieuw zo'n béteweggetje in en we hobbelen verder. We rijden door een decor waar we af en toe de zee zien. De kustdorpen blijken goed bevolkt te zijn. Ons eerste doel van de dag is het traditionele dorp Kajang. Om dit te bezoeken moeten we zwarte kledij dragen. Vlug zwarte broek en T shirt aangetrokken, maar desondanks moeten we hun kledij huren. Kaats krijgt een soort boerinnenpakje aangemeten, en ikke een lange rok een zo'n dom foularke op mien béte. Me woaren twi schone veugels. Enfin, de weg die toegang geeft naar het dorp is precies in elkaar gezet met petanque ballen, maar dan van verschillende grote en vorm. Iedereen liep naast de weg op een paadje. De Kajang geloven dat zij het eerste volk op aarde zijn en willen daarom tradities in ere houden. Er is geen stromend water (halen bij een bron) er geen ellentriek (kan dus nie uitvallen) en er mogen geen moderne zaken het dorp binnen. Af en toe gaat een GSM rinkelen, maar das om in contact te blijven met de familie !!??. Het bezoek aan horp is wel tof en door ons apenpakkie worden we in audiëntie ontvangen bij hun koning. Een tofferen of onze Berten zulle, en ne beeft veel minder. Hij vertelde een hoop serieuze praat en wij maar knikken. Jammer dat we hem niet verstonden. We moesten het gouden boek tekenen met... een stylo (das toch ook nie van voor christus ?). Allé, hij blij dat hij een stelletje Belgen had ontmoet, maar nog meer met de donatie (verplicht) van 100.000 RP. Nog zo'n twadde woar da Berten een punt kan an zuggen. Wieder gin belastiengen mé betalen en ol de butenlanders oentvangen in ze kot en ulder de dotoasje loaten betalen. Os ter politiekers zien die meelezen... Je wit tet hé !!

Dus na de audiëntie wijle terug den auto in en gaan lunchen. Ikke gepeinst damme nu met vieren zien en dat da een kostelijk grap go worden. Eeten en drienken in e Warung (?) koste 88.000 RP ofte 7€. Je houd het niet voor mogelijk.

Na de middag passeren we nog bootbouwers en een kiekenkwekerij op industriële basis.

De toppen van de namiddag was natuurlijk de stop langs de rijstvelden waar de oogst werd binnengehaald. Na zovele jaren Azië is het de eerste keer dat we dit meemaken. Onder verzengende hitte en flink ingepakt staan tientallen dames en heren gebukt om met een sikkel de rijststengels af te doen. Ze blijken goed betaald zegt de gids, zo'n 50.000 RP per dag ofte 4€. En mo klagen van da werk in Delhaize en De Lijn !!

Net alswe toekomen in het hotel begint het te regenen. We gaan met Hadja nog een restaurantje doen en zijn dan rijp om in de koffer te kruipen.

Donderdag 21 februari

Sengkang naar Rantepao

Overnachten in hotel Luta www.lutahotel.com de komende drie nachten

Zondag 3 maart

Van Ruteng naar Bajawa waar we de komende twee nachten verblijven in Hotel Happy-Happy

Maandag 4 maart

We krijgen een stevig ontbijt en achteraf blijkt dat nodig te zijn geweest. Het is 8.30u alswe kennis maken met de gids van vandaag, Milkie. Voor het gemak noemen we hem dus Milkie Way. Het is nog een eindje rijden naar de plaats waar we onze "trek" beginnen. We gaan een aantal dorpen bezoeken waar tribes wonen in eerder primitieve omstandigheden. Pas op, ze hebben wel ellentriek en flat screen tv's. Ze leven in huizen gebouwd van Bamboe en hout. Het dak is van gras gemaakt en gaat net als van palmbladeren zo'n 10 jaar mee. Ze hebben een soort totems, voor de mannen een parasol met zitplaatsen om de gewichtige zaken te bespreken en voor de madams een kwebbelkot. De mannen zijn nergens te bekennen omdat die bij het krieken van de dag naar de velden trekken om het te bewerken. De zon staat hoog en geeft van jetje. Het is bloedheet en in de dorpen zit iedereen binnen in de schaduw. Enkel een stelletje onozel toeristen menen beter te weten en klefferen door de jungle van dorp naar dorp. In één ervan praten we met een 83 jarige kerel die betelroot zit te knabbelen en nog een paar woorden Nederlands kent vanuit zijn kindertijd (Met rijs ken je Bami maken). Een hond die steeds maar zit te keffen krijgt van mij en tas water op zijn kop. Hij blijft keffen maar wel honderd meter verderop. De visboer komt langs en doet blijkbaar goeie zaken. In het tweede dorp zijn er enkele mannen een nieuw huis aan het bouwen. Er wordt gezaagd en gekapt in planken en bamboe. Enen slimmen heeft met zijn machette in zijn voet gekapt. Ferme jaap. Ik vraag aan de dames naald en draad en stel voor om de wonde te naaien. De man kijkt ongelovig maar gaat niet in op mijn aanbod. Hij aanvaard wel een hechtpleister van Kaats (MIETJE). In een dorp wil ik zo'n machette kopen maar ze vragen te weinig. Wel moeten we in ieder dorp 20.000RP doneren. Das maar 1,60€ maar ik voel me toch gelijk een wandelende ATM. Milkie Way zegt dat ze hier profiteren van de toeristen (we zijn van verre de enigen) en je er op de markt goedkoper kunt kopen.

Het is reeds een flink stuk na de noen als we in het laatste dorp aankomen en er gelukkig water kunnen kopen. Ook de gids is schele van de dust. We plakken van het zweet. We gaan eerst naar dezelfde resto van gisteren gaan eten. Daarna gaan we een kijkje nemen op de markt en vinden inderdaad een machette die stukken minder kost en kwalitatief zeker evenwaardig is. We kopen ook nog een ananas voor straks. In het hotel zijn we voorlopig de enige gasten. Het is namelijk regenseizoen, maar je moet een beetje geluk hebben. Voordeel is zeker dat alles prachtig in bloei staat en de landschappen schitterend zijn. Na de douche genieten we van de annanas die een mevrouw in het hotel prepareert en een pot koffie. Het is intussen na vier uur en we hebben geen verdere plannen. Site bijwerken, boeksje lezen en tuksje doen. We hebben met Julius afgesproken om tegen 7 uur te gaan eten.

Vrijdag 8 maart

Laatste verplaatsing van Moni naar Ede waar we verblijven in de Grand Wisata

 

Zaterdag 9 maart

Vlucht naar Bali waar we overnachten in het Swastika hote

Het begint al goed. We komen in lobby waar twee van die artiesten liggen te maffen, één zelfs in een kast. Van het beloofde ontbijt om 5.30u komt niets in huis. Op de luchthaven staan we nog een half uur voor een gesloten deur. Ik moet 83.000RP extra betalen wegens bagage te zwaar. Afzetters !! We zitten tijdens de vlucht ook niet samen. Er is een tussenstop in Labuan Bajo en iets na tienen zijn we in Bali. Swastika is een prettiger hotel dan de naam doet vermoeden. We gaan naar Inna Sindhu beach hotel (waar we komende vrijdag overnachten) en vragen of we een valies daar mogen achterlaten. Is ok. We wandelen langs het strand en de winkels terug naar het hotel waar we platte zwembadrust houden. Uiteraard vergeten we geen massageke want 't is lang geleden hé ! Kaats vindt ook strange kledij en een sarong.

De dag van de tegenstellingen !!!

We hadden gisterenavond nog aan een taxichauffeur gevraagd om ons om 7.00u naar de luchthaven te brengen. Dienen kloje is ter nie natuurlijk. Onmiddelijk stopt er een kerel met zo'n minibusje. Na de prijs zijn overeen gekomen wurmen we ons in dat ding en tuffen we richting luchthaven. Daar zien we dat de vlucht van 6.30u twee uren vertraging heeft. In het office van Merpati krijgen we toestemming om met deze vlucht mee te gaan. Gelukkig want onze vlucht had ook al een aanzienlijke vertraging. De nieuwe luchthaven in Bali begint vorm te krijgen. Super nette toiletten. Jammer van het WC papier. Tis zoon soorte die oplost in water. In feite lost ze al op voor da ge dermee uw kerf kunt afkuisen. Handjes wassen achteraf is geen luxe dus. Op het vliegtuig krijgen we een plaats bij de exit. Het is een superklein propellervliegtuigje maar een half uurtje later zijn we reeds op Mataram airport. Vlotjes een taxi met aan het stuur een chauffeur die zijn racebrevet moet halen. We denken dat dit onze geluksdag is tot op een ogenblik onze taxi van de baan af moet om een parking op te rijden. Daar vraagt een securityagent 20.000 RP parkeergeld. Ik noem hem een corrupte zak en tspel zit up te karre. We moeten de rest van de weg naar de haven op een paardekar afleggen. Daar blijken ze met ons een spelletje te spelen en willen ons 750.000 RP laten afdokken voor de boot. Theeft maar een schete gescheeld of die kerel had een muilpeer gevangen. Ikke sta dus op vanpasse temperatuur. Met zo'n andere aftroggelaar komen we een prijs overeen voor de boot heen en terug + een auto naar de luchthaven op vrijdag. Benieuwd of hij woord houdt???

