Laos & Vietnam 2008

Laos & Vietnam 2008

Vrijdag 1 februari

Na de middag nemen we de bus naar Oostende station waar Carine ons staat op te wachten om ons uit te zwaaien. Fijn dat ze nog eens langskwam.

We zijn ruim op tijd in de luchthaven. Eerst werd een delay van 50' aangekondigd maar uiteindelijk konden we toch op tijd vertrekken. Tijdens het opstijgen van Brussels Airport zei één van de kinderen die achter ons zat "papa, nu zijn we opgesteven hé ?"

In Londen twee en een half uur wachten op aansluiting. We vliegen met een Boeing 747/400. Wij hebben twee seats naast elkaar in de staart waar we ruimte zat hebben. We gaan tevens voor de eerste keer met Qantas en de service kan zeker wedijveren met de aziatische maatschappijen.

Zaterdag 2 februari

De vlucht van Londen naar Bangkok duurde 9:50u. Nog nooit zo vlug naar BKK gevlogen. Het vliegtuig haalde bij momenten 1185 km/u. De aankomst, formaliteiten en transfert in en van Suvarnabhumi verlopen vlekkeloos. De nieuwe luchthaven is indrukwekkend groot, maar tevens mooi en gezellig. Kan Heatrow in Londen een punt aan zuigen!!

Een vriendelijke chauffeur brengt ons naar hotel Marriot Courtyard en geeft nog wat tips om de Bayoke skytower te bezoeken. De kamer is dik in orde en de staff zéér vriendelijk (zoals we in Thailand trouwens gewoon zijn).We zitten eigenlijk in een TE chieke doeninge maar dat gaan we ons nu eens niet aantrekken. Na een verfrissende douche iets gaan eten en een relaxerende massage om alle reisstress weg te wrijven.

 

Zondag 3 februari

Na een frisse douche en een super de luxe ontbijt nemen we een taxi naar Wongwian Wai railway station om er te sporen naar Mahachai. Het is inderdaad zoals beschreven een spoorweg met enkel spoor. Gezien het weinige verkeer moeten we slechts één keer uitwijken voor een tegenligger. Van mensen die echter hun hele hebben en houden moeten verzetten om de trein door te laten hebben we helaas niets gezien. De trein rijdt wel zó dicht tegen de woningen dat je bijna in hun living (nou ja !!) zit. We zaten als enige blanken op de trein en in het vissersdorp Mahachai waren wij de enige toeristen. Gezien het schitterende weer was het een sublieme dag. We bezochten het haventje en konden lunchen in een mooi park te midden van de Thai. Veel locals gebruiken op zondag de parken om er te lunchen en te ontspannen.

Terug in de city stoppen we in Chit Lom en sturen met DHL de meegebrachte kledij naar Vietnam. Kost veel geld maar maakt de bagage 10 kilo lichter. We gaan effe binnen bij ZEN, een reusachtig shoppingcenter en we begrijpen direct dat het een dagtrip vraagt om alles te zien.

's Avonds gaan we dineren in de Bayloke skytower. We betalen 850 badders (Thai Bath = 1 belg.frank) incluis een volledige buffet maaltijd. Het is het hoogste punt van Bangkok (309m.)

Op de toren hebben we een fantastisch zicht op de stad. Het balkon waarop we staan draait rond de toren zodat je constant een ander zicht op de stad krijgt. Gezien onze Bangkok-ervaring kunnen we heel wat herkenningspunten zien. Facinerend hoe je skytrain door de stad ziet kronkelen als een slang.

Maandag 4 februari

Na een goede nachtrust en een stevig ontbijt gaan we shoppen want... het regent ! We gaan eerst met de BTS naar Nana om laarzen te kopen. De zaak waar ik vorige keer kocht blijkt veel duurder te zijn en bovendien minder keuze. Bij de derde zaak die we aandeden, Tony's boothery vind ik mijn goeste en heb voor 325€ een paar boots in buffelleer en een paar in crocoleer, op maat gemaakt. Aan Siam in het Zen shopping center veel zaken gezien om te onthouden voor het weekend dat we terug keren. We willen gaan eten in de tent waar we eergisteren aten maar vinden het niet meer terug. Dan maar stalletjes-food op Chit Lom. Lekker en ... goedkoop  !

In een internetcafe kunnen we het thuisfront laten weten goed aangekomen te zijn. Om 19:00u gaan we de bagage ophalen in het hotel. De trein naar Nongkai vertrekt om 20:45u en hebben dus alle tijd. Om 19:30 is de bestelde taxi er nog niet. De bellboy komt zeggen dat geen enkele taxi naar Hualomphong wil rijden vanwege een trafic-jam. Met een tuksje van het hotel worden we naar het dichtste BTS station gebracht. Aan lumpini overstappen op de metro. Een overijverige controleur van de metro wil persé onze rugzakken doorzoeken waardoor we zo stilaan in tijdsnood raken. Scheelde niet veel of der was ambras met die klojo. Gelukkig was het niet ver meer en vertrekken de treinen toch op Aziatisch uur. Naar Thaise normen een nette trein. Na een dagje vitrinne lekken val ik makkelijk in slaap. Kaats nie zo rap.

