Tallship Adventure + Copenhagen 2018

Na reeds heel wat watertjes te hebben door zwommen, ttz, rivieren oversteken, met de walvishaaien gaan zwemmen, gaan snorkelen in enkele wereldzeeën, wat korte overtochtjes en een paar mini cruises ga ik aan het grotere werk beginnen.

Op 1 juli trein ik naar Amsterdam om in te schepen op de bark Artemis. Dit is een houten driemaster gebouwd in 1926 in Noorwegen.

Eerst diende het in de walvisvaart en later als vrachtschip tussen Azië en Zuid Amerika.

Eind vorige eeuw kreeg het schip een serieuze facelift en vaart sindsdien weer in Europese wateren.

Voor meerdaagse reizen is er accommodatie voor 32 passagiers.

In de namiddag zet het schip koers naar Great Yarmouth in Groot Brittanië.

Na een bezoek vaart het de volgende dagen via de Nederlandse en Duitse Waddeneilanden naar de Rock, ttz Helgoland. Dit is een bewoonde rots die zo'n 50 km buiten de Duitse kust ligt.

De volgende etappe gaat naar Denemarken, meer bepaald Esbjerg waar we de ochtend van 7 juli ontschepen.

Ik trein dan verder naar Kopenhagen waar een tweedaagse mini citytrip wacht.

9 Juli vlieg ik terug huiswaarts met hopelijk een tas vol avonturen en herinneringen.

De reis zal niet day to day te volgen zijn wegens geen wifi op zee. In de havens zal ik pogen reisverslagen door te sturen en wie weet ook een paar foto's.

Zondag 1 juli

 

Franksje komt ons thuis ophalen. Ik ga zeilen en Kaats naar Delhaize. Moet kunnen (denk ik).

Ik ben nog maar net in het station van Oostende en krijg al de eerste oplawaai te verwerken. De trein van 8:42 is afgeschaft. Dan maar de trein naar Kortrijk en in Brugge zien welke de mogelijkheden zijn. Blijkt dat op de trein rechtstreeks naar Antwerpen moet gewacht worden. Daardoor is deze naar Amsterdam foetsie. 50' Later een trein die maar tot Breda rijdt wegens werken. Net voor het station stopt de trein voor 10' met als gevolg: de sprinter naar Rotterdam ook foetsie en weer 35' wachten. In Rotterdam nog een 1/2u wachttijd op de IC naar Amsterdam waar ik om 14:45u aankom.

 

DE TREIN IS ALTIJD EEN BEETJE REIZEN

DE TREIN IS ALTIJD EEN BEETJE WACHTEN zou in feite beter klinken.

 

De (gratis) ferry naar het dok waar de Artemis aangemeerd ligt is makkelijk te vinden en tegen 15:30u kan ik aan boord gaan. Oef ! Voor mij hebben ze kajuit 10 gereserveerd samen met Klaus (neenee, niet Santaklaus) en ik mag het bodembed hebben omdat ik den diksten ben. Klaus is een Duitser die tijdens de reis een toffe pee blijkt te zijn. We hebben 15 passagiers, 12 moffen, 1 Ollandse, 1 Zwitserse en 1 Belg.

 

De kapitein belegt een eerste vergadering en meent dat wegens de weersvoorspelling voor de nacht (wind 7 uit NO) het geen pretje zou zijn om de eerste nacht aan boord door te brengen. We kunnen aan boord blijven of de stad in trekken. De Nederlandse meid komt zich voorstellen als Paula daar we de enige Nederlandstaligen zijn. Zij deelt een kajuit met Sandra, het Zwitsers meisje. Samen verkennen we de omgeving waar op een fake beach een party aan de gang is. Te gek die Ollanders. In de buurt is ook veel kunst te bewonderen. Het voormalige radioschip VERONICA ligt hier en is ingericht als bar/dancing. We installeren ons op het dek en nuttigen een teusje. Tegen zeven gaan we terug aan boord voor het diner. Er is meer dan voldoende en nog lekker ook. Daarna krijgen we les, t.t.z. De does and donts aan boord. Beter niet douchen tijdens de vaart (uitglijden) en proberen spaarzaam te zijn met het water. Iedereen is het direct eens om de komende week bier te drinken. Net als op het vliegtuig een show met de zwemvesten. Uitleg over het reddingsvlot en de boeien met daaraan een oranje inktpot (die Ollanders toch é). Bij elk alarm verzamelen op het middendek en NIET over boord springen. Bij storm beter veel bier drinken (of wast weinig ?).