Tegen de middag komen we na een ruig boottochtje aan op GILLI AIR. Het hotel ligt gelukkig vlak tegen de bootsteiger zodat we niet weer achter zo'n stinkend paardegat moeten zitten. In Oceans 5 trekken ze grote ogen want wij werden helemaal niet verwacht. Blijken ze met een dubbele boeking te zitten. Koffietje, wat praten en na een kwartiertje is alles opgelost. We kunnen intrekken in de Bungalow number one.

We blijken na alle miserie in het paradijs te zijn terecht gekomen. Prachtige bungalow, dito zwembad en tuin, en een eiland waar geen brommers of auto's zijn. Hier en daar een geroeste vielo en voor de rest paard en kar. 's Avonds diner op het strand met de voetjes in het zand op een paar meter van de kabbelende golfjes, een heerlijke chickencurry naar binnen werkend !!!

Terug in de bungalow vallen we zo in slaap. HEERLIJK !!!!!!!

Maandag 11 maart

We hebben zo'n tien uren geslapen zonder wakker te zijn. Pas nu voelen we de vermoeidheid van het rondtrekken en de niet aflatende hitte. We houden ons de komende dagen weer aan een streng regime, ttz maffen, zonnen, eten en drinken en af en toe eens zwemmen. Het is hier heerlijk !! Klopt het dat jullie sneeuw hebben momenteel ??? Geef een seintje als het volgende week zooooo hoog ligt dat we niet direct terug kunnen hé :)

Dinsdag 12 maart

 

Geen nieuws. We genieten van onze stek en hebben per fiets een kleine verkenning van het eiland achter de rug. Voor de rest: we worden precies nog luier !!!

Tegen de avond doen we nog een fietstochtje en gaan ook naar sunset point, de mooiste plek om de zon te zien zakken in de zee. Op zoek naar eens een andere resto komen we goed terecht. Een Irish rib eye met pepersaus, patatten in de pele en salad bar. Het ruisen van de golven, een zacht muziekske en een kleine 30°. Hello folks !!!

We hebben hier wa zitten babbelen met een madammeke, allé twas meer e kalle die voe de europese unie in Jakarta werkte (?!). Ze was hier voe tweekend mor omdat het vandage e feestdag is in Bali esse eur gisteren ziek gebeld. Zis niet beschaamd voe te zeggen want tis met uze euro's dasse betaald wordt. Zet ol héél de wéreld gezien, ook op uze kosten !! Zadde nu brune plekjes op eur hand en ze gieng bellen meteen dermatholoog in Singapore. Ik peinzen dasse in Balie ook van da fameus WC papier gebruikt et. Zie mo gerust dasse were e poar weken congé got emmen, de trutte.

Woensdag 13 maart

 

Buiten af en toe een motor van een boot is het hier heerlijk stil. Allé was het stil. Der zijn hier vande nugtend een zwerm Ollanders geland. Die luiden moeten natuurlijk laten horen dasse der zijn en met hun kwebbels die te veel decibels produceren is de rust etwa weg. Voe de reste houden we ons exotisch kalm. De enige inspanning is eens zwemmen, en naar de resto gaan om de knorrende magen tevreden te stellen. We hebben vandaag gekozen voor de Gombo's (grote gamba's zijn dit). Samen met de salad bar en een jack patato hebben we weer een overheerlijke diner gehad. Zaten aan het tafeltje neffens ons een stel Ollanders. Volgens hun opinie was het goedkoopst één steak bestellen voor twee en voor de rest zich rond te eten aan de saladbar.Onze buren gaan ook nooit veranderen zeker ??? We zijn voor de verandering ook nog eens naar de sunset gaan kijken. Een dagelijks steeds veranderend schouwspel.

Donderdag 14 maart

Voor de verandering ontwaken we onder een stralende zon. Het is bloedheet en we zoeken weerde schaduw op onder een boom. Af en toe het zwembad induikelen en tegen de noen gaan eten. We betalen ook onze rekening in Oceans 5. Het is een verblijf die ABSOLUUT aan te raden is. Als je dan nog eens fan bent van de duiksport dan zit je hier helemaal snor. Blijken hier machtig veel soorten vis te zitten, Manta's, schildpadden en machtig veel koraal. Oceans 5 vindt je op google en Sander Buis is de kerel die je moet contacteren.

Rond 15.00u komt er aardig wat wind opzetten en begint het zowaar te regenen. We weten dat jullie raar opkijken maar het is heerlijk eens wat koelte voelen. Het zwemwater is nog steeds zeer warm. IK ga deze proza schrijven en Kaats een boekje lezen. We zullen ook moeten pakken want morgen om 8.00 u hebben we de boot naar Lombok en om 13.00 u de vlucht naar Bali.

Vrijdag 15 maart

Keren we terug naar Bali om er nog een nachtje in het Inna Sindhu Beach hotel door te brengen zoals de negende.

Kwas al op mijn weerhouden om vandaag met de bootmaffia mee te moeten.Ipv 8.00u was de special boot (die overigens krak dezelfde was als de public boot) een half uur te laat. Geen probleem (tot nu toe) want de vlucht was maar om 13.05. Ons ticket bleek ook geldig voor de overtocht. Daar moesten we weer zoon péérdekarre in voe e poar oenderd meters en 20.000 RP betalen. De vraagprijs was wel 100.000 RP. Ik zat dus direct op temperatuur. We moesten effe wachten en werden dan een auto ingeduwd met een koppel Ollanders en enen die nie koste klappen. Der ging dus niets mis maar ik voelde etwa a mien ellebogen. Inderdaad, na een uurtje rijden in één of ander stadje stop de chauffeur en verlaat zonder boe of ba den otto. Na 20 minuten begint da op mien zemels werken en ik vragen oft nog lange go deuren. E poar minuutjes zegt em want der moe nog een andere otto komen en we moeten changeren. Dienen Ollander go vragen oftem tied et voe te gan pissen en tegen em zegten dat nog een eure got deuren. Os dienen ezel peist van met de miene te spelen is tem der neffest. Na een paar minuten passeert er een taxi. Ikke em laten stoppen, de bagage verwisselt en tegen ten elvenolf waren me op tvliegplain. GELUKKIG !!! We waren nog nie goed ninnen en zagen dat de vlucht om 12.45 geprogrammeerd stond. Alles ging zo vlot dat de vlieger om 12.30 al weg was en we tegen 13.00 al in Bali waren. Inchecken in thotel en naar tstad. Het begint te watergieten. Geen nood, in de winkels voel je da toch nie. De retse van de Roepies moeten op en men zelfs over voe een massageke. Lekker gaan eten, in het hotel de welkomstdrink nuttigen in de bar en om de dag af te sluiten, de site bijwerken. Al bij al een geslaagde dag dus.

Zaterdag 16 maart

We verlaten Indonesie maar weten van geen ophouden. Bij aankomst in Bangkok nemen we de taxi naar Hua Hin om er nog drie nachten te blijven en te snoepen van de heerlijke Thaise stranden.

We maken ons op voor een lange dag. Stipt 9.30 staat de chauffeur ons op te wachten om naar Bali airport te brengen. Geen trubbels en stipt 11.55 gaan we van de grond. We keren een uurtje terug in de tijd en de piloot is ne rappen zodat we om 15.00 op Don Muang zijn. Naar Thaise gewoonte duurt de paspoortcontrole behoorlijk lang. Aan een taxistand vragen we de prijs naar Hua Hin. 4400 Thb. Das hier duidelijk geen bootmaffia maar vliegplingmaffia. Aan de taxistands krijgen we een ritjeen komen met de chaffeur overeen om ons naar Hua Hin te brengen voor 2500 Thb. Da trekt ter al beter op. Wegens verkeer en de lange weg an ook nog eens zoeken naar ons hotel is het ruim 20.00 als we aankomen. Mooie nette kamer en gratis wifi die ook uitstekend blijkt te werken. Das al een eindje geleden. We gaan nog vlug iets eten en na een deugddoende massage (ze gaan hier nog tvel van ons lijf wrijven) gaan we onder zeil.