Dinsdag 5 februari

Iets na negen zijn we in Nongkai en een tucker brengt ons voor 60 badders met een piepend vehikel naar de grens. De brug naar de grens kost nog eens 15 badders. Aan de immigratie verloopt alles vlot en voor 300 badders kunnen we in een busje mee naar de 25 km. verder gelegen hoofdstad Vientiane. Na wat speurwerk vinden we het Lakeo Belle Vue Hotel. Blijkt geen villa te zijn en nog minder Belle. Het kamertje is maar krap en muffig. Een tukker brengt ons voor 20.000 kiekens (15.000 kip = 1€) naar de mekong. Het is hier tof en er zijn properder hotels tegen een mindere prijs. Het eerste middagmaal is schitterend. In de namiddag boeken we voor 100€ een trip naar het Nam Ghum meer voor morgen en de bus naar Vang Vieng, overmorgen.

Het is ontzettend heet en laten ons dienen op een terrasje met fruitshakes en beer Lao. Best een lekker biertje hoor. Daar de mekong op deze tijd van het jaar maar een klein kanaaltje is ligt de rest van de 600 meter brede rivier droog en lijkt wel een reuze strand. We kunnen terug lopen tot op enkele tientallen meters van Thailand. We blijven tot valavond op Mekong-beach en bewonderen er een prachtige zonsondergang. We gaan terug naar het restaurantje van deze middag en na een opnieuw heerlijk maal gaan we terug naar het hotel. Verrassing ! Onze spullen liggen in een andere vleugel waar we wel een nette kamer hebben die zijn 20$ waard is. We moeten niet gewiegd worden.

Woensdag 6 februari

Na een eerder karig ontbijt komt de gids ons oppikken voor de tocht naar Nam Ghum Lake. De gids heeft zijn madammeke mee en blijken nog maar 1 maand getrouwd te zijn. De omgeving tijdens de heenrit is maar pover maar wordt door de gids volgepraat over het leven en de politiek in Laos. We stoppen aan een zoutmijn. Blijkt een zoutwaterbron te zijn. Het water wordt gekookt in grote bakken en gestookt met afval van een naburige houtzagerij. Na 4 uren te hebben gekookt is veel water verdampt en drijven en zoutkorsten op het water. Na de opslag en het drogen zien we het zout wegen in grote manden. Iedere korf weegt zo'n 80 kg. en twee madammekes brengen het korfje weg terwijl twee mannen het gewicht zitten te noteren !! Ook in de verpakkingsafdeling zijn het allemaal meisjes die er werken. De kinderen brengen de lege zoutkorven terug naar de kookbakken.

Het Nam Ghum meer is prachtig maar van de boottocht hadden we ons toch iets meer voorgesteld. De onderwater houtontginning krijgen we niet te zien wegens te gevaarlijk. In het midden van het meer, op een groot eiland blijkt ook een gevangenis te zijn gebouwd. Onder andere daarom is de bewegingsvrijheid op het meer beperkt.

We eten een heerlijk maal van vis en soep in een resto aan het meer. Op de terugweg bezoeken we in een dorp een huiselijke whisky stokerij. Het spul is echter zodanig straf dat het nauwelijks drinkbaar is. Uiteraard wordt er ook gestopt aan een tempel !

Al bij al is de trip een ontgoocheling zeker als je de prijs in aanmerking neemt. De gids zet ons af aan de Mekong waar we eerst een terrasje doen. We geen nogmaals eten in het ondertussen vertrouwde Ban Lao restaurant. Weeral lekker maar mijne Tom Yum was hot zulle !! We nemen afscheid van de symphatieke bazin en wat verder in de straat wil Kaats nog een pannenkoek bij een straatbakker. Wegens de op hem gerichte camera heeft ie nogal show en cinema verkocht !!

Een tukker brengt ons naar de Belle Villa voor de laatste nacht in Vientiane.

Donderdag 7 februari

We hebben beiden de horloge rond geslapen en na het ontbijt worden we door een tukker opgehaald om naar de bus te gaan. We vertrekken met een delay van 45' wat dus min of meer normaal is. Even buiten Vientiane stopt de bus en een tukker brengt twee langslapers onverhoopt nog aan boord. Tijdens de eerste stop zorgen een ongeregeld zootje Americanos voor nog een grotere delay. Zelfs bij de tweede stop kunnen die pummels niet op tijd wezen.

Ondertussen slingert de bus zich zig zag door de bergen en komen we aan in het schilderachtige Vang Vien. Een tukker deelt kaartjes uit van het plaatsje waar we precies willen zijn. Voor 20$ per nacht krijgen we een bungalow langs de Nam Ou en bevinden ons net als in een natuurfilm.

Tijden de verkenning van het dorp kan Kaats niet weerstaan aan de bananenpannenkoeken terwijl zij in feite wou vermageren !! Ondanks een BBQ die in de fik vliegt zien we er toch de kippen en ribben op belanden. Moet kunnen in Laos !

Terug bij de bungalow nemen we plaats op het terras en met een heerlijke maaltijd en een Beer Lao genieten we na van een vermoeiende busreis. We vragen om een brommer te huren en morgenvroeg zal het vehikkel klaarstaan.

Vrijdag 8 februari

Voor Kaats een minder goede nacht wegens burenlawaai. Naar traditie heb ik niets gehoord !!

We brengen voor de eerste keer de was weg, zijnde 4 kg tegen 16.000 kiekens. We bestellen ook de bus om morgen naar Luangprabang te gaan. De brommer staat aan de ingang van het park en na er voor 31.000 kiekens nafte te hebben in gedaan kunnen we vertrekken.

De weg blijkt een allegaartje van stof, modder en zwerfkeien. We beleven een schitterende dag.

Locals die vrolijk zwaaien, een partijtje voetbal met de jeugd, uitdelen van bonbon's napoleon en lachen met de zure smoelen die de kids trokken.