De kapitein stelt voor om niet naar Engeland te varen wegens foute wind. In no time zouden we er zijn maar de terugreis zou 50 uren varen op de motor betekenen. Daar heeft niemand wat aan.

Het is een prachtige zonnige dag geweest en bij het nuttigen van biertje aan dek is het genieten van de zonsondergang. Het is middernacht als ik voor het eerst de kajuit opzoek.

Helgoland

2 juli maandag

 

5:45u We worden wakker door het doffe gebrom van de scheepsmotor. Vlug het dek op om de start van dit avontuur niet te missen. Er gaat een brok door mijn keel. Het lijkt wel een droom.

De trossen worden losgegooid en het schip verlaat de kade. Er worden direct helpende handen gevraagd om de fenders te helpen opbergen en de gangway vast te maken. Na anderhalf uur varen door de haven bereiken we een sas. Dan klinkt de bel voor het ontbijt buffet. Heerlijk verse broodjes, kazen, charcuterie, youhurt, musli, eieren, spek, worstjes, koffie, thee, sap... kortom compleet en lekker.

Na het ontbijt hebben we het sas verlaten en zijn op zee. HEERLIJK. Iedereen wordt gevorderd om de zeilen te helpen hijsen, getouw op te rollen en op de nagels te plaatsen. Het ontbijt was dus niet voor niets stevig. De kapitein belegt een nieuwe vergadering en stelt voor om niet naar Engeland te varen. De weersvoorspelling is dus uitgekomen. Hij stelt voor om de kust af te varen langs de Waddeneilanden. Iedereen kan zich hier in vinden. Nadat de grootzeilen en de razeilen zijn gehesen krijgen we les van de zeilmeester, tweede in bevel op het schip. Een hele uitleg over masten, zeilen, brassen en nog veel meer. Er schijnt een heerlijk zonnetje.Tegen de noen gaat de wind aantrekken van 3-4 naar 5. Het schip hangt nu fel scheef. Ik geniet op het middendek en hoor de verhalen aan van de moffen waarvan velen doorwinterde zeilers blijken te zijn. De oudere dame heeft al een vaart met het Russische schip Seedorf meegemaakt. Samen met haar man hebben ze vele jaren een zeiljacht gehad en tal van reizen ondernomen. Ook Sandra heeft met Tallship Amsterdam de grote oceaan overgestoken in 40 dagen. Herr Franz ( ne specialen zoals later blijkt) heeft met de Atlantis de middenlandse zee afgezeild. Met mijn dagtrip op de MIR, een russische viermaster val ik niet uit de toon, maar deze lieden zijn wel ervaren zeilers en ikke een bleuke.

Tegen de middag komen uit de keuken ons weer heerlijke geuren toegewaaid. Tijd voor een biertje dus. De lunch bestaat uit een smakelijke vissoep met venkel, brokken vis en scampi met stokbrood.

Tijdens de maaltijd worden we aan dek geroepen om de fokkezeilen bij te zetten. Hard labeur. Na het eten valt iedereen als een blok in slaap. Met zon in het zenit worden we door de golven gewiegd als baby's. De wind trekt aan naar 6-7 en het schip hangt nu zo scheef dat het water de spuigaten in loopt aan stuurboordzijde. Tafels en stoelen worden van het middendek verwijdert. Ik ontwaak van een uiltje (zeg maar Oehoe) en merk dat het schip met de bakboordzijde in het water hangt. Het is best koud en een trui is welkom. De wind snijdt als een mes. Tegen 19:00u klinkt de bel want de kok heeft een kip curry met rijst klaargestoomd. Na het diner krijgen we een update van de kapitein.