Zondag 17 maart

We worden wakker onder een stralend zonnetje. Overvloedig ontbijt en direct richting strange. De weersvoorspeller zat er boets op 30° een zwak briesje en de kans op regen onbestaande.

Als dadde ier zo bluuft en in den Belgiek ook ton peizik damme us contract hier gon verlengen !!

We konden ons echt geen mooiere afsluiter dromen. Prachtig strand, goe weer, massa restaurantjes aangenaam stadje en teene massagekot achter tandere. Op het strand liggen we wat te lullen met een gepensioneerde Ollander. Genen echten maar enen van Alland (een eiland van Finland). Hij reist al vele jaren door Z.O. Azie en vertelt honderduit over hoe hij het doet.

Tegen vieren gaan we kijken met welke bus we overmorgen naar BKK kunnen. Is zo geregeld. We gaan dan nog effe het stad in, gaan avondmarkten, eten, een pedicure laten doen en niet te vergeten een body massageke.

Maandag 18 maart

Opnieuw staat de zon recht bovenop onze hoofden te branden. Gelukkig is het briesje van gisteren uitgegroeid tot een stevige bries die ons enige koelte toe waait. Eerst ga ik een minicuurtje laten zetten. Mien téénnagels zien veels te lank. Wat ronddaggerend in Hua Hin kom ik een gigantische hal waar groenten, fruit, vlees en massa's verse vis worden verkocht. Voor het eerst sinds jaren zie ik weer van die gigantische gamba's liggen. Vroeger op de Pipi islands heb ik er eens twee achter de kiezen gestoken. Het water komt me al in de bek. Gaan we vanavond eens bekijken in de resto's. Tegen de middag terug naar het hotel waar we aan het zwembad (op het dak) een laatste touch zetten aan ons zomervelletje. Enkele uren later komen echter wolken opzetten die de zon verstoppen. 't Is net of ze ermee willen zeggen: Het is mooi geweest jongens maar nou oprotten, de vakantie is voorbij. Inderdaad, we kunnen terugblikken op een schone reis, avontuur, natuur, cultuur en vooral genieten. Ondanks het reizen in de regentijd in Indonesië hebben we erg weinig nattigheid gehad. Morgen gaan we nog anderhalve dag Bangkokken om dan donderdagmiddag terug in ons koude puddelandje aan te komen.

Dinsdag 19 maart

Ondanks alle pogingen zal helaas ook aan dit verhaal een eind zitten. We nemen de bus naar Bangkok waar we nog anderhalve dag verblijven en hondstrouw weer naar Nana Hotel trekken.

Na het ontbijt trekken we naar het busstation(tje) waar we voor 180 badders naar BKK kunnen. Gezien onze massa bagage moeten we nog eens 180 betalen. Logisch want we nemen een zitplaats in beslag. In Cha Aaam nog een paar passagiers oppikken en busje vol. Het is nog geen middag als we worden gedropt aan Victoria Monument. Trapjes op en we zijn aan de skytrain en tegen de noen in in Nana. We vertrekken direct naar Silom district om de bestelde brillen op te halen. Perfect ! We kunnen er zelf door kijken. Dan naar MBK shopping center waar ik er al gauw de brui aan geef en Kaats alleen laat rondslufferen. Ik keer terug naar het hotel om naar een internetcafe te gaan en de boardingpassen voor onze vlucht van morgen af te printen. Had heel wat voeten in de aarde want de printer bleek niet te werken. Na veel getelefoneer kwam het toch ok. 's Avonds nog een kiekske gaan opsmullen bij de condoompjes en uiteraard afsluiten met een massageke. De olie moet in reclame geweest zijn want we kwamen van die tafel als palingen. Kaats haar masseuse had veel op en rond de pruim gevreven (zegt ze !). Enfin, we hadden toch een toffe en zonovergoten dag.

Woensdag 20 maart en Donderdag 21 maart

Om 5 voor middernacht vliegen we terug naar Wenen waar we 's anderendaags om 5.30u aankomen, om 7.00u naar Brussel vliegen en er om 09.00u aankomen. Rond de middag zijn we dan thuis.

We schijnen de weergoden gunstig gezind. Opnieuw massa zon. Vanaf morgen geven ze regen in BKK alsof ze ook hier willen zeggen "oprotten jongens". Aan het ontbijt komt een Amerikaan een praatje maken. In goed drie minuten tijd wist ik dat hij van Vegas was, zijn huis was afbetaald en dat er in Nana veel veranderd is. De lady's in het hotel droegen geen traditionele kledij meer, en de Thai Lady's waren te lui om te komen ontbijten en bleven liever in hun nest liggen. Het was idd opvallend dat veel van die ouwe trekhonden alleen zaten. Zijn de lady's op of is het geld op ? In alle geval, het personeel hier is nog steeds hetzelfde. Sommigen hebben bijna krukken nodig om nog verder te kunnen. Kaats merkte op datter zelfs enen zijn glazen oog had laten liggen in de ontbijtzaal.De bellcaptain was al genen groten maar hij lijkt jaar na jaar nog te krimpen. Enfin, wijle dus naar het zwembad die al aardig vol zit met van die dinosauriërs. Ze voeren ze nu al aan met rolstoelen. Hilarisch !! Hopelijk vergeten ze die vanavond niet were binnen te zetten ! Rond tweeën gaan we een lichte lunch nemen. Kaats gaat naar de coiffeur en ikke naar het internetcafe (een anderen zulle !!) om te pogen de boardingpassen voor de vlucht van Wenen naar Brussel te printen. Lukt aardig. Ga nog effe rondneuzen op Sukumvit. De oneffen kant zit stikvol omgebouwde die per sé een massage willen geven. "I'm nicy lady, sir, good massa for you and cheep". Voe tranen mè tuutten te lachen." You are so mutch lady as i'm a dinosaur". Moet je dan da gezicht ziene ! Terug naar Nana hotel om een laatste keer de site bij te werken en de valiezen te maken. Binnen twee uurtjes komt de chauffeur ons ophalen om naar Suvarnabhumi te brengen. Binnen 24 uren zijn we terug thuis en laten we nog etwa weten

Jups, we komen net van de vlieger weer een spiksplinternieuwe boeing 777. Goede vlucht gehad en om 5.15 gelandin Wenen. We zitten nu in de Wifi zone van gate F4 te wachten op de vlucht van 7.00u naar Brussel en maken van het wachten nog gebruik om te internetten. Binnen een 6 uurtjes zijn we thuis ! Ik begin nu al goesting te krijgen om te gaan werken :( !! Later deze week of begin volgende schrijf ik nog een samenvatting van de reis alsook enkele indrukken. See you folks.

We zijn dus idd goe thuisgekomen. Ook in Brussel waren we een kwartier te vroeg, stond de trein te wachten en hadden we in BXL noord direct aansluiting naar Oostende. Ook daar stond de bus te wachten ( krijg tranen in de ogen als ik denk aan De Lijn) en om 11.45 waren we thuis. Over en Out en sertoe vréé koud !!!

Reisindrukken

Algemeen kunnen we stellen dat we een prachtige vakantie hebben gehad.

Om de hoogtepunten op te noemen:

- De organisatie van Ganesha tours en hun medewerkers ter plaatse.

- De chauffeurs en gidsen in het algemeen en den Julius in het bijzonder.

- The Villa in Malino en de rijstterrassen is één van DE prachtigste plaats waar we ooit

hebben overnacht.

- De begrafenisceremonie (laat ons maar zeggen bloedbad) in Tana Toraja, de wandelingen en

de ontvangst en het eten bij de locals.

- De natuurpracht op Flores

- De wandelingen en uitstappen op Flores, Jungletrek in Bajawa, boottocht naar Pulau Tiga en

de Kelimutu vulkaan.

- Het geluk dat we hadden om te reizen in de regentijd en toch héél véél zon hebben gehad.

Negatieve zaken:

- De uitstap naar Rinca island. Eigenlijk niet zozeer de uitstap want we hebben alle begrip

voor de Rangers die hun hachje niet willen wagen voor een stelletje toeristen. Wel de

manier waarop ze je zakken leegmaken en dan doodleuk vertellen dat er niets gedaan

wordt.

- De bootmaffia om naar de Gili islands te gaan.

Bangkok

Eindelijk zijn ze in Hotel Nana met renovatie bezig. De kamers zijn geschilderd, in de gangen nieuwe tapijten en dagelijks 1/2 u gratis internet. Ondanks alles blijft het onze favoriet.