We stoppen aan brug waar we een eethuisje vinden. Een bord lekkere pasta gaat er zo in. Kaats drinkt weeral Beer Lao ? Ik ook maar dat is niet uitzonderlijk !

Meer verrassend is dat de locale jeugd piemelnaakt geniet van het riviertje. Als ze ons de kodak en camera zien bovenhalen wanen ze zich allen filmsterren. Niet te beschrijven welke taferelen we hebben gezien. Ondertussen is de brommer even gekapseist en is er wat schade aan het voorcompartiment. Niet lullen maar verder rijden.

Bij valavond zijn we terug. We doden de tijd met lekker eten en Beer Lao drinken, rondslenteren, de was ophalen en vooral heel lui zijn.

Zaterdag 9 februari

Lekker uitslapen want we worden pas om 9:30u naar het busstation gebracht om er de bus van 10:00u te  halen die traditioneel om 10:30u vertrekt wegens overvol en enkelen met no ticket. Zou hier makkelijk zelfstandig kunen beginnen vanwege de zwartrijders !! hahahahaha !!

We rijden door het prachtige Anman gebergte die in de voormiddag bewolkt is maar na de middag nog zo veel mooier wordt door de zonneschijn. Helaas zitten we op de traagste bus van Laos. Zelfs een brommer rijdt ons voorbij.

Bij valavond komen we in Luangprabang aan en een tukker brengt ons voor 10.000 kiekens naar het centrum. Via via komen we in de guesthouse Chitlada (whats in a name ??) waar we voor 10$ een schitterende kamer bekomen. De zoon des huizes verkoopt ons een uitstap naar de Kuangsi watervallen en tickets naar Nong Kiaw voor 30$. Uitpakken en het stadje verkennen wat een voltreffer blijkt te zijn. Ook de Laotiaanse BBQ is superlekker alsook de heerlijke massage erna.

Zondag 10 februari

Daar ik de vroege bedelronde van de monnikken wil meemaken moet ik uiteraard vroeg uit bed (5:30u). Het is toch wel speciaal dat de monks iedere morgen in het stikkedonker om eten gaan bedelen, en de inwoners ook iedere morgen present zijn om het eten uit te delen. Uiteraard gaat het niet alleen om voedsel maar ook om geld (of wa hadde gedacht ?) Kaats vond het alle mensen te vroeg en bleef in bed.

Daarna trek ik naar Phousi Hill waar de monnikken hun verblijf hebben. Ik had graag de zonsopgang gefilmd maar wegens geen zon ging dit niet door. Terug naar de guesthouse en met Kaats samen ontbijten. We slenteren nog effe door het dorp en tegen 11:00u maken we ons op om naar de Kuangsi watervallen te gaan. Rond de middag komen we aan en de chauffeur zal ons tegen 17:00u weer op pikken. Gelukkig kunnen we zo lang blijven want het natuurpark en de watervallen zijn er schitterend. Er is ook een kweek programma met beren en tijgers.

Een wandeling naar de top van de watervallen is niet van de poes wegens de hitte. Daarna wat relaxen, effe zwemmen (het water is ijs en ijskoud) en de jonge gasten in het oog houden die de gebruikelijke apestreken uithalen. Aan de uitgang van het park nog wat luieren in de zon en een biertje slurpen. Gewoon GENIETEN !!!

Terug in het stadje gaan we opnieuw Phousi Hill op om de zonsondergang te zien. We moeten daarvoor een paar Nippen en stevige duw geven. We krijgen nog een heerlijke maaltijd zodat onze dag helemaal TOP is.

Maandag 11 februari

Busje pikt ons op om naar Nong Kiauw te gaan. Het dorp zelf is het vernoemen niet waard maar de natuur is schitterend. We zitten nu volledig in de outback want er zijn vanaf hier geen wegen meer. Alles moet gebeuren over het water. Daar het dorp niets te bieden heeft stappen we in de boot die naar het verder noordwaarts gelegen Muang Ngoi vaart. Daar willen we dan verder naar de grens met Vietnam. We krijgen hier ook de eerste berichten als zou het koud zijn en sneeuwen in de streek van Sapa. Het zou zeker niet ideaal zijn om daar heen te gaan.

Met een 20 tal medereizigers varen we af. Blijkt nogal mee te vallen maar moeten toch eens uitstappen en een eiland te voet dwarsen omdat de boot te zwaar geladen is. We varen wel door een schitterend landschap. Wilde buffels liggen op de eilanden te genieten van de zon. Tegen valavond bereiken we Muang Ngoi. Het is een koud kunstje om een overnachting te vinden. Voor 30.000 kiekens hebben we een hut waar we zelfs electriciteit hebben (van 18:00 tot 19:30). Het sanitair is middeleeuws. Kaats is niet gelukkig met de gekozen bestemming en het verblijf. Zij ziet het niet zitten om zo naar Vietnam te reizen. We gaan een biertje drinken op een terras vlakbij de steiger. We besluiten te wachten tot morgen om tickets te kopen.

We zorgen er voor terug te zijn aan de hut tegen 18:00u om de batterijen van kodak en camera op te laden. Er is zelfs zo waar een restaurant in het dorp. Ik krijg mijn schotel om 19:00u en Kaats de hare een half uur later maar het is wel lekker. Wegens niets te doen gaan we slapen met de kiekens.