We zijn gedurende deze dag maar 5 zeemijlen (9 km) gevorderd. We varen terug naar de kust waar we de zeilen strijken (niet met een strijkijzer hoor) en de hele nacht op de motor verder varen. Kwestie van wat zeemijlen goed te maken. Rond het schip zien we hoge golven en overal schuimkopjes. Op dek is niet veel volk meer te bespeuren. Rond 22:00 u worden we getrakteerd op een schitterende zonsondergang. Het is wel koud geworden en boven de trui wordt de jas aangetrokken. Eens in de kajuit verblijf ik in luttele seconden in dromenland. ZALIG.

The Crew

Lucas Kapitein Boris Zeilmeester Tom Matroos

Chantal matroos Ruben Kok

Sabrina Scheepsengel Ella Scheepsengel

3 juli dinsdag

 

Het is ruim zeven uur als ik ontwaak. Het was heerlijk wiegen deze nacht. Ik neem toch een douche ondanks het lichte deinen van het schip. We varen nog steeds op de motor. Volle zee. De zon wordt regelmatig verstopt achter de wolken. De bel klinkt voor het weeral lekkere en overvloedig ontbijt.

Broodje gravlaks zalm gaat lekker binnen. De passagiers die binnen komen lijken wel dronken want het schip maakt gekke bokkesprongen. Het is wachten op het sein om de zeilen te hijsen. 10:30u Nog steeds op de motor en dan is er bijzonder weinig te doen. Door de bewegingen van het schip zien velen er maar pips uit. Geen connectie met telefoon. Dan maar in de bar een boek lezen.

Het zonnetje komt weer te voorschijn en ook de kapitein met een update. We blijven helaas verkeerde wind krijgen en moeten op de motor verder. In de late avond zouden we Helgoland moeten bereiken en morgen de hele dag op het eiland blijven. Het is intussen 12:30u en we trekken naar de bar voor het aperitief. De lunch bestaat uit een pasta bolognese en een vino tinto. Middendeks gaan we UITBUIKEN in het zonnetje. (Uitbuiken is een nieuw Nederlands woord aldus Paula). De bemanning knapt wat klusjes op. Om 16:00u gaat de bel want kok Ruben heeft een aardbeien bisquit gamaakt. Het is zeker geen dieetreis. Ik heb een gezellige babbel met Klaus die heel wat vertelt over Zuid Amerika. Het is zijn favoriete reisbestemming en heeft er familie. Zijn high lights zijn Bolivia en de Iguasu watervallen in Argentinië.

Het diner bestaat uit gebakken tonijn, patatjes en provencaalse groenten. Iets voor 20:00u hebben we weer connectie met de telefoon want we naderen Helgoland. Beetje sms'en met Kaats. Een uurtje later is iedereen stand by om aan te leggen. We verkennen kort het stadje en de meeste kroegen zitten tsjokvol wegens het WK voetbal. Toch vinden we ergens nog een plaats. Terug op het schip nemen we nog een slaapmutske. Eén van de moffen, Franz een blaaskaak van jewelste komt janken dat de dag op Helgoland 120€ kost. Hij wil persé zeilen en zegt al een dag verloren te hebben wegens de foute wind. Paula legt uit dat de 120€ de dagprijs van deze trip is en daarom dat Franz aan het kankeren is. Klaus was een boek uit de bib aan het lezen maar legde deze plots weg. “Anders kost het me 20€ om dit boek te lezen” zegt hij. Algemene hilariteit en Franz weg.