Dank zij collega Danny hebben we Cabbages en Condoms leren kennen, een resto op wandelafstand van Nana. Fantastische locatie en superlekker eten.

Ook de Suan Lum market die nu omgebouwd is naar Asiatique The Riverfront is méér dan een bezoekje waard. De slogan "Bangkok zien en leven" telt meer dan ooit.

Zuid-Sulawesi

Zeer mooie natuur. Indrukwekkende rijstterrassen alhoeweg de weg er naar toe al even indrukwekkend slecht is. Chauffeur Pandu was echter een krak in zijn vak en wist te diepste putten zonder problemen door te komen.

De begrafenisceremonie is er eentje om nooit meer te vergeten. Als ik yhuis naar de beelden kijk word ik er nog stilletjes van. Gelukkig staat de geur niet op beeld.

Het is echter tof om via de gidsen onderweg zoveel te weten te komen over de cultuur en de dagelijkse beslommeringen van de locals.

Het is de eerste keer dat we een georganiseerde tocht hebben gemaakt. Makkelijk zat jongens. Je hoeft nergens zorgen om te maken, hotels besteld, geen geschouw met bagage, ruim plaats in de voertuigen, chauffeurs weten waar ze moeten stoppen voor een lekkere en goedkope maaltijd enz...

ZEKER AAN TE BEVELEN !!

Bali

Kenden we al een beetje van verleden jaar maar om eerlijk te zijne: veel van Bali hebben we nog niet gezien. We komen op het eiland om te luierikken na een tourtocht. Sanur is daarvoor uiterst geschikt en zeker het hotel Ina Sindhu Beach. Ligt pal aan het strand, lekker zwembad, gigantisch ontbijt, nette kamers en vriendelijk personeel. Prijs 85$/nacht/kamer. Sanur zal in het seizoen wel massa druk zijn, maar in feb/maart valt het best mee. Veel aangename resto's zeker Little Bird, veel winkels en geen gezeur aan je hoofd.

Flores

Als we vertellen dat het op sommige plaatsen kan wedijveren met New Zealand dan moet de natuurpracht overweldigend zijn hé. Het is er zéér mooi. Wat speciaal is bijgebleven zijn de wandeltochten op verschillende plaatsen, de immense zichten aan de Westcoast en de Kelimutu vulkaan. Als je een echte wandelaar bent kan je er dagtochten maken tot je er bij neervalt. Zeker die naar de Inerie vulkaan moet prachtig zijn. Natuurlijk hadden we het geluk een Julius bij ons te hebben. Een chauffeur/gids maakt of kraakt je reis.

Gili Air

Waarschijnlijk kun je je geen rustiger oord indenken om strandvakantie te houden. De enige motoren die je hoort zijn van een generator of een motorboot. Voor de rest hoor je alleen het ruisen van de zee, vogels die fluiten en een paardenkar die voorbij rijdt. ZALIG !! Oceans 5 is zeer goed gelegen en heeft een giga zwembad. De eigenaars Sien en Sander maken het naar je zin. Ben je duiker, dan zit het helemaal snor. Vanuit het hotel vertrekken ze meermaals per dag. Buiten de koralen en massa's vissen tref je er Manta's, schildpadden, zwaardvissen en haaien. Klinkt spannend hé ? Vanwege de bootmaffia is het te overwegen om vanuit Bali naar de Gillis te gaan. Het is een boottocht van 2 1/2u op soms nogal ruige zee. Bij slecht weer: geen overvaart. Men waarschuwt om de boot niet te nemen als je een zwakke rug/nek hebt of zwanger bent. GA je met het vliegtuig, dan heb je er een taxirit van 2 uren nodig om in de handen van de bootmaffia te vallen. Best eens bekijken om het vooraf te regelen.

Wat je zeker moet bekijken is de Sunset iedere avond. Groots natuurspektakel en iedere dag anders. Lui liggend op een bankje met een drankje en genieten.

De resto's liggen op het strand. Met de voetjes in het zand dus, een zwaardvissteak bestellen, reuze gamba's, kreeft maar ook een Irish Ribeye met pepersaus en frietjes zijn te verkrijgen. De place to be is Scally Wally !

Hua Hin

Eerste bezoekje van een kustplaats op 2 1/2u rijden van Bangkok. Mooi en aangenaam stadje. Nu is het er niet zo druk maar juli/augustus moet het hier niet te doen zijn. Als je houdt van Massages, wel ik heb nog nooit zoveel massagekoten bijeen geziene !! Zeer mooie stranden voor 2,5€/dag heb je een strandzetel met matraske en handdoek. Op een vingerknip bedienen ze drankjes en lichte maaltijden. Venters komen langs met zowat van alles. De rest's aan het water zijn niet van prima kwaliteit. Shoppen kan je er dag en nacht.

Het hotel Chalelarn mag er zeker wezen. Mooi, netjes, zwembad en ligweide op het dak en een super ontbijt. Aan de receptie kijken de meiden maar zuur.

De busdienst tussen Hua Hin en Bangkok is prima. Met een Van ben je er enkel voor 180 Tbt. Indien je bagage een zitplaats in neemt (wat zo in ons geval) dan moet je nog eens 180 opleggen. 540 Tbt is dan nog geen 15€.

Algemeen

We vallen in herhaling als we zeggen dat we een schitterende vakantie hadden, maar toch...

Het is zeker aan te raden maar als je eerste Aziereis naar deze bestemming gaat dan zul je toch grote ogen trekken en het soms moeilijk hebben met de cultuur aldaar.

Thailand is het meest verwesterde land in die regio en is daarom zeker aan te raden als eerste bestemming. De cultuurschok zal niet zo groot zijn en je zal er aardig wat Azie bagage opsteken. Indonesië is echter zo groot (tussen Acheh en Papua liggen 5800 km) dat het niet tijdens één vakantie (of je moet een jaar vakantie hebben) kan aangedaan worden.

We hebben dus nog wel wat voor de boeg wat Indonesië betreft.

Greetz

Rudi & Kaats, the Asianlovers

 

Indonesië 2013

Dinsdag 12 februari 2013

 

Iets na drieên komt de Ron en zijn Carine ons thuis oppikken om naar het station te brengen.

Bedankt hé. Treintje naar Zaventem, en bagage doppen. Wie zien we daar op ne vlieger wachten ?? Elsje Wittesaele, collega van de regio controle in Kortrijk. Ons Els gaat naar een vriendin in Maleisië op bezoek, bij de zus van Charlotje Moss, de collega van Kaats in Delhaize. It’s a verry small World !!

Bij het landen in Wenen merken we dat we op een sneeuwpiste terecht komen. De vlucht naar Bangkok heeft een klein uurtje vertraging omdat ze heel de machine ijsvrij moeten spuiten. We zijn de laatste vlucht want tussen 0.00u en 6.30 u is er in Wenen geen vliegverkeer.Tegen middernacht zijn we dan toch de (sneeuw)piste in.

Woensdag 13 februari 2013

We zitten in een splinternieuwe Boeiïng 777 van Austrian Airlines. De vlucht wordt uitgevoerd door Tyroler Air. Wij, ttz ikke verwachten rondborstige serveuzen met decolletéés als de grand canyon en een leren broekske. Mis poes jongens, ‘t waren allemaal gewone osteskes. Van de service en het eten nieks dan goed en ZEKER voor herhaling vatbaar. Ook de nieuwe zetels met ultra smalle rugleuning waren top. Minder top was dat Kaats haar nekkussen geschoept was.

Tegen vieren landen we en nemen aansluitend de Sky train naar het centrum. Incheken in het hotel Nana, douchke, flinke massage en gaat eten bij cabbages & condoms. Wil je alles zien over da restaurant, google maar eké. Heel tof, vriendelijke bediening en zéér lekker eten. De kiekens met honing waren jammer genoeg op, maar we bestellen er een voor vrijdagavond. De papaja salad was super spicy maar de eend in rode curry en de patai omelet met scampi waren delisioso. Bij de rekening krijgen we geen snoepjes maar condooms ! Safe Valentine zullen ze gedacht hebben. Er staat zelfs een houdbaarheids datum op !! De onze moeten voor 5/17 opgepoept zijn. Een oude snoeper ritst alle achtergelaten rubbertjes van de tafels weg. Dienen kan op rubber rijden tot hij 99 is. We kijken effe rond en vergapen ons aan alle deco met condooms. Op de terugweg naar het hotel vinden we nog een nieuw kleedje voe ons Aurélie. Moeder Sofie zal in de wolken zijn. Het sluipt toch naar middernacht voor we in ons doos liggen.

Maandag 18 februari

Malino naar Bira.

Voor we vertrekken genieten we van het ontbijt op het terras met zicht op... de rijstterrassen !!