Dinsdag 12 februari

Kaats blijkt de hele nacht niet te hebben geslapen in onze luxehut. Zo te horen regent het pijpestelen, maar eens buiten zien we dat het een spel van takken en bladeren is. De zon is weg het waait en het is koud. De vooruitzichten zijn niet goed en we besluiten terug te keren naar Luangprabang en met het vliegtuig naar Hanoi te gaan. De locals zitten verkleumd rond hun houtvuurtjes. Aan de aanlegplaats zien we een varken (een echt hé) verhandelen. Wegen (140 kg), betalen en aan een bamboestok op een boot sjorren. Onze boot gaat in anderhalf uur terug naar Nong Kiauw. Met een (open) bus terug naar Luangprabang, de helft goedkoper maar dubbel zo koud. We zitten met zo'n 20 mensen opeengestouwd in de bak. We komen totaal verkleumd toe maar in het guesthouse hebben ze nog een kamer vrij met badkamer.

Na de middag gaan we een vlucht boeken naar Hanoi. We kunnen eerst donderdag vertrekken. De tickets (329$) zijn nogal prijzig maar we hebben geen andere keuze. Voor morgen bestellen we een tocht naar een olifantenkamp en we zouden zelfs mee in bad kunnen ?

We eten 's avonds heel lekker en met een paar beerlao's en een deugddoende massage is Kaats klaar om een nacht slaap in te halen.

Woensdag 13 februari

We slapen als roze. Enkel Kwebbel moet zonodig om 2:00u 's nachts een sms sturen. We blijven lekker liggen tot 9:00u. Met een dikke jas aan zitten we langs de Mekong een lao ontbijt te nuttigen (kippensoep en sticky rice). We dwalen door de steegjes en zien lokale markten. Na de middag vertrekken we naar het olifanten kamp. De weg is hobbelig maar gelukkig kort. Het blijkt om een klein kamp te gaan waar 7 olifanten zijn. De rit op de rug van zo'n lobbes door de jungle valt reuze mee. Terug in het kamp krijgen twee Engelsen en ik een mahoutpakske aangemeten en trekken met de olifanten naar de rivier. Kaats gaat mee als cameravrouw en levert uitstekend werk. Gelukkig is het water warmer dan de omgeving. Het is een fantastische ervaring. Het olifantje die ik moe wassen is de leader. Een groot bakbeest en zo koppig als... Na opnieuw een droog pak te hebben aangetrokken gaan we terug naar L.P.

We gaan naar de landtong waar Nam Ou en Mekong samenvloeien. L.P. is niet voor niets een stuk world herritage van de unesco. Samen met Ankor Wat en Halong Bay zijn dit de delen werelderfgoed in Zuid Oost Azië. Nog effe internetten en gaan eten in de zaken die we tijdens onze stadsverkenning ontdekten.

Donderdag 14 februari

Daar we pas na de middag vliegen nemen we alle tijd om te ontbijten. Met een yuksje naar de luchthaven. We moeten naar Gate 1. Niet moeilijk want er is maar 1 gate. Ook de controle is een fluitje van een cent. Het vliegtuig vertrekt 20 minuten te vroeg (wat krijgen we nou ...?) en net voor 16:00u landen we in Hanoi. Ook hier in no time door de immigration. Een oplichter probeert ons een taxiritje aan te smeren maar de wakkere politie zit rap achter zijn vodden. Wij een andere taxi in. Prijs: 180:000 dong (effe slikke). Gelukkig passen er 25.000 dongs in 1 €. Eerst probeert de chauffeur ons een hotel aan te smeren en daarna kan hij niet terug geven van 200.000 dongs ... Bij Kim travel boeken we aan 65$ een driedaagse naar de Halong Bay. Het hotel die we contacteerden blijkt op wandelafstand van Kim travel te liggen. Later blijkt Hanoi niet zo reusachtig groot en kunnen we de meeste verplaatsingen te voet doen.

De eerste indruk van Hanoi is zeker nier positief. De mensen zijn er nors, het is zeker geen mooie stad en het verkeer is moordend. Indien je voorheen in Saigon was dan lijkt dit de omgekeerde wereld op uitzondering van het verkeer.

We zien boven een garage een badhuis liggen. Wij naar binnen om een sauna massage te nemen. Mag gerust zeggen dat dit het beste was wat we ooit meemaakten in Z.O.Azië.

Kruidenbaden, sauna, whirpool, stoombaden en tot besluit een uurtje keiharde massage. Zeker de massage met heet gestoomde doeken is subliem. Als je dan voor 120.000 dong ofte geen 5€ bent bediend dan weet je wel zeker ?

Het eten daarna bestaat uit koude springrolls en vallen niet in Kaats haar smaak. De geroosterde eend daarentegen is heerlijk. Op de hoek van de straat aan het hotel blijkt een café waar ze bier van het vat hebben. Ge zou geen Belg zijn als dat moet geproefd worden. Lekker fris pintje en de prijs man ..... 0,10 eurocent. De tapmadam moest van sajet geven. Pas tegen middernacht gaan we slapen enne o ja... het is berekoud.

Vrijdag 15 februari

Na een eerder schraal ontbijt trekken we de stad in. Misschien door de mist, maar de stad oogt al even schraal als het ontbijt en de inwoners zijn er precies tegen hun goesting. Aan de infodesk van het hotel vragen we inlichtingen voor een trip naar Sapa. Blijkt dat de temperaturen onder nul liggen, het sneeuwt en de zichtbaarheid 0 is. 't Zal voor een andere keer zijn denk ik. De Babe meren liggen iets gunstiger maar wegens de koude is daar geen kat en ook geen hotels open. Al deze negatieve berichten doen ons besluiten om zuidwaarts te trekken naar Dalat. We boeken de eerste beschikbare vlucht op 21 februari. Na de Halong Bay zitten we dus nog twee dagen vast in Hanoi. Onze planning valt volledig in duigen MAAR WE WILLEN DE ZON ZIEN !!!