The Sailors

4 juli woensdag

 

Een rare ochtend. Na het ontbijt komt de kapitein binnen voor een overleg. Herr Franz moet zijn gaan janken bij de kapitein en daarom volgde een uitleg. Ten slotte werd er gestemd en met 13 tegen 2 moest den Franz inbinden. We blijven dus aan land vandaag en zullen pas morgenvroeg weer het ruime sop kiezen. Iedereen gaat een beetje zijn eigen weg. Niettegenstaande de fijne motregen begin ik toch aan de tocht rond het eiland. GEWOONWEG SCHITTEREND !!!

De rotsen met de Lange Anna, de baaien en zeker de vogels met als uitschieters de Jan Van Genten. Op sommige punten kom je tot op 1 meter van deze vogels. Nesten met kleintjes, een hoop kabaal en ruzie voor een plaats. Camera en video draaien overuren. Op de rode rotsen en tussen de schitterende baaien grazen koeien en schapen. Het zijn andere modellen dan bij ons. Tegen de middag verdwijnen de wolken en ik trek terug naar ons schip. Het eiland wordt nu overspoeld door duizenden toeristen. De zon geeft van jetje en we genieten van de apero aan dek. We krijgen geroosterde kip met frietjes en een slaatje. Na het eten trek ik naar het overzetje om naar Dùne te varen (5€). Dit is een zandeiland op 5' van Helgoland. Al vlug sta ik op het strand tussen de robben en zeehonden (echte zeeoenden deze keer). Je mag ze tot op 30 meter naderen. De toezichters leggen de lat lang. Ik loop het eiland door in het zand en de keien. Je ziet strandcabines in felle kleuren. Het zijn net boterham dozen. De zon neemt een break en de felle wind maakt het fris. Loopt me daar een kerel in zijn blote flikker langs de waterlijn. Na anderhalf uur ben ik terug bij de steiger om terug naar de rots te gaan. Met de lift naar Oberland om nogmaals de ronde van het eiland te maken, maar nu tegen wijzerszin. De zon is weg maar het is beter om te filmen dan vanochtend. Opnieuw kom ik onder de indruk van de sierlijkheid van de vogels en hun vliegkunsten. Om 18:00u. terug bij het schip. Kwestie om het aperitief niet te missen. De kok heeft een bouillabaise gemaakt met een massa vis in de pot. Een pellepatat met tzatziki erbij vond ik persoonlijk een rare keuze. We blijven tot middernacht in de bar nagenieten van een heerlijke dag.

5 juli donderdag

 

Het is 7:45u als ik ontwaak. We liggen weer op zee en terwijl ik me klaar maak slaat de motor af. De Franz en zijn kompanen hebben de zeilen al gehesen. Hij is in zijn element maar helaas is er weinig wind en gaat het traag. Het is bewolkt en fris. Na het ontbijt vul ik het verslag aan en ga verder met het lezen van mijn boek. De zeilen worden gestreken wegens een dreigende storm. 20' Later is alles overgewaaid. Na de lunch komt er schot in de zaak en trekt de wind aan. In geen tijd zijn de talrijke windmolenparken buiten zicht. Om 16:00u luid de bel en krijgen we koffie met een heerlijke kersentaart. Regelmatig moeten de zeilen gebrast worden. De kapitein laat weten dat iedereen zich van regenkledij moet voorzien. Tijdens het diner komt de kapitein met updates. De wind blaast weer N/NO en zou deze nacht kunnen aantrekken naar kracht 7/8 met golven van 3 meter +. We krijgen de keuze om Esbjerg tegen de middag of 's avonds te bereiken. Er zijn diverse meningen maar de meerderheid wil 's middags aankomen. De Franz stemde voor de avond en is weer in zijn gat gebeten. Direct na eten moet het fokkezeil en het zeil van de bazaanmast naar beneden. De wacht trekt op en wij gaan richting bar wat water besparen. Er zijn verdacht veel gegadigden voor de wacht vannacht. De meesten blijven liever aan dek tijdens de storm. Ik trek me daar niets van aan en ga pitten,

6 juli vrijdag

 

Als ik om 7:30 aan dek kom bekijken mijn medepassagiers me als een geest. “Heb jij geslapen vannacht ???” is de vraag. Ik ben wel wakker geweest toen de motor weer werd aangezet maar enkele seconden later was ik weer in dromenland. Dan hoor ik de verhalen over de storm afgelopen nacht. Ik moet een gerust geweten hebben zeker ?