Negatieve noot: het giet water. We nemen afscheid van Danny en bedanken voor al dat moois en de gastvrijheid.

Na 15 km verlaten we de hoofdweg en komen op een baantje waar Pandoe moet slalommen tussen de putten. Op den duur zit er niets anders op dan het busje voorzichtig in een put te laten glijden en... er nog veel voorzichtiger weer uit te komen. Ik kijk ondertussen vanuit het zijraampje naar een tientallen meters diepe ravijn. Na een half uurtje begrijpen waarom Pandoe deze weg...nou ja, nam. We komen in valleien waar de rijstterrassen gewoon niet te overzien zijn. Het houdt wat op met regenen en we kunnen een stukje wandelen. Je kan gerust zeggen dat de beroemde terrassen van Bali een flauw afkooksel is van de pracht die we op Sulawesie te zien krijgen. Tegen de middag lunch, een soep, kip op drie wijzen (alledrie even lekker) en een paar drankjes. We betalen ook voor de chauffeur en zijn daardoor 7€ kwijt. t' zal were nie goekoop worden !!

Na de middag makenwe een stop in Tanah Baru, een scheepbouwersdorp.Er liggen tientallen boten op stapel, van net begonnen tot kwasi afgewerkt. Praatje met bob de bouwer leert ons dat zemet drie tot vier man zo'n boot in vier maanden afkrijgen. Levensduur: ongeveer 10 jaar..

Via een echte pokkenweg komen we aan in het hotel in Bira. Een verzameling bungalows aan het strand waar voortdurend en voor uren den ellentriek uitvalt. We krijgen direct The Villa op onze netvliezen gebrand.

Na het avondmaal en een lekkere Bami lezen we nog een boekske bij de branding van de zee en gaan maffen.

Dinsdag 19 februari

Het is heerlijk ontwaken zonder de wekker en met de zon. Daar het de komende dagen best vermoeiend zal wezen (vroeg uit de veren, pittige wandelingen maar hopelijk in de zon) besluiten we te luieren vandaag. We hebben de beschikking over een parelmoeren wit strand voor ons alleen, de ruisende zee en wijvende palmen.

Men zou haast gaan denken dat we met verlof zijn !

Tegen de avond komt een persoon zich voorstellen als Hadja, onze gids de komende twee dagen. Blijkt een aangename kerel te zijn.

Woensdag 20 februari

Bira naar Sengkang

Overnachten in hotel Pondok Eka

Hadja staat ons na het ontbijt op te wachten om per boot een vlottend vissersdorp te gaan bezoeken. T'is zone smallen met e lange stéért woar damme in moeten. De eerste paar honderd meter gaat alles goed maar als de schipper wa sjette begint te geven krijg ik algauw wa water over de kop. Das nog niets want een beetje verder begint het te water gieten. Ik krijg gelukkig nog een zeil om de fotoapperatuur te beschermen. Jammer dat we niet kunnen filmen want het meer stikt van de watervogels. Prachtig. Bij het dorp gekomen worden we uitgnodigd bij vissers op de thee. We krijgen er gebakken bananen bij. Het rare is dat die mensen geen meubelen hebben. Eten, slapen... alles op de grond. Hadja vertelt honderd uit over het vissersleven en de familie waar we zijn.

Het is ondertussen gestopt met regenen en we vertrekken. We zijn nog geen honderd meter weg en we kunnen opnieuw de poncho's aantrekken. Het is nu werkelijk een stortvlaag. Als twee verzopen katten kompen we aan land en gaat de reis met de auto verder.

Deze middag gaan we lunchen bij een Buginese familie. Hadja wist wel te verzwijgen dat het bij zijn schoonouders is. We worden er zeer hartelijk ontvangen en maken kennis met de (zwangere) vrouw van Hadja, zijn zoon en dochter. Mevrouw heeft een overvloedige en zeer lekkere maaltijd klaargemaakt. We praten honderd uit en na de koffie is het tijd om te vertrekken want er staat ons nog een stevige rit naar Rantepao te wachten.

We genieten van het landschap maar stilletjes aan begint ons gat een pannenkoek te lijken. Het is een weg met wel duizend bochten. Aangekomen in Rantepao zijn we verbaasd over het prachtige hotel waar we de komende drie nachten zullen verblijven. Onze gids Enos, voor het gemak noemen we hem Eros, komt kennis maken. Blijkt dat er een begrafenis is en morgen is de dag dat de buffels worden geofferd. Het schijnt een bloederige bedoening te zijn en nie voe mietjes. We spreken af om negen uur.

Nog eens de stad verkennen, drankje nuttigen en deze proza typen voor we onder de wol kruipen.

Vrijdag 22 februari

Wat we nu gaan vertellen en tonen is niet geschikt voor de gevoelige lezers.

Het begint uiteraard weermet een ontbijt. Tegen negenen worden we opgewacht door Enos en Pandoe. Meteen vertrekken want de begrafenis ceremonie is al bezig. Als we toekomen zijn ze nog aan het bidden dat hun lippen daveren. Als offer hebben we geen buffel of varken gekocht maar een slof sigaretten. Dit schijnt hier gebruikelijk te zijn. Dit is ook de eerste plaats waar we wat witte (toeristen) bijeen zien. Op een plaats naast de ceremonie weide worden alle buffels samengebracht die vandaag hun einde tegemoet zien.We worden in één van de méér dan dertig tijdelijk opgerichte huisjes uitgenodigd om er thee, koffie en snoepjes te nuttigen.

Kaats laat weten dat ze niet bij het offeren (slachten) wil aanwezig zijn. Ik rep me ervandoor als ik merk dat de buffels naar de offerplaats worden gebracht.

Het is nog wat wachten want blijkbaar moet de familie beslissen in welke volgorde die schone beesten er aan moeten. Een handjevol toeristen hebben een plaatsje bemachtigd tussen de familie. Ikke de weide op om niets van het spektakel te missen. Ik had veel verwacht maar niet DIT. De locals die de buffels, via een ring en touw door de neus, in bedwang hielden trokken één voor één een machette en met een welgemikte slag tegen de keer spoot het bloed in het rond. Wegens een beetje te dicht staan hing mijn broek vol bloedspatten In een mum van tijd was de weidegrond doordrongen van het bloed. Hoewel nog niet volledig dood werden de buffels van hun staart ontdaan. Die werd gegeven aan de personen die de buffel als offer schonken.

Algauw werden van overal messen getrokken en in no time werden de buffels gevild en ontdaan van hoeven en kop. Daarna werden de ingewanden verwijderd en de dieren in stukken gesneden. Het vlees wordt verdeeld onder de bewoners van Toraja. Gisteren werden reeds een vijftigtal varkens geslacht om de familieleden ( een kleine 800) te eten te geven. De ceremonie duurt drie dagen. Dag 1 is de verwelkoming en de gasten naar hun verblijf brengen. Dag 2 hebben we net gehad en op dag 3 is de bijzetting in de graftombe.

Voor het middageten waren we weer uitgenodigd bij Torajaanse familie. We beginnen hier populair te worden zekers ?? Enfin, we nemen plaats onder een gebouw met het typische zadeldak die dienst doet als rijstopslagplaats. We krijgen verschillende schotels te proeven, een pompoensoep, witte en zwarte rijst en als dessert een superlekkere fruitsla. In den hof loopt een jonge hond rond die ongelofelijk veel op onze Max lijkt.

In de namiddag gaan we de begraafplaatsen bekijken. Heel vroeger werden de mensen begraven in grotten, die nu nog vol liggen met schedels en beenderen. Later werden ze begraven in holen uitgehakt in de rotsen en beschermd door de Tau Tau (geesten in de vorm van poppen die lijken op de overledenen). Nu worden huisjes gebouwd waarvan sommige met zadeldak om de doden in te begraven.

Als toetje doen we een tocht door de rijstvelden en dorpjes. Niet alle buffels blijken dood want af en toe zie je er nog enen in de modder liggen slapen (camouflage) of rustig rond te grazen.

We maken er verder een rustige avond van om te bekomen van de slachtparty die de locals een offergave noemen.

Zaterdag 23 februari

Wat gisteren de dag van de duizend liter bloed was zal vandaag de dag van de 1000 foto's blijken te worden. Eerst wil Enos ons nog meeslepen naar zo'n dorp met graven maar we bedanken. We kiezen ervoor om natuur te zien en te wandelen. Niettemin kan Enosje het niet laten om onderweegs effe halt te houden bij een begraafplaats maar met een soort menhirs.