Via het Hoa Kiem meer en een shoppingcenter gaan we richting Ho Chi Minh monument. kaats tracteert me op een croco portefeuille. We passeren ook het museum van de oorlog maar het is lunchpauze. Ook het HCM mausoleum is gesloten tot 14:00u. Misschien mag je erin na de middag met twee leden van de militaire wacht. Je mag er ook niet filmen of foto's nemen dus zijn we rap riebedebie. We wandelen rond het West-Lake en gaan terug naar het museum van de oorlog. Het bezoek is zeker de moeite waard. We lopen kris-kras door de straten maar het verkeer is moordend voor de zenuwen. Via het Hoa Kiem meer gaan we naar het waterpoppentheater. Schoon en live gezongen (nou ja...) maar veel langer had het niet mogen duren. In de oude stad zijn er massa's winkels maar de verkopers peerde lastig. Niet zo ver van het hotel vinden we restaurant Little Hanoi. De naam doet sterk denken aan Little Saigon in HCM City waar het eten berelekker was. Het blijkt inderdaad een voltreffer. Het zit wel vol toeristen die allemaal een Lonely Planet onder de oksel hebben steken. Na het eten de rugzakken pakken en onder de wol (want het is nog steeds koud).

Zaterdag 16 februari

Om 08:00u worden we opgehaald voor de trip naar de Halong Bay. Het is mistig en zeer koud. We zitten opeengepakt in een minivan en na 1 tussenstop komen we rond de middag aan in Haiphong. De boot is ok en het eten die ze direct serveren ook. Een uurtje na afvaart komen we op een eiland in de paradijsgrotten (whats in a name ?). Ondertussen leren we aan boord een Chinees koppel kennen, Yi en Jerry. Het zijn aangename mensen die blijkbaar veelreizigers te zijn. Bij het aanmeren in Cat Ba krijgen we de mededeling dat we in een hotel slapen en niet aan boord wegens te KOUD !! De kamer heeft een geurtje en de matras blijkt een stuk mousse. Na wat aandringen krijgen we 2 extra dekens wegens berekoud. Ook het eten is niet veel soeps. Rijst met kool, tofu en 16 gram inktvis. We maken nog een wandelingetje en nu begint het ook te regenen. We lopen een bar binnen die blijkt uitgebaat door een Nieuw Zeelander. We verdrinken onze teleurstelling en spelen 4 op een rij ?

Zondag 17 februari

 

Vroeg uit de veren en het ontbijt weeral geen vetten. Een glas koffie, twee koude minipannenkoeken, zo taai als een Ho Chi Minh sandaal en een halve banaan. Thats oll folks.

Een uur later worden we opgepikt met een mini wrakske om een trekking van twee uren te doen.

Wij hadden een gewoon wandelingske op het eiland verwacht, maar al gauw blijkt het een stevige klauterpartij te zijn. De gids legt er een strak tempo op en al gauw hebben we onze adem getrapt. Gezien de regen is het pad zéér glibberig en krijgt Kaats schrik om te vallen. Zij en de gids snijden een stuk af van de route terwijl ik met de twee anderen naar de top klim. Spijts de ongemakken hebben we een prachtig zicht maar mijn twee metgezellen haken ook af en we besluiten om met z'n allen het pad van de gids te volgen. Terug beneden zien we vrouwen de was doen in de rivier.In een plaatselijk cafe een pilsje nippen en wat op adem komen.

Het middagmaal lijkt nog maar eens uit rijst, kool en tofu te bestaan. In de namiddag maken we een wandeling langs de stranden van Cat Ba. Blijken daar een stel kasten van hotels te staan maar wegens het weer is er geen kat te zien. We ontmoeten onderweg Yi en Jerry en gaan samen een koffie drinken. Daar zij ook kool en tofu beu zijn gaan we deze avond een restaurantje meepikken. Op weg naar het hotel laten we ons door een gewiekst verkoopstertje wat parel halsnoeren, armbanden en dito ringen aansmeren.

Met de Chineeskes belanden we in een koud kot (maar het is overal ijskoud). Het eten (geit) is lekker maar de bediening weet blijkbaar ook van de koude en is dus ook ijzig.

Op weg naar het hotel lopen we nog langs in een bar, uitgebaat door een Nieuw Zeelander. Gezellig en er blijkt een piepklein verwarmertje te staan die ons wat ontdooit tot de electriciteit uitvalt. We zoeken dan maar onze weg naar het hotel waar we onder een stapel dekens kruipen.

Maandag 18 februari

 

Zoals gewoonlijk vroeg uit de veren, maar ditmaal ergens anders gaan ontbijten. Ik een kom noedelsoep en Kaats een soort pistolet met Vache Quirit kaas en een kom niet te zuipen koffie.