Na het ontbijt ga ik met Klaus en Christian naar het treinstation. Raar maar waar: aan het station hangen geen uur regelingen. Enkel een screen die de eerstvolgende vertrektijden aankondigt. Je moet de app van DSB downloaden om die info te vinden. Tickets kun je kopen in de automaten of in het supermarktje van 7/11. Geen loketten, geen info ?

Via een winkelstraat keren we terug naar het schip voor de lunch. Een broodje gravlaks zalm gaat prima binnen. We zien een bordje hangen met de mededeling dat om 19:00 u een captains diner plaats heeft. Tijdens de namiddagwandeling heb ik een sportkroeg ontdekt waar vanavond de match België-Brasil wordt getoond. We gaan rap moeten eten. Om 16:00u de bel voor koffie met kersentaart. Verslag aanvullen en boek lezen tot aan het diner. Tegen 18:00u een douche gaan nemen en me klaar maken voor de kapitein zijn diner. Ook de scheepsengelen (bar lady's) Sabrina en Ella zijn helemaal opgetuttematooid (moeilijk woord voor niet Oostendenaars). Het is raar om de zeebonken in casual kleren te zien. Bij het aperitief krijgen we hapjes. Voorgerecht zijn gebakken coquilles met erwtenpuree en een crumble van spek. De kapitein trakteert met een aquavit. Straffe specie hoor. Hoofdgerecht is een steak met een lekker sausje en een groentenmix. De kapitein blijkt vegetariër en eet konijns. Het dessert is een chocolade moelleux.

Het is ruim 20:30u als we de tafel kunnen verlaten. Klaus, Paula en Sandra zijn mijn gezellen op naar de 2° helft van de match te gaan kijken. We komen binnen tijdens de laatste minuut van de eerste helft en zien de score op 0-2 staan. WOW. De Denen lijken voor de Belgen te supporteren.Bij de tegengoal van Brazil springt toch 1 kwakkel omhoog. Nog een biertje voor we de terugweg aanvangen. Blijkt dat de haven nu afgesloten is en we niet op de kade kunnen. Gelukkig komt er net een werkman af voor zijn nachtshift. Nog een biertje aan boord en tegen middernacht de kooi in.

7 juli zaterdag

 

Bij het ontbijt zie ik de moffen hamsteren. Broodjes beleggen voor onderweg en in servietten draaien. Foei foei heren, de krieg ist vorbei zulle. De kok speelt hier op in en bakt een extra porties broodjes. Mooi gebaar Ruben.

Paula heeft een taxi gereserveerd om 09:00u om ons naar het station te voeren. Het moment van afscheid is aangebroken. Ben daar niet zo goed in. Zou veel dingen willen zeggen om mijn waardering uit te spreken naar de bemanning, maar het is net of ik een black out heb. Het was schitterend en ik beleefde een fijne week. Heel veel dank, Sabrina, Ella, Chantal, Ruben, Tom, Boris en Lucas. Jullie blijven opgeslagen op mijn harde schijf !

We stappen in een super luxe trein. Eerste klas bij ons kan daar een punt aan zuigen hoor. Uurtje later overstappen in Fredericia om verder te treinen naar Kopenhagen. Het is 13:15u als we in het station staan. Weer afscheid nemen. Christian blijft nog een nacht maar heeft een hotel ver van de plaats waar ik verblijf. Met Paula heb ik het moeilijker. Toffe meid. Het was heel aangenaam Paula.

Zij gaat Tivoli park opzoeken voor enkele uurtjes en vanavond terug naar huis vliegen.