We stoppen bij een rijke familie waar een dode opgebaard ligt sedert maart verleden jaar. We zijn dus niet binnen geweest. Het zal nog juli 2013 wezen voor hij begraven wordt. In de stallen vinden we een witte buffel waarvoor 700.000.000 RP ofte 60.000 € werd betaald. Dit zal HET offerdier worden in juli. De familie heeft 10 kinderen en is stinkend rijk ('t was dus nie dienen dooien die we roken !). Ieder kind moet 12 buffels offeren waarvan 1 witte. Als we allen zo'n beetje gaan samentellen zal dit begravingske om en bij 1.000.000 €. Wie dacht dat alle zotten in België zitten heeft het dus mis. We dachten gisteren op de begrafenis van een rijkaard te zitten maar 't was godver... nen armoezaaier met zijn 16 buffeltjes. Dit alles heeft te maken met show en prestige. Dat moet nogal een bloedbad worden komende juli !!!!!

Eindelijk slaan we ergens een wegeltje in en rijden de bergen in. We gaan van 800 meter altitude naar 2300 meter. Dame soleil geeft van jetje en het is te hopen dat het boven iets koeler is. Alle gedurige moet Pandoetje stoppen (camerapauze). PRACHTIG !!!

Op het hoogste punt hebben ze een restaurant gezet waar we lunchen. Nog maar eens super lekker. Voor de terugweg naar Tana Toraja nemen we een kortere weg. Gedurende een dik anderhalf uur wandelen we langs paadjes door de rijstvelden. We komen in dorpjes waar timmerlui en smeden van sajet geven onder een loden zon. Ge wordt al moe van der naar te kijken. Het is een ongemeen mooie streek maar we zijn blij dat Pandoetje ons opwacht om met het busje tegen vier uur naar Tana Toraja terug te keren. We nemen afscheid van Enos en danken hem voor de mooie tweedaagse die we mochten beleven. We lopen nog effe rond in de stad maar we hebben flanellen benen en besluiten terug naar het hotel te gaan.

Nog een douchke, gaan eten en vroeg in bed want morgen vertrekken we om 5.00u. terug naar Makassar waar we om 16.30u de vlucht naar Bali moeten hebben.

PS. Deze middag hadden we ons een buffelsteak gevraagd wegens nog nooit gegeten. Sorry sir, but no buffalo meat available. OK. Vanavond bestellen we Nasi Tsjampoer but no buffalo meat available. Ze slaan hier rapper zo'n buffel dood dan een vliege mo gin buffelvlees te kriegen. Wien speelt er da hier ton ollemolle in zien kasse vragek mien of ?????

Zondag 24 februari

Rantepao terug naar Makassar en aansluitende vlucht naar Bali

Overnachten in Inna Sindhu Beach Resort voor de komende 4 nachten, t.t.z. platte rust na de Sulawesi trip

Na een voorspoedige autorit van een kleine 350 km zijn we een uur of drie te vroeg op de luchthaven. We nemen afscheid van Pandoetje en bedanken hem (primacasi) voor de aangename dagen die we samen mochten beleven. Opnieuw zien we de broeders de luchthaven bevolken in het bezit van een massa kartonnen dozen. Helaas geen AC op de luchthaven en dus hot. Het boarden verloopt vlotter dan in de heenreis. Goede vlucht en met taxi naar Sindhu Beach hotel. Na een vlugge maaltijd en een deugddoende massage (4€) van één uur zijn we rijp voor het bed.

Maandag 25 februari

Ontwaken zonder wekker.... gewoon zalig !!!

Wat je noemt een super ontbijt. Eitjes zoals je wenst, croissants, toast, boterkoekjes, pannenkoeken, vlees, kaas, groenten, youhurt, fruitsappen, lekkere koffie, fruit en nog een hele tafel vol met Indonesische gerechten (Nasi, Bami...). We hadden nog geen hotel wanneer we terug komen van de Gili eilanden maar we hebben hier direct geboekt. Prachtig hotel, zwembad, privé strand (niet voor ons alleen deze keer) met weinig toeristen.

We dragen de was binnen (intussen bijna 7 kilo) die we vanavond al mogen afhalen. Voor de rest zullen we ons aan een regime houden van eten, strandliggen, zonnen en ZALIG NIETSDOEN.

Hou ze warm daar in België :)

Dinsdag 26 februari

We houden vol jongens !! ttz met niets doen he. Eerst aan de ontbijttafel ons vol proppen met al da lekkers terwijl we naar de surfers kijken op de ontstuimige golven. Via PC nog een boekske gekocht en ons dan begeven naar het zwembad om verder te genieten van ons regime.

We hebben hier 32°, een zachte zeebries, heldere hemel en een deugddoend zonnetje.

Op de kamer hebben we TV met BVN. We kunnen dus het nieuws en weer in België bekijken.

De koers uitgesteld wegens sneeuw en koude. Brrrrrrrrrrr, denk da we lekker hier blijven.

Iedereen kan dus gerust zijn, WE STELLEN HET OPPERBEST !!

Woensdag 27 februari

We hebben gisterenavond een toffe stek gevonden om te gaan eten. De Warung (=eethuis) noemt Little Bird. Lekkerrr niet duur en gezellig. Kan een beetje vergelijken met La Siesta in Oostende maar dan op z'n Balinees. Een jonge gast nam de gitaar en de songs van de 70 en 80 tiger jaren galmden door de zaak. Tijdens de pauze nam een jonge griet (toeriste) over en die had hedendaagsere muziek in petto. Top avondje na een massage met Hot Stones. Sommige waren zelfs Te Hot en stonden in je billen gebrand.

Vandaag houden we ons regime vol en stouwen een serieus ontbijtje naar binnen gevolgd door lui en lekker in de zon liggen. Tegen zessen weer een massageke maar dan zonder die hete keien. In de Little Bird een tallore Gamba's met rijst en groensels naar binnen gewerkt en wat zitten luisteren naar ditmaal Indonesische pop.

Morgen verhuizen we dus naar de kleine Sunda eilanden, meer bepaald naar Flores. We hebben de vlucht om 13.35u. Alle tijd dus nog voor een ontbijt en een voormiddagje zonnen en zwemmen.

Donderdag 28 februari

Vlucht van Bali naar Labuhan Bajo op Flores

Overnachten doen we in de www.golohilltop.com de komende twee nachten

Laatste ontbijt in Inah sindhu Beach Hotel (voorlopig van we hebben ook geboekt voor 15 maart) en nog een uurtje aan het zwembad. Aan de receptie gaan vragen hoeveel een transfert naar de luchthaven kost. Met de taxi betaalden we 100.000 RP maar diene slimmen hier vraagt den dubbel. Direct een deal gemaakt met één van de chauffeurs voor het hotel. Op de luchthaven nog een uurtje wachten op een vlucht die half uurtje te laat vertrekt. Klein machien met propellers maar wel een vlotte vlucht. Zodra we boven Flores komen zien we de regenwolken. Net uitgestapt krijgen we een tropische bui. Geluk gehad want blijkt dat het vliegtuig niet land in dergelijk weer. Waarschijnlijk zouden we dan gedropt zijn in zee zeker ??

Enfin, in de plensregen naar ons eerste verblijf, Golo Hill Top. Nette plaats maar rekening houdend met het hotel waar we vandaan komen zijn we in Shakamakka beland. Onze temperatuur zakt enkele graden. Blijkt dat het hier al de hele week pijpestelen regent en dat er geen verbetering in zit. 't Is wel lekker warm. We gaan Labuan Bajo gaan verkennen en moeten direct noteren dat we met voorsprong in het sjiekste verblijf van het dorp terecht gekomen zijn. De Nederlandse dames uitbaatsters zijn aller aardigst en de koffie gratis. We hebben met de chauffeur voor morgen om 08.00 afgesproken om naar Rinca eiland te varen. Hij brengt ook snorkel uitrusting mee. Waarschijnlijk gaan we morgen de korte toer op Rinca doen omdat er verleden week een Ranger is gebeten door een Komodootje. Blijkbaar staan de beestjes op scherp. Zal maar een stevig mesje meedoen zekers ?? Kaats haar temperatuur zakt nog enkele graden. We kopen in een supermarkt (nou moe...) wat spullen voor morgen en een spuitbus voor de muggins. Gelukkig slapen we in een prinsessenbed zodat die rotzakskes niet aan ons kunnen. Uitrusting voor morgen zijn stapschoenen en lange broek.