Met z'n allen weer het busje in en naar de haven. Een dik half uur wachten want de boot is er niet. Ondertussen zien we hilarische taferelen tussen de in wirwar aanleggende boten en de op en afstappende passagiers. Toch komt iedereen heelhuids waar hij moet wezen, dus ook wij. We klitten binnen bij elkaar want het is nog steeds koud en het regent.In de haven van Haiphong moeten we een uur wachten op de bus. De terugrit is een trieste zaak want het blijft pijpestelen regenen. Ondertussen heb ik in de "Trotter" een restaurant ontdekt die de moeite waard blijkt. We gaan erheen met Yi en Jerry. Het blijkt inderdaad een voltreffer. Er heerst sfeer, de stoelen zijn gemaakt van de bak van een cyclo (restaurant noemt trouwens de Cyclo) en het eten is overheerlijk en fraai gepresenteerd. De uitbaters zijn Fransen die hun keuken met de Indo-Chinese mixen. HEERLIJK !!! Naar Vietnamese normen is het prijzig, maar 8€ per persoon is voor ons geen dooddoener. Tijdens de pouse café nodigen Yi en Jerry ons uit om in 2010 naar Shanghai te komen nav de wereldtentoonstelling. We zullen erover nadenken.

We wandelen terug naar het hotel want onze gezellen kruipen onder de wol. Morgen vertrekken ze naar Laos voor één dag ? Begrijpe wie kan.

Via internet laat Ly weten de kleren en medicijnen te hebben ontvangen.

Dinsdag 19 februari

 

Door de steeds ijzige wind is het berekoud. Via een laundry trekken we de stad in en gaan de Hoa Lo gevangenis bezoeken. Een sinistere gevangenis die echter voor het grootste deel plaats heeft moeten ruimen om er de Hanoi Towers op te bouwen (congrescentrum en appartementen). De Hoa Lo gevangenis is gebouwd door de Fransen in 1886. Hoa Lo betekent Hellegat of De Kachel. Later in de Vietnam oorlog met de Amerikanen kreeg het de bijnaam de Hanoi Hilton. Zeker de moeite van een bezoek waard.

We gaan in een moderne zaak een kom hete soep verorberen. De zaak is zelfs zo modern dat er verwarming is en we voor het eerst in dagen eens de jassen kunnen uittrekken.

Na de middag naar de markt maar buiten de gebruikelijke snuisterijen niet veel soeps.

Deze avond genieten we in een badhuis van diverse baden, een heerlijke massage en het lekkere eten in "Little Hanoi" doen het rotweer van de laatste week een beetje vergeten.

Terug in het hotel zien we in de mailbox dat we terecht kunnen in "hotel dreams" in Dalat (waar we een paar jaar terug reeds verbleven). We besluiten dus om een vlucht naar Dalat te boeken om te ontsnappen aan de koude en regen. In de hotelkamer hebben de kuismadammen den airco op 30° gezet, JOEPIE !! Door de flinke wandeling, de wellness en de warmte vallen we als een blok in slaap.

Woensdag 20 februari

 

Gelukkig is het vandaag minder koud en kan ik in hemdsmouwen rondlopen. Het is vandaag de achtste dag zonder zon. We verlangen sterk naar een beetje beter weer want ons humeur begint eronder te lijden. Op internet zien we de temperaturen in het zuiden 33° en Midden Vietnam 27°. Hopelijk klopt het deze keer.

We lopen naar een ander stadsdeel van Hanoi maar daar is geen fluit te zien. Het is en blijft een saaie stad. Kaats is de stad en het verkeer grondig beu.

Moegetsjaffeld gaan we 's middags een broodje eten. Na de middag richting Hao Kiem meer, en wat zien we: DE ZON !!! Het was maar voor een kwartiertje maar we installerden ons direct op een bankje om er van te genieten (in zoverre dit kan met het oorverdovende verkeers lawaai). We vullen de tijd met wat vitrine lekken en nog enkele souvenirs in te slaan.

De avond bestaat uit "Little Hanoi" waar de klanten bijna allemaal een lonely planet onder de oksels hebben zitten en waar het verduiveld lekker is.

 


Donderdag 21 februari

 

Terwijl we wachten op de taxi naar de luchthaven nog eens de mails checken. Ly is ongeduldig en wil weten wanneer we in Hoi An aankomen. De zon schijnt in volle glorie. Waarschijnlijk om ons duvelen want we vertrekken. Op de luchthaven gaat alles vlot en de vlucht vertrekt stipt om 13:40u. We hebben een goede vlucht, maar tijdens de landing zien we .... WOLKEN !!

In de taxi naar Dalat begint het zowaar te regenen. Je zou voor minder een aap in z'n kloten bijten !!! In hotel "Dreams" krijgen we dezelfde kamer als drie jaar terug met Ron. ook de prijs van 20$ incluis ontbijt is dezelfde gebleven.

We gaan direct op verkenning in de stad maar hebben helaas de regenjassen nodig. We denken er aan om de bus naar Na Thrang te nemen en vandaar met de trein naar Danang te gaan.mevrouw Dung van het hotel wil alles voor ons regelen.

We gaan te voet naar Crazy House. Onderweg zien we enkele bromfietsers op hun bakkes vallen wegens het gladde beregende wegdek. Crazy House is een pareltje architectuur en een bezoek waard. Er zijn enkele kamers bezet zodat we ze niet allemaal kunnen bezoeken. Iedere kamer heeft een appart thema.

Richting hotel trakteren we ons nog op een Shinga biertje en komen we terecht bij TM Brothers, het reisagentschap waarmee we vroeger een leuke dag beleefden in Na Thrang. Zij bieden een tocht aan door het Vietnameese middengebergte (Ho Chi Minh route) naar Hoi An. Na wat palaveren bekomen we de vierdaagse trip voor 200$. Inbegrepen zijn jeep, benzine, chauffeur, gids, overnachtingen en ontbijten. We moeten eens overleggen want Kaats vreest weer in die hutten toestanden terecht te komen. Er wordt echter verzekerd dat we steeds in een hotel kunnen overnachten wat Kaats over de streep trekt. Mevrouw Dung is ook akkoord dat we een dag eerder vertrekken.