Kopenhagen baadt in de zon en met mijn backpack (das lang geleden hoor) ga ik via een overdrukke Stroget naar Nyhavn waar ik een hostel boekte. In Bedwood (de hostel) eerst een biertje en een sms naar Kaats om te laten weten dat ik goed ben aangekomen. Kamer en bed zijn basic (zoals verwacht). In de gang is het een troep van jewelste. Koffers, rugzakken, kledij allerhande, snoep, chips en zelfs geld liggen ordeloos door elkaar gesmeten. Daar zijn echter de logees voor verantwoordelijk. Er zijn wel een massa lockers waar je je spullen kan opbergen. 100 Meter verder kan ik terecht voor een tripel scoop vanille ijs. Met een city map in de hand begin ik aan de verkenning van de stad. De haven ligt vol met mooie schepen en het grootste superjacht die ik ooit zag. Afslaan naar Amaliënborg waar de queen haar flatje heeft. Twee soldaten lopen de wacht omdat ze niet zou ontsnappen. Via indrukwekkende monumenten en mooie parken kom ik bij de kleine zeemeermin. Sta stom van de massa mensen hier. Via het Kastellet, een voormalige legerkazerne bereik ik het koningspark die er maar droogjes bij staat. Het is ondertussen 19:30u en als ik wil genieten van het happy hour in de hostel moet ik niet ver meer lopen. Op een terras in Nyhavn geniet ik van een smorrebrod met haring. Terug in de hostel kijken een stel Kroaten naar de match tegen de Russen. Ik sluit me aan en geniet van de match en de sfeer.

8 juli zondag

 

Ochtend 8:15u. Ik verwacht een drukte van jewelste aan de douches maar... nope. Nog geen kat wakker, laat staan andere levende wezens. De wanorde in de gang is aangevuld met volle maar vooral lege bierblikken. Heerlijk geslapen (weeral) enkel wakker door een kalf die zijn wekker 6 keer liet aflopen maar besloot om te blijven liggen. Prima douche, lekkere koffie in het zonnetje en klaar om verder de stad te verkennen. Mijn eerste target is te gaan kijken waar ik morgen de metro kan nemen naar de luchthaven. Op die lijn is de eerste stop Christianshavn, mijn doel. Dus stap ik de metro in ipv de bootbus te nemen. Ik koop wat croisantjes. Dra kom ik aan de vrijstaat Christiana, een hippie dorp zeg maar. Ik sta verstelt dat het zo groot is. Je kan foto's nemen, maar in de wijk waar de bruine suiker en de tarwebloem verkocht worden is dat uit den boze. Het is 10:30u en de ingezetenen hijsen al ferme potten bier.

Een stap verder kom je aan het opera house die net als in Sydney aan het water ligt. Persoonlijk vind ik deze mooier. Aan één van de kaaien ligt een prachtig tallship, de Georg Stage. In de militaire basis zie je naast moderne oorlogsbodems ook een oude duikboot. Vlakbij stopt de bootbus waar ik gebruik van maak om terug naar Nyhavn te varen. Gelukkig komen er wat wolken opzetten want het is heet. Na een smeurebreud lunch bezoek ik de rundtarn. Een ronde toren waar je naar boven gaat in een spiraal. Nog nooit gezien. Het zicht op de stad ontgoocheld een beetje maar het is toch fijn de zien dat de wolkenkrabbers hier zijn weg gebleven. Ik vervolledig de wandeling van gisteren en kom het ene aangename pleintje na het andere tegen. Ze zijn allemaal bezet met gezellige terrasjes. Uiteraard mogen het stadhuis en het standbeeld van H.C.Andersen niet ontbreken bij dit bezoek. Even bij het Hard Rock Café binnenwippen. Het eten is er zoals in alle HRC, duur, maar hier spant het het de Deense kroon. Ze hebben er geen life band optredens. Neem eens een voorbeeld aan Bangkok he jongens. Ze hebben wel een prachtige shop. Via leuke pleintjes en talloze straat animatoren bereik ik weer Nyhavn. In Bedwood maakt een bandje zich op voor een concert. Het is de week van de Jazz in Kopenhagen en dat heb ik geweten. Prachtig ! Goede muzikanten die het hart uit hun lijf speelden. Pure passie. Ik heb genoten tot iets voor tienen en gezien ik vroeg uit de veren moest werd de bedstee opgezocht.