We gaan eten in het restaurant van ons hotel. Nog de site aanpassen (we hebben snel internet aansluiting !!), boekske lezen en maffen om morgen topfit te zijn

Vrijdag 1 maart

Het is een grijze bewolkte lucht als onze nieuwe chauffeur, Jullius, ons komt afhalen om naar de haven te voeren. Het ontbijt was niet meer zoals in Bali maar enfin, we gaan niet direct dood van de honger. Ook het koppetje van Kaats staat op bewolkt. Ze zit met een ei voor de boottocht en dan nog één voor de komodootjes. De kapitein van de boot noemt toevallig ook Rudi. Er staat een stevig windje en éénmaal buitengaats gaat onze jolle deftig op en neer. Eens tussen de eilanden is het veel kalmer. Na een twee uur varen bereiken we Rinca eiland. Een Ranger staat ons op te wachten en begeleid ons naar de Rangerpost. Ingang 70.000 RP p/p, 100.000 RP overheidstaks en 50.000 RP camerafee. Op een scheet na 300.000 wippen kwijt. Gelukkig mijn mond gehouden over de camcorder anders nog een fee van 150.000 RP. Enfin... we zijn nog nie heel binnen of de Ranger begint uit te leggen dat we vandaag geen wandeling maken en dus geen komodootjes zullen ziene. Er is verleden week een ranger aangevallen en gebeten. Het bloed is nog niet weg en bijgevolg staan de beestjes op scherp.. Veel te gevaarlijk voor de wandeling dus. We zullen enkel een berg oplopen om het panorama te bekijken. Ik voel me duidelijk bij de kl... gepakt. Dat hadden ze wel mogen vertellen voor we alle bedragen betaalden. Niets aan te doen. Dicht bij de post ligt een komodootje, maar die is zelfs te lui om zijn kop op te heffen. Tijdens het oplopen van de berg vertelt de ranger wel honderduit over het leven van die beesten. Het panorama is schitterend. Kaats is opgelucht dat we geen komodootjes zullen ziene. Terug de berg af en na een verfrissing terug aan boord. Ondertussen had de Rudi en zijn kompaan een maaltijdje voor ons in elkaar geflanst. Rijst, noedels, gegrilde vis, tomaatjes, komkommer en een super ananasje. Het smaakte goed. Op de terugweg nog effe gestopt bij een eilandje om te snorkelen. Niet veel soeps, weinig Koraal en slechts enkele kleine visjes. Niettemin deed de duik in het water deugd.

Terug in het hotel nog effe aan het zwembad liggen waar we moesten vaststellen dat we ondanks de weinige zon vandaag toch een rode kop hadden.

Niet lang daarna kreeg ik een nog veel rodere kop. Bij het overschrijven van de foto's van de geheugenkaart naar de schijf op het verkeerde knopje gedruk en alle foto's van vandaag foetsie.

Fuck, fuck, fuck...

Al bij al hadden we toch een leuke dag.

Zaterdag 2 maart

Van Labuhan Bajo naar Ruteng

Overnachten doen we in het klooster van Suster Santa Maria Berdukacita. We hebben laten weten reeds bekeerd te zijn.

Met onze driver Julius hebben we afgesproken om om 8:00u te vertrekken richting Ruteng. Afgaande op het panoramische landschap waar de doorheen rijden zou het wel weer eens een dag van 1000 foto's kunnen worden. tijdens de eerste stop en na een korte wandeling zien we het eerste spiderweb ricefield. Dit zijn de voor verandering eens geen terassen maar een wijds veld waar vanuit een middelpunt de rijst wordt aangeplant. Dit is vlakbij een middelbare schoolen leerlingen komen wat hun Engels testen. Regelmatig houden we fotostop. In Labuan Bajo hebben we een grote doos snoepen gekocht die tijdens de stops vlot van de hand gaan aan de local kids. Wat verderop hebben we een tweede klim te verwerken. Vanop de heuvel zien we een reusachtig veld met spiderweb fields. Dit zou enig en de wereld zijn. Het idee is gekomen dat de bewoners een huis bouwden met puntdak. Het veld zou identiek aangelegd zijn zoals het puntdak van hun huis. Tevens een bewijs dat de velden hun eigendom waren. Op deze plaats is er geen irrigatie nodig omdat het water er automatisch uit de grond komt. Zoals bij een bron zeg maar. Het is de hele dag bewolkt maar we hebben geen regen. Het is al ruim na de middag als we Ruteng bereiken en kunnen kunnen lunchen. Daarna gaan we naar het hotel; ttz we overnachten vandaag in een klooster. We krijgen een ruime en kraaknette kamer toegewezen. One rule: om 21.00u sluit de poort. Ikke al eens op verkenning en blijkt dat we gemakkelijk "de muur" kunnen doen indien nodig (legerervaring !). We maken er kennis met Charlie, onze gids voor de "trek" deze namiddag. Via een aardewegel bereiken we een dorp dat net aan het einde van de wereld ligt.Schuw volkje die daar woont zulle. Het begin van de "trek" is geen spek naar Kaats hare bek. Charlie moet nogal eens assistentie verlenen. Na enkele honderden meters hangt het slijk tot aan onze knieën, maar... fenomenabele zichten op de rijstterrassen. Bij een hut zien we de jeugd een soort voetbalspelletje spelen. Groot jolijt als ze zien dat we filmen. Aan het einde van de trek staat Julius te wachten om ons terug naar het klooster van de akketessen (of zoiets) te brengen. Lekker avondmaal in hetzelfde resto van deze noen. De restaurateur is ook koffiebrander. We bekijken de hele installatie incluis een verpakkingsmachien.

We moeten niet gewiegd worden en ook de muur niet doen.

Het is de eerste keer dat Kaats en ikke in een klooster hebben ge.........slapen ! Ik moet zeggen dat het absoluut geen verschil maakt met ergens anders. Ik heb wel drie keer gecontroleerd of de deur op nachtslot was. Met die nonnen de dag van vandaag weet ge nooit hé, zeker met al die ouwe dozen die hier rond hingen.

Het ontbijt was simpel maar stevig. Buiten een hemelsblauwe lucht en de zon die van jetje gaf. Ook Charlie kwam nog effe gedag zeggen maar ik denk dattem zot is van een nonneke !

Het is zo'n 5 uren rijden naar Bajawa, onze volgende bestemming. Er valt niet veel te vertellen uitgezonderd dat we weer door een pracht van een landschap rijden. De koffiepauze hielden we in een FC Barcelona supporterskot waar ze zelfs een groot scherm hadden om de matchen te bekijken. We maken ook nog een stop bij een farm waar ze Arak stookten. Dit is een distilaat van palmsap dat eerst gegist en daarna gekookt wordt. Ruikt zoals jenever bij ons.

We genieten van een late lunch en gaan dan naar het Hotel Happy Happy, uitgebaat door Nederlanders Marie & Henk. Terwijl we aan de e-mail zijn komt Julius zeggen dat hij Henk naar het ziekenhuis brengt. Hij heeft op een vuurtje 5 liter benzine gekapt en is daarbij zelf in de fik gegaan. Uiteraard heeft hij zeer zware brandwonden. Later horen we van Julius dat ze hem gaan overbrengen naar Labuan Bajo om hem dan via Bali naar Amsterdam te vliegen. Marie zou hier blijven. We zien nog wel.

Wij gaan de lokale markt bezoeken waar we een massa groenten, fruit en kruiden zien waarvan we er een deel niet kennen. We kopen er een paar om te proeven.

Na het avondeten bellen we nog effe naar het thuisfront en gaan vroeg slapen want morgen staat er een stevige wandeling op het programma.

Dinsdag 5 maart

Van Bajawa naar Riung. Hier onze eerste Guesthouse (zonder stromend warm water !) We verblijven twee nachten en hebben op woensdag een snorkelexcurtie

De Julius (voor het gemak noemen we hem vanaf heden de Juul) heeft voorgesteld om pas om 10.00u te vertrekken. We bezoeken vandaag enkel de SOA warm waterbronnen (verzekers wegens geen warm water in Riung) en verder de rit naar Riung. Gene wekker dus vandaag. Op het gemak ontbijten en de bagage rammaseren. De Juul heeft ook een lunchbox besteld in de resto want onderweg is geen mogelijkheid tot lunchen. We vernemen ook het slechte nieuws dat de Nederlandse uitbater van hotel Happy Happy, Henk, zijn nieren niet meer werken.Er komt deze morgen een hospitaalvliegtuig met dokter die hem naar Kuala Lumpur over brengt. Moge deze mens geluk hebben en volledig herstellen.