Vrijdag 22 februari

 

Na een heerlijk en rijkelijk ontbijt worden we stipt om 8:30u afgehaald door de gids en driver. Na een korte begroeting vertrekken we onmiddelijk op de trail. De eerste stop is aan een waterval in een prachtig natuurgebied. ook de in de buurt liggende tempel en een grote witte Boeddha zijn prachtig. In de omgeving zie ik een fruitkraam waar passievruchten liggen ter grote van een appel en zeer lekker zijn. We rijden als het ware door een natuurdocumentaire. De wegens voelen een beetje Cambodiaans aan. Grasgroene rijstvelden, peper, koffie, tapioca en rubber plantages wisselen elkaar af.

We lunchen op een plaats waar we zelf geen resto zouden vermoed hebben? Geen menu, maar op een wenk van de gids wordt de tafel volgezet met geroosterd varkensvlees, ribbetjes, kip, vis, groenten, omelet en rijst. Doorspoelen met een fris biertje. Prijs voor ons vieren 175.000 dong ofte 7€. Na de middag stoppen we in een dorp waar we de plaatselijke smid met vrouw en zonen in de weer zien tijdens het maken van messen en zeisen. Het aambeeld is gemaakt van een oude vliegtuigbom ? Wat verder speel ik een partijtje biljart tegen een Viet die ik nipt verlies. Toch plezant en een goede biljarttafel.

Iet verderop komen we bij een steenbakkerij. We zien de verwerking van klei tot steen. Zoals alles is het primitief maar zéér efficient.

Tegen de avond bereiken we het dorpje Junc aan het Daklak meer. Geen restaurant noch hotel te bespeuren hier.Het zien van de longhouse en wat aandringen van de gids trekken Kaats over de streep om daar te logeren. Het blijkt geen slechte keuze te zijn geweest.

We wandelen wat door het dorp en rond het meer. We maken kennis met twee Nederlandse dames die wat verderop ook in een longhouse verblijven. Zij zijn duorijder bij een motorrijder. Niettegenstaande de regen blijkt het hen reuze te bevallen.

Langs de rijsvelden klinkt een kakafonie van kikkergekwaak. Gelukkig ligt ons logement daar een heel eind vandaan.

De gids komt ons mededelen dat hij een gastgezin heeft gevonden voor deze avond waar we mee aan tafel kunnen schuiven. Nog maar eens wordt de tafel volgezet met spijs en drank. Ondertussen komt een hond met haar vier pups de show stelen.Ook de Nederlandse dames en hun bikers komen er na het eten bijzitten. Onze chauffeur haalt een fles zelfgestookte rum tevoorschijn en het wordt een gezellige avond. Later kruipen we onder ons muggengaas en slapen één verdiep hoger dan de varkens.

 

Zaterdag 23 februari

 

Gewekt worden door een wekker is normaal. Door een kraaiende haan of blaffende hond ook nog maar door het gekrijs van varkens is nieuw. Pa en ma zwijn gaven sjette. De toiletfaciliteiten zijn primitief maar voldoen. We hebben ten andere een heerlijke nachtrust gehad. Zou de rhum daar voor iets tussen zitten ?

Het onbijt gebeurd bij de dorpsoverste, waar we tevens onze paspoorten moeten laten inzien. Om 8:30 staat een olifantenrit op het programma, maar wegens de regen en de prijs (30€) zie ik daar van af. Terwijl we vertrekken naar Buon Me Thuot giet het water. Iets voor de noen gaan we een museum bezoeken en daarna naar het hotel wat een meevaller blijkt te zijn. We gaan op de markt een broodje eten.

Na de middag gaan we na een korte rit enkele watervallen bezichtigen. Gewoonweg prachtig !!! Het fototoestel en de camera moeten overuren kloppen. Gelukkig is het nu droog.

We gaan in de stad een apero nemen en een Viets meisje komt bij ons zitten en vertelt honderduit. Naast het hotel is een Nem-tent die we uit proberen. In no time krijgen we een cursus Nem rollen. De aanwezigen kijken geamuseerd toe hoe een stelletje bleekscheten onhandig worstelen met de Nems. Het is geen hoogvlieger maar voor 1$ drank incluis is de maag gevuld.

 

Zondag 24 februari

 

In het hotel hebben we geen ontbijt en gaan dus terug naar de merkt om een broodje en wat fruitsap. Ook hier betalen we meer dan de locals. We hebben een vlotte rit op goede wegen. De natuur is niet meer zo spectaculair maar er is de ZON en dat maakt heel veel goed. Effe pauzeren op een plaats waar we inde tuin de hangmatten uitproberen. Tegen de middag zijn we in Pleiku. De inwoners bekijken ons argwanend. De gids geeft de raad om hier niet te filmen wegens de nog steed onstabiele situatie in de regio met de minderheidsgroepen.

Het middagmaal is rijst met kip en zoals meestal heel lekker. Een oud vrouwtje komt langs met dessert. Een of ander zoet spul met kokos in een bananenblad gevouwen. Ook lekker.