9 juli maandag

 

De wekker gezet op 5:30u maar 10' eerder ben ik al uit de veren. Letterlijk dan want het dekbed is een plumeau. Aan de receptie blijken er nog vertrekkers klaar te staan. Het is tof om nu eens op Nyhavn te lopen zonder de massa mensen. In Kongens de metro in en 20' later sta ik op de luchthaven Kastrup, super modern en mooi. Er staat een pak volk aan de controle maar alles gaat erg vlot. Ik heb nog net voldoende Danske kronen om een ontbijtsandwich en een lekkere kop koffie te kopen. Het boarden gaat ook vlot maar toch vertrekken een kwart uur te laat. Geen nood want de chauffeur geeft gazze en we zijn zelfs 5' te vroeg in Charleroi. De bus van Flibco staat klaar en om 10:45 zijn we op weg. Er wordt afgereden naar Gent Sint Pieters om passagiers af te zetten.

12:45 zijn we aan Brugge station waar ik nog tijd heb om een broodje te kopen en de trein van 13:04 te nemen naar Oostende. Franksje wacht me op en wat later ben ik veilig thuis.

ARTEMIS

 

Het was mijn eerste ervaring voor een meerdaagse tocht met een zeilschip van deze omvang. Ik wist dus helemaal niet wat te verwachten. Ik was licht verbaasd dat de kajuiten relatief ruim waren en kraaknetjes. Lekker bed met dekbed en handdoeken. Ruime kast om alle bagage op te bergen. De ontvangst door de bemanning was hartelijk. Ik voelde mij direct op m'n gemak en de medereizigers blijken ook mee te vallen. Dank zij kok Ruben heb ik gedurende de hele week het buikje (of is het buik ?) rond kunnen eten. De dames die de bar bemanden zorgden er voor dat alles moeiteloos kon doorgespoeld worden. Zeebenen moet je niet hebben, die krijg je aan boord.

Voorwaarde: Als je vlug zeeziek bent zoek je best een ander vertier.

Absolute aanrader.

BEDWOOD Copenhavn

 

Vriendelijke ontvangst aan de receptie. Je krijgt een pakket lakens, vers gewassen en in plastiek verpakt. De slaapzaal met 10 bedden is meer een hok dan een zaal op de tweede verdieping (10). Matig bed en heel klein. Lampje en stopcontact bij het bed. Op de gang is het een zootje van jewelste. Koffers, rugzakken, volle en lege bierblikken, chips, snoep zelfs geld liggen her en der door elkaar. Daar is de hostel uiteraard niet verantwoordelijk voor en zegt vooral veel over het respect van de jonge reizigers. De douches en toiletten krijgen meerdere schoonmaak beurten per dag. Er is een keuken ter beschikking, wasmachines en droogkasten en ook veel lockers om je spullen in op te bergen. Dranken en pizza aan heel democratische prijzen. De ligging is absolute top in Nyhavn. Het ligt ook wat van de kaai weg zodat je er geen omgevingslawaai hebt. Het lawaai komt van de andere gasten die denken er alleen te zijn.

Als je geen luxe nodig hebt, enkel een bed om te slapen, dan is Bedwood best ok.

 

 

 

SCHEEF/SCHEVER/SCHEEFST

 

Het schip ligt SCHEEF als het water de spuigaten IN loopt.

Het schip ligt SCHEVER als het bier aan één kant uit je glas loopt.

Het schip ligt SCHEEFST als je biertje aan de andere kant van het schip eindigt.