Aangekomen in Soa duiken we met swimming gear aan ons gat de bron in. Indonesiërs springen erin met hun kleren aan, uitzonderlijk enen in zijn onderbroek. Van waar wij zitten zien we een inboorlinge heur prume waschen. Heerlijk vies ! Het water heeft 40° en dan nog eens de brandende zon, ge blijft daar niet lang inzitten zulle. De iets verder gelegen rivieris veel aangenamer. Het is een plaats waar iets enig moois van te maken is maar het is er vuil en verwaarloost. Na het nuttigen van de lunchboxen rijden we via een archi slechte weg naar Riung. De panorama's echter zijn weer toppie. Een uurtje voor we aankomen begint het flink te regenen. Ons logement voor de komende twee nachten is bij de paters-missionarisen. We hebben de beschikking over een livingske, een slaapkamer en een badkamer. Op de binnenkant van de deur hangt het volgende bericht "gelieve de sleutel niet op de deur te laten gedurende de nacht". Ik hang er één aan de buitenkant "We zijn resp. reeds 50 en 60 jaar". Kwestie dat die Rogeekes ons nie komen ambeteren hé !!

We houden het rustig en maken nog een wandelingske naar de haven. We zien heel veel huizen tot aan de drempel onder water staan. Tegen 20.00 u komt de Juul onze gids en kapitein voor de boottrip van morgen voorstellen, de Youssouf (die we gemakkelijkshalve de Yous noemen). De tocht naar Pulau Tiga kan enkele plaats vinden bij goed weer, ttz geen hevige regen, mist of storm. Ik bestel direct de zon voor morgen.

Woensdag 6 maart

 

Tegen 7.30u staat de Yous ons op te wachten aan de haven (nou ja, haven...). Zoals ik had besteld hebben we een staalblauwehemel met een schitterende zon. Het was ruim twee weken geleden dat de zon er een volle dag scheen.Kaats heeft last van diareeks en als ze ziet op welke jolle we moeten plaatsnemen ziet ze het helemaal nie meer zitten. Ikke dus weg met de Yous en nog twee matrozen. Er wordt koers gezet naar een eiland waar de "flying foxes" ofte vliegende honden leven. Das eigenlijk nie maar dan een overmaatse vleermuis. Het is niet mogelijk aan land te gaan omdat het eiland volledig omgroeit is met mangrove bossen. De foxen hangen met hele trossen in die bomen. De bemanning moet hevig kabaal maken om luie foxen tot vliegen te bewegen. Eens in de lucht bieden ze wel spektakel. Die snuiters eten enkel banaan, mango, papaya,ananas en eigenlijk alle fruit dat ze tegenkomen. Als ge der zo'n bende in uwen hof krijgt ist voor een jaar gedaan met fruit eten. De camera en de video moeten weer overuren kloppen.

De Yous zet zeil naar Pulau Tiga, een droomeiland in de Indische oceaan. Jammer da Kaats nie mee is, maar op deze ruige zee zou ze wel afgezien hebben. Hoe meer bokkesprongen de jolle maakt hoe toffer ik het vind. Een matroos moet constant water over boord scheppen. Op het eiland zelf kan ik een massa mooie foto's nemen. Er worden visjes gegrild en wat op het strand geluierd voor we de terugweg aanvangen. We zijn tegen de middag terug en Kaats staat op de kade te wachten om samen te gaan lunchen. Deze keer Nasi MET kip. Na de middag zijn we gewoon superlui en genieten van de zon en van elkaar. Het diner is weer Nasi maar met BBQ fish. Multi lekker!

Donderdag 7 maart

Van Riung naar Moni met slapen in de Ecolodge Moni

We ontwaken pas om 6.30u en hebben dus geen ellentriek meer. Gelukkig hadden we gisterenavond ingepakt en na het ontbijt met van die boules (maar nie van Berlijn) vertekken we naar MONI. Na goed een paar kilometer hangt er een omgewaaide boom over de weg. Gelukkig één die vergeten was te groeien. De Juul maakte er met zijn machette vlug stoofhout van. Na een zware regenbui is het voor ons moeilijk wandelen maar de waterbuffels vinden dit een paradijs. We volgen de kust en hebben afwisselend goede en zéér slechte wegen. Soms is de weg volledig weggespoeld en moeten we via de greppe, maar de Juul is ne krak. We wanen ons een beetje in de catlins van NZ. Saai om weeral hetzelfde te schrijven, maar de natuur is hier wondermooi en ongerept. Indrukwekkende bergen, weidse vlakten, rijsttaferelen en maagdelijke stranden. Op een strand (met zwart zand van vulkanische oorsprong) liggen massa's blauwe keien. Ze worden door de inboorlingen gesorteerd op grootte en kleur en in zakken gedaan om te verkopen. Volgens Juul worden de stenen veel gebruikt om badkamers te bezetten. Tegen de noen zijn we in Ende, van waar we overmorgen naar Bali vliegen. We zien ook het hotel waar we onze laatste nacht op Flores gaan doorbrengen. Het gaat vooruit hé !!

We rijden op nieuw de bergen in en hoe mooi de rijstterrassen ook zijn, we hebben er niet zoveel oog meer voor. We zitten wat te zeveren met Juul en leggen hem uit wat een Mietje is. We hebben dolle pret en Juul blijk ook flink wat Nederlandse woorden te kennen.

Tegen vieren zijn we in de Eco Lodge waar we een bungalootje betrekken.We maken nog een wandeling voor het donker is en komen in Wolomao (of azoon twadde) terecht waar we worden ontvangen door Thomas. Waarschijnlijk een beetje de dorpsgek. Als hij onze camera ziet gaan alle remmen los en speelt en zingt hij een liedje op de bamboefluit. Groot aplaus van ons en den Thomas blonk in zijn vel.

Tegen 19.00 gaan we met de Juul een hapje eten in een resto van vrienden van hem. Daar zitten we wat te lullen over toeristen en hun taal. Juul legt uit dat de Fransen geen F kunnen uitspreken in het Engels, vb: my p(f)riend mister p(f)reddy come to p(f)lores with the p(f)erry. Als ik hem dan plots Pulius noem komt hij niet meer bij van het lachen. Ik neem een diner international, chinese omelet, indonesische groenten en p(f)ranse patatten p(f)rench p(f)ries.

Daarna vlug de bedstee in want morgen moeten we om 4.30 op voor een trekking naar de Kelimutu vulkaan op zo'n dikke 1600 meter.

Het is deze morgen wel heel vroeg opstaan geblazen, 4.00u en dit tijdens de congé. We gaan er van uit dat we na een trekking de sunrise gaan zien op de Kelimutu vulkaan. Dit is een (voorlopig) inactive vulkaan. De kratermonden staan vol met water en die kunnen naargelang het seizoen verkleuren.

Het regent pijpestelen. Juul voert ons naar het dorp waar de gids Rio ons staat op te wachten. Het is hartstikke donker. Via een smalle weg die op sommige plaatsen meer van een rivieertje weg heeft bereiken we het Rangerstation waar we 50.000 RP moeten ophoesten. Rio verzwijgt onze camera en video en zo besparen we 200.000 RP. Op de parking volgen we Rio terwijl Juul in de wagen blijft pitten. De tocht is relatief makkelijk wegens de aangelegde trappen. Na een half uurtje bereiken we de top en zien dat er nog een stuk of wat krankjorum genoeg zijn om door dit hondenweer te lopen. Het begint te dagen maar zon kunnen we niet zien. Rio vindt dat we geluk hebben omdat we alles kunnen zien. Soms is er pottedikke mist en zie je geen hand voor de ogen. Eén kratermeer is groen, één zwart (cocacola) en de derde is van zwart aan het veranderen naar blauw. We blijven een half uur als verzopen katten op de top zitten. Zittend onder de poncho van Kaats kan ik enkele foto's nemen en wat filmen. Adembenemend zicht !!!

Terug op de parking kunnen we onder een stalletje koffie drinken en maken kennis met de andere kletsnatte vulkaan kijkers. Tijdens de afdaling met de auto stopt de regen. Ontbijten en op weg naar Ende waar de toer ten einde is.

In het hotel (netjes maar koud en onpersoonlijk) bij een drankje nemen we met een krop in de keel afscheid van ons Juuleke. Een fantastische chauffeur, fijne kerel die ons heel wat bij bracht over de plaatselijke cultuur en gebruiken. Het ga je goed Julius.

Na de middag een dag of twee op de site bijwerken wegens geen aansluiting in Riung en Moni.

Niet te vergeten ook wat aan het zwembad te liggen zonnen. Wegens vroeg op morgen (weeral) liggen we vroeg dubbel.

Zondag 10 maart

 

Daar naar verluid de zee nogal ruw kan zijn en de speedboten met enorme schokken de oversteek maken hebben we besloten het vliegtuig te nemen naar de Gili Eilanden, meer bepaald Gili Air. We vliegen met Merpati, een maatschappij die we moeten leren kennen.