Via een meer rijden we verder naar Kuntum. We zien er de Viets genieten van hun vrije daglangs het meer. Ook het hotel in Kuntum is ok en er zelfs een prachtige tuin waar we het ontbijt kunnen nemen. We gaan op weg naar enkele etnische dorpen. De mensen bekijken ons als zijn we van een andere planeet. Het is meteen duidelijk dat toeristen hier geen dagelijkse kost zijn. Enkel de kinderen begroeten ons met duizend keer Hellow en zwaaien enthousiast. We beleven een toffe namiddag en daar zal de zon ook wel voor een stuk tussen zitten. We zien mandenvlechters, messenmaker en kinderen die chapeau spelen met als inzet: koffiebonen !

We gaan op een tapiocaveld waar we de boerinnen filmen. Als ik hun de film toon krijgen ze de slappe lach.

Het avondeten is opnieuw tussen de Viets en opnieuw smaakt het heerlijk, zelfs biefstuk deze keer. Met twee grote potten bier betalen we iets meer dan 2€ voor ons beiden.

Naast het hotel laten we ons nog eens masseren maar deze was een maat voor niets. Ze wilden ons zelfs twee keer doen betalen maar deze ging niet door.

Info:

De boeren verkopen tapioca aan 2000 dong per kg. aan bakkerijen die er brood mee bakken.

Groene pepers = 80.000 dong/kilo of 5$. Een struik levert 6 tot 7 kilo op.

De smid verkoopt zijn messen aan 40.000 dong/stuk. Hij kan 20 stuks/dag maken.

 

Maandag 25 februari

 

We zijn vroeg uit de veren en genieten van een heerlijk ontbijt in een zonovergoten tuin. Om 08:00u vertrekken we naar een plaats waar vroeger een gevangenis stond en nu museum is. Indrukwekkend om te zien hoe de gevangenen de eerste versie van de HCM route aanlegden door het oerwoud. Verder een aaneenschakeling van monumenten en oorlogsgraven die de bizarre getuigen zijn van bijna 100 jaar bezetting en oorlog. We rijden opnieuw in een prachtig natuurgebied, hier en daar ontsiert door de dioxine die gebruikt werd in de oorlog door de Amerikanen. Na de middag verlaten we de HCM route en rijden richting Hoi An. De HCM trail blijkt ondertussen volledig te zijn geasfalteerd sinds 2006. Gedaan dus met het modderploeteren.

Na enkele stops komen we rond 17:00u aan in hotel Than Bin Tree. We drinken nog een biertje met de gids en de chauffeur. Ze gaan slapen bij de ouders van de gids die hier 70 km vandaan wonen.De receptioniste blijkt mij nog te kennen van enkele jaren terug en in no time krijg ik de kamerprijs van 25 naar 18$ incl. ontbijt.

Nog een mailtje naar het thuisfront en dan naar 4you om te gaan eten.We zijn nog maar net de brug over en LY komt wenend in onze armen gevlogen. Ook het weerzien met Loan en Ellbelle is hertelijk. Loan brengt me met de brommer naar een ATM want we hebben onze laatste dongers met de gids meegegeven. Onderweg vraagt Loan om de volgende avond mee te gaan naar de school waar zij les geeft. Zij en de kinderen zullen zingen en dansen. We spreken af om 18:00u in 4you. We eten verschillende schotels en kletsen heel wat af met de mokkes. Rond 22:00u slapen gaan want de laatste dagen waren vrij vermoeiend.

 

 

 

 

 

Dinsdag 26 februari

 

We hebben met Ly om 09:00u. afgesproken in het hotel om een kostuum te laten maken. Ik heb haar het adres gegeven die Ron me meegaf maar zij zegt dat het een dure winkel is. We passeren de school en pikken Loan ook op. De prijzen liggen er tussen de 170 en 350$. We daggeren wat rond, drinken thee en trekken dan naar de winkel die Loan ons aanprijst. Daar kost een kostuum van de beste kwaliteit slechts 80$. Geen klein verschil dus ! Kaats besteld ook een broek en ik wat flodderbroeken voor thuis, T shirts en hemden. Voor het hele pakket betalen we slechts 170$. Het is ondertussen opgehouden met regenen en we gaan met Ly haar moeder bezoeken. We fietsen een vijftal kilometers langs rijstvelden en moeten tenslotte een slijkstraatje in om ons doel te bereiken. We worden hartelijk ontvangen door de mama van Ly en haar zusje. We worden uitgenodigd voor de thee en het middagmaal. Door het uitgebreide ontbijt hebben we helaas nog niet veel honger maar we laten niet na van alles te proeven. Mama blijkt een uitstekende kokkin te zijn. De vader van Ly is gaan werken en krijgen we niet te zien. Na een volledige rondleiding in en om het huisje nemen we afscheid en fietsen terug naar Hoi An.

Het is er bewolkt maar warm. Aan de Japanse brug blijken we nu te moeten betalen om over te steken. We vinden dit nogal gortig en nemen een andere weg.

We gaan een drankje nuttigen in de "Tam-Tam" en op de terugweg naar het hotel laat Kaats haar een paar boots maken voor 46€.

We dineren weer in 4you waar de eend heel lekker is. Moet erbij gezegd dat de mama van Loan die daar vroeger kokkin was beter nog kon koken.

tegen de avond gaan we naar de school van Loan waar we haar zangtalent kunnen bewonderen en genieten van het optreden van de kids. Gewoonweg schitterend !!! We amuseren ons rot en gaan daarna met Ly nog iets drinken. Loan brengt haar naar huis en Kaats geeft haar Teva's mee voor haar mama. Ly krijgt de lang meegezeulde pluchen beer.

Helaas is ook hier bij het transformeren van het verhaal een deel verloren gegaan. Sorry.


Kaats & Rudi